18 augustus 2013: Weer Thuis!

Zaterdag 10 augustus nemen we een dagje welverdiende rust in Blankenberge. Die  spannende avonturen gaan ons niet in de kouwe kleren zitten en elke keer als we de motor starten zitten we in angstige afwachting: doetie-ut of doetie-ut-niet…… Het is zoals gebruikelijk prachtig weer en we maken een mooie strandwandeling naar De Haan, zo’n 8 km vanaf Blankenberge en na een heerlijke versgebakken wafel met de wind in de rug weer terug. Zondag zeilend naar de Roompot, waar Oom Rien, de inmiddels 80-jarige broer van Rob’s vader, op z’n fiets vanuit Goes ons komt bezoeken. Als een haas klimt hij met z’n 80 jaar oude benen over de reling en is zeer geïnteresseerd in alle technische snufjes aan boord. Maandag varen we over de Oosterschelde naar Oude Tonghe waar we afgesproken hebben met Jan en Cil. Zij komen met hun schip, de “Brasted”  vanuit de Noordschans en om 7 uur ’s avonds ontmoeten we elkaar in het leuke haventje van Oude Tonghe. We hebben natuurlijk veel te vertellen over de zeilavonturen en we wisselen nieuwe wapenfeiten uit over onze kleinzonen onder het genot van een Portugese Visschotel. Cil en Jan zijn vorig jaar Opa en Oma geworden, dus zij lopen een half jaartje  voor. Na nog een heerlijk dagje met z’n vieren in Numansdorp, waar we barbecuen op de steiger naast het clubhuis van de Watersportvereniging gaan we eindelijk echt op huis aan. Helaas woensdag tegenwind uit de westhoek, maar rustig op de motor (die het wonderwel doet!) in het zonnetje naar Hellevoetsluis is geen straf. We ruiken de stal…………

Donderdag zuidwest…yesssss….. helemaal goed voor Scheveningen! We moeten 5 uur op gezien het tij en worden vergast op een schitterende knalrode zonsopgang. Maar het oude gezegde: “Morgenrood – Water in de sloot” klopt nog steeds. Tot Scheveningen regen, regen, regen. Maar de wind is goed en in de rug, dus veel last hebben we er iet van. In de haven breekt de zon door en kunnen we ’s middags nog heerlijk langs de pier flaneren en een echte Hollandse nieuwe pakken. Die kennen ze niet in Frankrijk! ’s Avonds dineren we bij de Scheveningse Belg aan de haven en tot onze verbazing komen vrienden uit Druten langslopen. Oók toevallig in Scheveningen. Met 4 man komen ze ’s avonds aan boord gezellig bijbabbelen onder het genot van een lekker Frans wijntje. Dit voelt al weer een beetje thuis. Vrijdag in één ruk, zelfs met de genaker op, via IJmuiden naar Amsterdam want zondag krijgen we regen. Nog een avondje heerlijk stappen in Amsterdam en zaterdag voor de wind naar onze thuishaven Lelystad. De motor houdt zich keurig, maar hoeft niet veel in actie te komen. Om 5 uur varen we de haven binnen en proosten we op de goede afloop van deze prachtige vaartrip.

Zondagochtend klettert de regen op het dek, maar ons deert het niet: Frank haalt ons op met de auto en we zijn weer hoog en droog THUIS!

                                                Wafels eten in De Haan

                                               Barbecue in Oude Tonghe

                                            Zonsopgang in Hellevoetsluis

                                             Door de brug bij Schellingwoude

                                             Waterkaart van het Markermeer

Motorinfarct en Dotterprocedure in Duinkerken.

