Home sweet home

We zijn weer thuis! Na nog een heerlijk weekend op Texel met 2 prachtige fietstochten naar De Koog en de vuurtoren van de Cocksdorp door duinen en langs volop bloeiende heidevelden zijn we via een tussenstop in Hindeloopen woensdag 22 augustus met een stormwind van ruim 6 beaufort weer in onze thuishaven gearriveerd. Onze reis van 7,5 week zit erop en smaakt naar meer. Volgend jaar willen we proberen de Kanaaleilanden te bereiken, misschien wel via een tussenlanding in Engeland.
Plannen genoeg! Nu eerst maar weer eens wennen aan het leven als landrot.............

Tropische temperaturen

Het is inmiddels tropisch warm geworden in West Europa! Ik heb amper tijd om mijn blog bij te houden, want het is geen weer om binnen te zitten. Vandaar in vogelvlucht het vervolg van onze reis.. Vanuit Nieuwpoort met NO-wind scherp aan de wind zeilend naar Blankenberge. Een leuk gezellig belgisch stadje met een prachtige omgeving. We halen een kaart met fietsknooppunten (heel handig, ook de Belgen werken hiermee) en we fietsen een rondje van 70 km. Eerst naar Oostende, dan naar  Brugge waar we ons tegoed doen aan echte vlaamse garnalenkroketten, en dan weer terug naar Blankenberge. Het barst hier van de heerlijkste traiteurs en charcuteriën en we halen vlaamse waterzooi van vis voor het avondeten. Vanuit Blankenberge in één keer naar Hellevoetsluis. Zo, we zijn weer op vaderlandse bodem! Hier bekijken we en passant een droogdok uit de 19e eeuw dat nog steeds voor scheepsreparaties gebruikt wordt. Als afsluiter van de sluis wordt een holle deur gebruikt, die met water gevuld steeds zwaarder wordt en in de deuropening verzinkt. Om het dok te openen hoef je alleen maar de stop eruit te trekken, de deur loopt leeg en gaat drijven, zodat hij weggevaren kan worden. Je moet er maar opkomen! Het begint steeds warmer te worden en we zitten elke avond tot diep in de nacht buiten aan dek. Scheveningen is ons op de heenreis zo goed bevallen, dat we er nog eens 2 dagen voor uittrekken. De fietsen worden opgetuigd en we bezoeken het museum "Beelden aan zee" en maken een fietstocht naar Katwijk door de duinen. Onderweg komen we Drutenaren tegen, de ouders van Jeroen Theunissen, dus we voelen ons alweer helemaal thuis. Volgens de vooruitzichten krijgen we de komende dagen tropische temperaturen, dus we besluiten er nog een reisje naar Texel aan vast te knopen. De wind zit inmiddels in de zuidoosthoek en is maar rond de 10 knopen, dus ideaal weer om de genaker op te zetten. Van Scheveningen naar IJmuiden en de volgende dag naar Den Helder varen we heel relaxt met ruime wind zonder de motor te hoeven gebruiken. Inmiddels na een warme tocht in Den Helder aangekomen en aangemeerd in de marine-jachthaven. In het clubhuis de bekende "marine-nasi"  gegeten met uitzicht op het aan en afvaren van de "Dokter Wagemaker", de veerboot naar Texel wat bij mij nostalgische herinneringen losmaakt aan onze vroegere vakanties in Huize Weltevreden in De Koog. Morgen kijken of er in Oudeschild nog een plekje voor de Nynke is, want gezien het tropische weer gaat iedereen het water op en zal de haven mogelijk vol weekendgangers liggen.

                                                        Garnalenkroketten in Brugge

Terug naar de noord.

