Homeward bound

Na een lekkere portie zon op Norderney vertrekken we donderdagochtend 18 augustus in gezelschap van heel wat Hollandse bootjes rond een uur of 5 huiswaarts. Het doel is Vlieland. Er is weinig wind, maar de stroom zit goed mee en op de motor bereiken we al om 1 uur ’s middags Lauwersoog. We tuffen heel relaxed verder en zien alle waddeneilanden passeren.

De Brandaris (vuurtoren en kustwachtstation op Terschelling) meldt dat de haven van Vlieland vol is! Vette pech. Nu moeten we door naar Terschelling en dat is  2 uur langer doorvaren terwijl we al 14 uur onderweg zijn. Tot overmaat van ramp begint het te plenzen, dus het moreel aan boord daalt met de minuut. We passeren de haveningang van Vlieland en zetten koud en nat om 7 uur ’s avonds toch maar koers richting Terschelling. Dan meldt de Brandaris dat Vlieland alleen gesloten is voor charterschepen. Meteen het roer om en met piepende kiel en krakende mast omgedraaid. Opgelucht lopen we de Vliese haven binnen en vinden een plekje langszij een mooie groot schip van de bruine vloot. Het is meer dan vol in de haven. Wij moeten over 4 enorme charterschepen naar de wal en eten spareribs in het warme uitpuilende schipperscafé aan de haven.

Vrijdag fantastisch weer: wind 5-6 uit het noordwesten, zon en een ruige waddenzee. Met volle zeilen op haar zijkant suist Nynke over het wad. Voor Chrismatroos mag het wat minder, maar Kapitein Rob is in zijn element. Bij de sluizen van Kornwerderzand gaat het bijna mis, want het is dringen geblazen. Iedereen wil als eerste de sluis in. De achterste bootjes kunnen er niet meer bij en worden naar de kant geblazen door de harde wind. Nynke loopt een krasje op omdat een domme Duitser met dito vrouwtje zijn boot niet meer in de hand heeft, maar ja…

De volgende schutting kunnen wij mee en op het IJsselmeer staat net zo’n storm als op het wad. Dan slaat Sjors overboord. Sjors is onze vlag. Na een paar rondjes “Vlag overboord” in de woeste golven met witte schuimkoppen weet Chrismatroos met behulp van de pikhaak en met gevaar voor eigen leven Sjors te redden. Gelukkig, wij zijn erg aan Sjors gehecht en nu wappert hij weer vrolijk op het achterdek. De wind blijft stevig en we stuiven in één keer door naar Lelystad. In de zon op het achterdek even bijkomen. Dat was me het dagje wel!

Zaterdag opruimen, poetsen en in de middag rijden Frank en Asha voor en worden we vorstelijk thuisgebracht, poepiebruin en met een enorme lading vuile was.

Nynke, bedankt!!

Hutje mutje in de haven van Vlieland

Zon ook al met de VUT??

Donderdag 11 augustus

Zoals verwacht vertrekken we in de stromende regen richting Laboe. Het eerste stuk gaat goed, want de wind zit in de goeie hoek en we schieten flink op. Maar om de hoek van het volgende eiland is de situatie volkomen veranderd. De wind tegen, de golven de verkeerde kant op en het regent steeds harder. Ook tot kapitein Rob dringt het door dat Laboe vandaag geen haalbare kaart is, dus we motoren naar Spodsbjerg op het Deense eiland Langeland.

Koud, nat en dizzy van de golfslag komen we daar aan. Gelukkig is er een behoorlijke supermarkt en diverse andere zeilers met wie we ff lekker op het weer kunnen kankeren.

Volgens Papa Delta gaat de wind vrijdag naar Noordoost en ja hoor, de volgende ochtend zit de wind goed en ondanks opnieuw regen gaan we proberen in Laboe te komen. Deze keer verloopt alles zeer voorspoedig en al rond 3 uur komt Laboe in zicht.

Omdat we inmiddels toch kleddernat zijn besluiten we meteen door te gaan naar Rensburg, wat betekent dat we de sluizen bij Holtenau doormoeten  om op het Noordoostzee kanaal te komen. We varen met een clubje Nederlanders de sluizen in en maken natuurlijk een praatje over…….. jawel: Das Wetter!!!! Frank meldt door de telefoon dat het weer in Nederland komende week goed wordt, dus zo snel mogelijk hier weg en naar huis. We motoren door het kanaal naar Rensburg, waar de Havenmeisterin al naar bed is en de havenkroeg vol zit met een flottielje Nederlanders. We lopen het stadje in en vinden rond 9 uur nog een Italiaan met heerlijk eten en goed bier. De volgende dag inkopen doen en verder het Kanaal door naar Cuxhaven. Zowaar een prachtige dag met zon, waarschijnlijk een vergissing van de weergoden. Gelukkig, net op tijd in Cuxhaven om op zondag de oversteek van de Duitse Bocht te maken.