Vanaf Dieppe  via Boulogne naar Duinkerken zonder al te veel wind voornamelijk op de motor, maar als compensatie veel zon, dus niet verkeerd. Woensdag 7 augustus wordt noordoostenwind voorspeld kracht 4-5 en we hopen op een dagje echt zeilen! Bij de uitgang van de haven waait het al fors en er staan behoorlijke golven. De richting van de wind is niet gunstig. Met de motor bij kunnen we het eerste stuk net scherp aan de wind bezeilen, maar de zee is erg onrustig en het begint te regenen. Na een uurtje ploeteren en schudden moeten we om de zandbanken te vermijden een stuk pal tegen de wind invaren, dus de motor maakt overuren. We zitten er niet lekker bij, maar ook andere boten gaan die kant op, dat steunt. Ineens wordt het motorgeluid zachter en hij houdt ermee op!! Opnieuw starten, maar na 2 tellen slaat hij opnieuw af. Daar zitten we dan op zee, tussen zandbanken met gevaarlijke ondieptes en tegen de wind in. Het zweet breekt ons uit. De enige oplossing: omdraaien en proberen op het zeil met de wind in de rug terug te varen naar Duinkerken. De wind is inmiddels toegenomen tot kracht 6, wat niet voorspeld was. Het regent, het is zwaarbewolkt en Chrismatroos zou willen dat ze nooit aan dit avontuur begonnen was. We halen het grootzeil naar beneden en varen met halve fok terug richting Duinkerken. Het gaat niet hard, want we hebben de stroom na het omdraaien natuurlijk tegen en tergend langzaam zien we in de grijze mistige verte tussen de hoge golven door de vuurtoren van Duinkerken opdoemen. Dat wordt een hele toer om alleen op de fok de haven in te varen en dan ook nog eens aan te leggen! Chrismatroos belt de havenmeester om het probleem voor te leggen en assistentie te vragen, maar er is geen boot beschikbaar en zijn enige advies is te proberen op het zeil binnen te komen. Ja, zover waren wij ook al! Gelukkig is er behoorlijk veel wind zodat we de vaart er goed inhouden, want anders is je schip onbestuurbaar. Kapitein Rob weet met veel stuurmanskunst de Nynke op de fok de havenkom in te manoeuvreren. Zo, dat is één. Nu nog bij de haven zien te komen en op een redelijke manier aanleggen. We kiezen de eerste beste haven die we tegenkomen en gelukkig ligt de steiger gunstig aan lagerwal en er is plaats genoeg. Keurig vaart Rob op de fok langs de steiger en Chrismatroos werpt de landvast om de bolder en Nynke ligt vast.

Pfffffffffffffff, dat was niet leuk…………….. Voorlopig wil ik alleen maar een kop koffie en gewoon een huisje in Frankrijk op het platteland.

Rob loopt naar de havenmeester en vertelt onderweg aan bootburen ons avontuur. Ze griezelen lekker mee en zijn blij dat ze zelf veilig aan de steiger liggen. We hebben geluk, want er is net een monteur aanwezig die wel even naar de motor wil kijken. Binnen enkele minuten heeft hij de diagnose gesteld: er zit een prop in de brandstofleiding, dus de diesel komt niet bij de motor terecht. We hebben op het Markermeer 2 jaar geleden hetzelfde geintje  gehad en zijn toen door de reddingsdienst naar Lelystad gesleept. Door de heftige golven schudt de boot zo heen en weer dat vuil in de diesel loskomt en de leidingen kan verstoppen. Volgens kenners is dit een gevolg van de moderne biologische brandstof waarin bacteriën zich makkelijk kunnen vermenigvuldigen en voor aangroei en verstopping zorgen. De laatste keer is onze tank helemaal schoongemaakt, maar nu dus opnieuw gelazer. Met een luchtdrukpomp wordt de leiding doorgeblazen en de monteur laat een ijzeren staafje in de leiding achter waar we bij nieuwe problemen door te “roeren”  de leiding kunnen reinigen. Dit klinkt simpeler dan het is, want er moet eerst het één en ander losgeschroefd en opengedraaid worden. Maar………….. de motor loopt voorlopig weer als een zonnetje! Voor 2 uur sleutelen vraagt de monteur 70 Euro. Een koopje!!