Dinsdag 7 augustus

We liggen alweer in Boulogne, bekend terrein. Gister hier aangespoeld met windkracht ruim 5, vaak 6 en golven van 2-3 meter hoog. De "windfinder"  voorspelde rustig weer!! Ja hoor.... Maar onze Nynke heeft zich niet laten kennen: topsnelheid op vol zeil bij windje 6 en surfend op een reusachtige golf maar liefst 13 -jawel u leest dit goed- 13 knopen!! Ik kneep hem als een ouwe dief, maar we hebben het overleefd na pijlsnel een rif in het grootzeil gezet te hebben. We denken erover in de geest van de Olympische gedachte onze boot voortaan "Fanny Blankers-Coen, de tweede" te noemen. Alleen zal dit de nodige problemen gaan geven bij het melden van de bootsnaam aan de franse havenmeester, want met de spelling van Nynke hebben ze al de grootste problemen. Bovendien moet je bootsnaam ook een beetje klinken via de marifoon als je de Port Control oproept. Wij hoorden de volgende oproep: "Port Control. Port Control. De kleine Wijsneus asks permission to enter the port of Dieppe. Over". Zeg nou zelf................

Onze terugreis verloopt verder probleemloos. Na Honfleur een nachtje in Le Havre en met wind mee en rustige zee meteen door naar Fécamp. Hier een dagje bijkomen (vrijdag) met een wandeling in de stromende regen. De zon komt gelukkig snel terug en zaterdag een prachtige zeildag naar Dieppe waar we zondag een fietstocht maken. Wat minder was mijn lekke band, maar gelukkig gebeurde dit vlakbij de boot zodat er direct geplakt kon worden. Rob heeft inmiddels al de nodige ervaring opgedaan met het klaarmaken van oesters, dus we gaan ons te buiten aan een dozijn Normandische oesters die we zelfs op zondag bij de Poissonnerie kunnen kopen. Volgens recept van Martijn maak ik er een vinaigrette bij van frambozenazijn met een gehakt sjalotje. Smullen! Grappig is dat je steeds dezelfde mensen tegenkomt in de havens. Iedereen is zo langzamerhand op de terugreis. Vandaag een extra dagje Boulogne met een fietstocht met pittige klimmetjes naar Cap Gris-Nez. Hier ook één van de beroemde kanonnen van Navarone bewonderd, die vlak bij Cap Gris-Nez staat. Het hele scenario van het boek van Alistair Maclean, "The guns of Navarone" kwam weer boven en natuurlijk beelden van de gelijknamige film met die aantrekkelijke hoofdrolspeler. Mmmm!!

Na Boulogne besluiten we een tussenstop in Calais in te lassen. Reuze spannend om tussen de af en aan varende gigantische ferries door te laveren. Tegenover de jachthaven staat een kermis opgesteld en tot laat in de avond dreunt de muziek en gillen de meiden in de Pithon. Het lijkt alsof ze met de karretjes zo de haven ingelanceerd worden, maar net op tijd gaat het stuur om. We eten in een havenrestaurant " amandes", een voor ons nieuw soort schelp. Hij wordt rauw gegeten en is een mengeling tussen kokkels en oesters. Heel lekker! Om naar Duinkerken te komen hoeven we gezien het tij pas om 4 uur 's middags te vertrekken, dus voldoende tijd om het prachtige stadhuis van Calais te bewonderen. Ervoor staan de "Burgers van Calais", een beroemd standbeeld van Rodin. Het is een eerbetoon aan 6 moedige burgers die hun leven aanboden aan de Engelse koning Edward III in ruil voor het sparen van hun stad. Calais was door de Engelsen praktisch uitgehongerd na een beleg van bijna 1 jaar. Dankzij de smeekbede van de koningin werden de mannen niet gedood.

Als we 's middags naar Duinkerken vertrekken is de wind gedraaid naar noordoost. Bijzonder welkom vanwege mooi zonnig weer, maar tegenwind bij onze tocht naar het noorden. Gelukkig varen we maar een mijl of 20 per dag en al kruisend komen we een heel eind. Vandaag, zaterdag 11-08 doorgevaren naar Nieuwpoort. Het franse vlaggetje gestreken en het belgisch in top.

                             

                                          Zelfgemaakte fruits de mer

                                          Zicht op de haven van Fécamp

                                          Stadhuis van Calais

                                          De "Burgers van Calais"

                                          Haven van Duinkerken

Honfleur, daar doe je het voor!