Zondag om 3 uur ’s morgens gaat de wekker, want we willen vlak na hoog water de Elbe op om de stroom mee te hebben naar buiten. Het is een drukte van belang op dat tijdstip in de haven, want iedereen die naar huis gaat wil rond deze tijd weg. Het is een donkere bewolkte nacht zonder maan of sterren, dus uitkijken geblazen. Een lange lijn van verlichte bootjes glijdt over de Elbe. De wind is zuidoost, dus sommige schepen hebben het zeil al op. Een spookachtig gezicht zo middenin de nacht. Achter ons vaart het Nederlandse flottielje, een spoor van wiebelende lichtjes in ons kielzog. Nynke loopt 10 knopen, waarvan er 4-5 op conto van de getijdenstroom komen. Daar heb je wel een vroegertje voor over. Na een uurtje of 4 begint het weer te regenen, dus we zitten voor de zoveelste keer als 2 verzopen scheepskatten in de (bad)kuip. Papa had voorspeld dat de wind ‘s middags naar de west zou gaan en het is heel apart om te zien dat om 1 uur, in een plensbui, de wind ineens van zuidoost naar noordwest gedraaid is. We moeten bijmotoren om een beetje snelheid te houden en gelukkig bereiken we, nog steeds in de regen, rond half 3 Norderney. Toch zien we een stukje blauw in de lucht en als we aangelegd zijn breekt zowaar de zon door. Wat een verademing! Alles gaat naar buiten: handdoeken, theedoeken, laarzen, zeilpakken, dekbed. Dektent wordt gedroogd, wasje gedaan. Je krijgt er ondanks de lange dag die we achter de rug hebben een hoop nieuwe energie van. Dan eten in het Havenrestaurant en doodop rollen we ons bed in.

Maandag.

STRALEND WEER. Fietsen uitgepakt en heerlijk IN DE ZON gefietst. Norderney is een prachtig eiland, een vroeger kuuroord, met mooie huizen en brede boulevards. Veel winkeltjes en eethuizen en een heerlijke slager, waar we 2 gegrilde varkenspoten kopen. ’s Avonds in de oven en smullen maar! Daarna nog even naar het strand fietsen om de zon onder te zien gaan.

Dit smaakt naar meer. Pas voor donderdag wordt gunstige wind verwacht om Vlieland te kunnen bereiken, dus ik hoop dat we hier nog even blijven.

Weinig weer om buiten te fotograferen, dan maar ons interieur waar we veel tijd doorbrengen.

de kajuit

de badkamer

de slaaphut

Windkracht 9

Stormen blijven ons dit jaar achtervolgen! We zitten wederom binnenboord en dat zal wel even zo blijven. Maandag zijn we met goede moed uit Vordingborg vertrokken richting het eilandje Femø. Het is halfbewolkt weer en met halve wind schieten we goed op. We zien vandaag geen tuimelaars omdat de zee nogal onstuimig is. Op het traject naar Vordingborg  hebben we er verschillende met hun zwarte rugvin boven water uit zien duikelen. Rond 2 uur lopen we het kleine haventje van Femø binnen en nauwelijks hebben we aangemeerd of de lucht wordt inktzwart en er breekt toch een bui los…… We registreren windstoten van 42 knopen!! oftewel windkracht 9. Dit hebben we nog nooit meegemaakt. De bootjes schommelen heen en weer en iedereen zit diep weg in z’n kajuit. Als de bui overgetrokken is breekt de zon weer door, maar we horen van de bootburen al dat de komende 2 dagen flink stormachtig zullen verlopen. En ja hoor, Papa Delta van die grrrrrrrrrrrrose Konferenz von Borkum bis Bornholm meldt heden ochtend een stormwaarschuwing voor de hele Oostzeekust met windkracht 7 tot 8 en in buien windstoten tot 10 Beaufort. Dat is niet misselijk! We zetten de tent op over het achterdek en bereiden ons voor op het noodweer. De boot wordt met extra lijnen vastgelegd en we halen de puzzelboekjes maar weer eens uit de kast. Fietsen is er helemaal niet bij vanwege de loeiharde wind en wandelen doen we rondom de boot tijdens een opklaring. We gaan niet te ver weg, want elk moment kan er weer een stortbui volgen. De luchten zijn prachtig: zwarte wolkenpartijen afgewisseld door stukken strakblauwe lucht, regenbogen en de zee is één woeste massa met witte schuimkoppen. Iedereen staat te filmen of te fotograferen zodra zich een opklaring aandient.

Het goede nieuws van vandaag is dat Rob erin geslaagd is de bbq aan te steken en het apparaat is inderdaad in 2 minuten gloeiend heet. De geroosterde steak smaakt dan ook verrukkelijk en het aardige is dat je de bbq nadien gewoon met je blote handen aan kunt pakken. De buitenkant wordt absoluut niet heet. We overwegen dan ook de volgende keer gewoon aan dek te bbq’en.

Woensdag  10 augustus

Na een onrustig nachtje met storm, regen en veel gebeuk en geklots is het droog en af en toe zonnig, maar er staat nog steeds een westerstorm. Toch besluiten we de fietsen voor de dag te halen, want van alleen maar binnenzitten word je erreg gaar! We fietsen 15 km, afwisselend wind mee en tegen, en we hebben het hele eiland gezien. Er wonen hier zo’n 180 mensen en die zitten waarschijnlijk allemaal binnen. Van de Duitse bootburen horen we dat het op het Noord-OostzeeKanaal en in Cuxhaven een drukte van belang is omdat allemaal Nederlanders daar met hun boot stranden en niet verder kunnen vanwege de storm. Volgens Papa gaat de wind morgen afnemen en draait tijdelijk naar zuidoost. Wel wordt de hele dag regen verwacht, maar je kunt niet alles hebben. Morgen dus door, hopelijk in één keer naar Laboe, of anders met een tussenstop. We hopen zaterdag in Cuxhaven te zijn, want het weekend wordt zuidenwind verwacht en dat is gunstig om de Duitse Bocht door te komen. De opgehoopte kolonie Nederlanders in en om Cuxhaven zal dan de oversteek al wel gemaakt hebben, dus genoeg plek voor de Nynke.

Foto's: Dreigende lucht - Regenboog - Rob + bbq

Denemarken

Zondag 7 augustus.

Vandaag voor de zoveelste keer besloten tot een binnenboorddag wegens storm en regen.  Toch afgelopen dagen best fraai weer gehad en inmiddels in Denemarken aangeland.

Donderdag uit Glowe op Rügen vertrokken met stralend weer en een goeie wind pal achter. We gaan naar Klintholm in Denemarken op het eiland Mön, bekend door zijn hoge steil uit de zee oprijzende kust. Het is een behoorlijke oversteek van ruim 40 mijl en omdat de koers pal voor de wind ligt zetten we het grootzeil vol uit over bakboord, gezekerd met een lijn naar de punt van de boot en de fok uitgeboomd over stuurboord. We maken zo ruim 7 knopen en vliegen vooruit richting het noorden, dus de zon vol in de kuip. Prima koers voor Chrismatroos. Kan ze toch nog wat bruiner worden. In Klintholm gepoogd onze nieuwe supersonische bbq, die in 2 minuten heet moet zijn, aan te steken, maar dat mislukt jammerlijk. Van een aardige Deen mogen we zijn vuurtje gebruiken en we krijgen er zelfs de rest van zijn kooltjes bij. Helaas was het vlees (lekker goedkoop!!) niet van de beste kwaliteit en de bbq qua hitte al over z’n hoogtepunt heen, dus geen foto van deze maaltijd bijgevoegd.

Vrijdag fietsen we middels een steile klim naar de kliffen van Mön en naar het plaatsje Stege, waar we met een fikse regenbui ontvangen worden. Op een overdekt terras eten we een heerlijk broodje geroosterd lam met heeel veeeeeel sla om de mislukte maaltijd van gister te compenseren. Zaterdag vertrekken we met mooi weer naar Vordingborg op Seeland. Er is geen wind en dat vind ik wel prima omdat we een heel ondiep stuk moeten oversteken om in de haven te komen. Halverwege varen we onder een enorme brug door die Seeland verbindt met het eiland Falster. Zo’n ondiep stuk bezorgt mij altijd hartkloppingen. Gebiologeerd staar ik naar de dieptemeter en als hij de 2 nadert heb ik het niet meer. Wij steken 1.60 diep en heel even schoot hij naar 1.90 meter, maar gelukkig blijft dat het record. De aangegeven diepten op de waterkaart zijn meestal aan de ruime kant, maar nu was het veel ondieper dan op de kaart stond aangegeven. Zonder problemen de haven van Vordingborg ingevaren en perfect met de neus in de (oosten)wind geparkeerd. De stad stelt niet veel voor en alle winkels  behalve enkele supermarkten gaan in Denemarken op zaterdag al om 15.00 uur dicht, dus niks te beleven. Wel liggen we aan de voet van een kasteelruïne in een mooi park, waar zondagavond waarschijnlijk een band zal optreden, want er wordt een podium opgebouwd. De supermarkten zijn hier uitstekend gesorteerd en ik kan zelfs basilicum kopen! Zaterdagavond een enorme stortbui en zondagochtend horen we al aan het geklots tegen de achtersteven dat de wind 180 graden gedraaid is met als gevolg dat de binnenkajuit via het half openstaande luik  natgeregend is, dus dweilen geblazen. De regen klettert op het dak en de inmiddels westenwind giert door de stagen. Gelukkig hebben we ook hier toevallig free internet en kunnen we het 20.00 uur journaal volgen. Earnewoude is pontificaal in het nieuws vanwege hoosbuien. Arme Ruud en Sas! Ander breaking news is dat ook de Gay Pride in Amsterdam een fikse bui op de blote kont krijgt en dat zwarte zaterdag weer erreg druk was. Dus we missen niks. Inmiddels komt hier een zonnetje door en besluiten we gezien de harde westenwind (en de ondiepten in deze buurt) nog een dagje hier te blijven, dan kunnen we vanavond naar de band in de kasteeltuin.