Vrijdag 27 juli

's Nachts worden we gewekt door knetterende donderslagen en kletterende slagregens. Gelukkig liggen we veilig in de haven, dus we draaien ons nog eens om en knorren heerlijk verder. De volgende ochtend klaart het langzaam op en als eind van de middag het zonnetje doorbreekt verkennen we de stad. Er staat een prachtig benedictijner klooster waar de bekende Benedictine likeur wordt gebrouwen. Deze likeur bleek zo'n succes dat later de totale restauratie van het barokke Palais uit de opbrengsten gefinancierd kon worden. Zaterdag in de zon naar de markt om inkopen te doen en daarna de fietsen uit de "garage". We fietsen langs een prachtige kustweg naar het zuiden. De klimmetjes zijn soms zo heftig dat we een stuk moeten lopen. Ik snap niet hoe die Tour de France-renners dit een hele dag volhouden. Onze inspanning wordt beloond als we in Étretat aankomen, een schattig plaatsje met een brede boulevard en een super-ijssalon waar we een cornet double bestellen. Étretat is beroemd vanwege zijn poort in de rotsen en zijn mooie vakwerk huizen. We klimmen naar een kerkje hoog op de rotsen en genieten in de zon van het prachtge uitzicht. Echt een aanrader, deze fietstocht.

Zondag is het plan naar Honfleur te gaan, maar gezien de enorme tegenwind en ruige zee besluiten we na uren gehuts en gekluts in Le Havre binnen te lopen. Le Havre heeft een mooie jachthaven, maar verder is er niets te beleven. Op zondag is alles dicht, maar we hebben wel internet en kunnen weer wat mailtjes versturen.

Maandag meteen door naar Honfleur, het hoogtepunt van onze tocht. Omdat het tij voor ons ongunstig uitpakt besluiten we de tegenstroom in de rivier naar Honfleur toe voor lief te nemen. Nou, die stroom is niet mis! De motor levert 6 knopen power en wij maken er maar 2 tot 3. De sluis voor Honfleur draait elk uur voor binnenkomende schepen en we redden het net om de schutting van 4 uur te halen. Honfleur is een plaatje! We liggen in het centrum van de stad, omringd door terrasjes waar de hele dag door uitgebreid gegeten en gedronken wordt. Elke ochtend worden busladingen mensen hier gedropt voor een dagje uit en wij liggen eersterang om al die drukte te bekijken. Achter onze boot draait een ouderwetse draaimolen met zeer beschaafde draaiorgelmuziek, zodat hier een echt frans sfeertje hangt. We eten op het terras voor onze boot een iets te "spicey" paella en genieten 's avonds vanaf ons achterdek nog lang van alle flanerende mensen op de kade. We hebben het geluk dat we als één van de weinigen in een box liggen en niet op rij, zodat we heerlijk kunnen uitslapen. Dinsdag dwalen we de hele dag door het stadje, waar het stikt van de galerietjes. Er is een prachtige tentoonstelling van vrouwen-portretten en met name de afrikaanse foto's roepen bij mij veel herkenning op. Bij de lokale vismarkt kopen we oesters, langoestines, kokkels en krabbenpoten en Rob maakt 's avonds aan boord een super fruits de mer. We hebben haaknaalden en kopspelden hier gekocht om de schelpen en krabbenpoten mee leeg te eten na ze gekraakt te hebben met de waterpomptang. Bijzonder eetfestijn!

Vanaf Honfleur gaan we zo langzamerhand beginnen aan de terugtocht. Aangezien de wind hier meestal uit het zuiden of het westen waait, moet de weg terug makkelijker te bezeilen zijn dan de route naar het zuiden.

                                         In de haven van Fecamp
                    

                                          Benedictijner klooster in Fecamp

                                          Etretat met bijzondere rotsformatie

                                          In de sluis bij Honfleur

                                          Net op tijd!

                                          In het haventje van Honfleur

                                          Vanuit de boot Honfleur bij nacht

                                          Alweer Honfleur

                                          Rob met zijn eigenbereide fruits de mer