We stellen een nieuwe poging om de bbq aan de praat te krijgen uit tot morgen en besluiten in het havenrestaurant te gaan eten waar ze “kinesisk food"  serveren. Klinkt veelbelovend. Ik krijg visioenen van gegrild vlees en slanke salades, maar het blijkt een Chinees te zijn. Jaja, kinesisk, logisch toch?

Foto van de kasteeltuin met podium waarop bij nader inzien op zondagmiddag een operazanger met pianobegeleiding optrad. Helaas niet te zien op de foto die Rob met zijn telefoon maakte. Jammer van de band!

ZON

Dinsdag 2 augustus

Joepiedepoepie…………..er is zon!!! En niet zo’n beetje. Vandaag de hele dag zelfs wolkenloos. Afgelopen zaterdag zijn we in de regen naar Gager gevaren, een tochtje van maar 2.5 uur en dat is lang genoeg in de nattigheid. Gelukkig hebben we goede zeilpakken en sinds vorig jaar ook heerlijke warme zeillaarzen, dus koud hebben we het niet. We wagen ons aan een wandelingetje rond de haven tussen de buien door en krijgen een mistige indruk van de omgeving. Zondag doet deze keer zijn naam eer aan, want voor het eerst in dagen zien we een waterig zonnetje en is het droog. We pakken de fietsen en maken een prachtige trip langs de kust. De kust is hier hoog en steil en omdat het helder weer is  worden we getrakteerd op schitterende vergezichten. We belanden in de badplaats Sellin, een chique stad met fraaie oude villa’s die opgeknapt zijn en nu als hotel of restaurant gebruikt worden. We laten ons verleiden tot een reusachtige ijscoupe met Bailey’s (jaja echt iets voor Machteld en Asha) bij  Janny’s EisKafé en komen pas rond 7 uur weer bij de boot aan.

Maandag begint met mist over het water en als die lijkt op te trekken gaan we op weg naar Glowe, nog steeds op het eiland Rügen. Er is geen wind en ook het bijzetten van onze halfwinder helpt ons niet vooruit. Dan maar op de motor. Er schijnt een omfloerst zonnetje en de mist blijft over het water hangen. Een wat surrealistisch plaatje. Je voelt je alleen op de wereld. Het is wel oppassen geblazen, want je ziet schepen pas op het laatste moment aankomen. Gelukkig hebben we radar aan boord en dat blijkt een uitkomst. We kunnen een schip al lokaliseren, lang voordat het als een soort “Vliegende Hollander” voorbij spookt. Toch is het door het zonnetje aangenaam weer. Met hulp van de Tomtom vinden we de haveningang van Glowe, die plotseling uit de mist opduikt en gelukkig is er plaats genoeg.

En dan…………….dinsdag: STRALEND WEER!! De mist is opgetrokken en we zien nu pas hoe mooi de omgeving hier is. We liggen vlakbij het stadje Glowe met een leuke boulevard en een druk strand. Er wordt gesurft, gezeild en gezwommen. Op loopafstand een grote supermarkt en een warme bakker, dus voor mij reden genoeg om hier te willen blijven. We maken een fietstocht van ruim 60 km naar Kaap Arkona, het uiterste puntje van Rügen met een prachtig uitzicht over de Oostzee. Er is een smal fietspad langs de hele kust met aan de ene kant de steile klippen en weidse uitzichten over de zee die alle schakeringen van diepblauw tot groen laat zien en aan de andere kant een afwisseling van bossen en goudgele korenvelden. Zo’n 100 meter onder ons horen we het gelach en geschreeuw van de badgasten op het strand. Het terrein is wat heuvelachtig en er is nauwelijks wind, dus een prima fietsdag. De grote waterplassen op het fietspad waar we al spetterend en modder spuitend doorheen racen, nemen we op de koop toe. We soppen in de fietsschoenen, maar de zon droogt alles snel weer op. Rügen is een perfect vakantie-eiland.Onderweg komen we weer een Janny’s EisKafé tegen. Ja Janny, je bent hier zelfs een keten!!

Foto 1 en 2:    Sellin, pier en karakteristieke villa’s

Foto 3:            Getaped zeil
Foto 4:            Aankomst in Gager