Donderdag is het gelukkig prachtig weer en de wind is naar noord gedraaid, dus gunstig voor ons. Met bibbers in de benen varen we uit om hetzelfde traject opnieuw te proberen. Het gaat nu fantastisch! Tot Nieuwkoop kunnen we zeilen en bij de haveningang loopt de motor als vanouds. We trakteren onszelf op fruits de mer en als hoofdmenu een gebakken rogvleugel. Dit alles in een heerlijk avondzonnetje op het achterdek. De zee ligt er zo glad als een spiegeltje bij…………

Vrijdag weer een prachtige zeildag, nu met zuidenwind. Bij vertrek uit Nieuwkoop een regenbuitje en het eerste uur weinig wind, maar daarna met windkracht 4 vóór de wind met de stroom mee vlot naar Blankenberge. De motor draait bij in en uitvaren prima. Morgen een extra ligdag in Blankenberge en zondag in één ruk naar de Roompot.

Willem de Veroveraar, Reine Mathilde en St. Valery-en-Caux.

Vanuit St Vaast besluiten we nu eens niet de gebruikelijke route naar Le Havre te kiezen, maar koers te zetten naar het stadje met de onuitsprekelijke naam Ouistreham, een getijdenhaven aan de Normandische invasiekust. We moeten vroeg vertrekken, want de sluis in St Vaast sluit ’s morgens om half 6, dus in het donker om kwart over 5 varen we uit. Het is prachtig op zee de zon te zien opkomen en het langzaam licht te zien worden. De wind is uit de goede hoek en het hele traject is goed te bezeilen. We varen langs de invasiekust en zien de resten van Port Winston in Arromanches duidelijk liggen. Indrukwekkend te beseffen wat zich hier in juni 1944 allemaal heeft afgespeeld. Om 1 uur ’s middags kunnen we dankzij het gunstige tij meteen de haven van Ouistreham invaren. Heerlijk in het zonnetje vallen we aan dek allebei als een blok in slaap en brengen ’s avonds nog een kort bezoekje aan de fantastische vismarkt die elke dag tot 7 uur ’s avonds open is. Maandag 29 juli fietsen we 70 km! langs de kust op en neer naar Arromanches. Helaas begint het ’s middags te regenen en ook dinsdag is een echte Hollandse regendag. De eerste sinds we 6 weken geleden vertrokken! Mag het een keer……………

We besluiten de bus te pakken en bezoeken Caen, waar Willem de Veroveraar rond 1066 zijn burcht had. Zijn vrouw, Mathilde van Vlaanderen, borduurde het Tapisserie van Bayeux dat de slag om het koningschap van Engeland uitbeeldt. Tja, toen hadden die vrouwen daar nog tijd voor………. We bezoeken het graf van Willem in de Abbaye aux Hommes en moeten dan natuurlijk ook dat van Mathilde bezoeken in……. jawel, de Abbaye aux Dames. Toen het echtpaar trouwde konden ze alleen de zegen van de Paus krijgen als ze allebei een kerk bouwden en dat gebeurde. Je reinste chantage! Wel bijzonder om in zo’n historische stad rond te kijken.

Woensdag 31 juli motoren we met weer een stralend zonnetje naar Fécamp waar het kwik in de haven onder de kap van de boot tot boven de 40 gr. oploopt. Voor het eerst wagen we ons in zee. Hoezo warme golfstroom……….. het water is berekoud, maar je knapt er wel van op! Van volkomen windstilte vallen we ondanks het prachtige weer ineens in  windkracht 5 tot zelfs 7! Mooie reden om een dagje extra in Fécamp te blijven hangen.

De volgende dag meteen door naar St Valery en Caux, een nieuwe ervaring. Hier liggen we met veel plezier 2 dagen, ook in een getijdenhaven die rond vloed zo’n 5 uur open is. Als de sluisdeuren sluiten daalt een heerlijke rust neer over het stadje. In de haven toert een klein motorbootje rond die vaarles geeft aan beginners, kinderen krijgen zeilles in kleurige minibootjes en de havenmeester helpt mee boten vanuit het water met een handbediende hijsinstallatie op de kant te takelen. Er is markt op het marktplein en we lopen heerlijk in de nimmer aflatende zon langs de kraampjes. Het stikt van de leuke eethuisjes, er zijn diverse boulangeries en traiteurs, dus we hebben het uitstekend naar onze zin. Vrijdag een prachtige fietstocht via kleine landweggetjes door korenvelden met af en toe zeezicht en onderweg heerlijke Franse plattelandsdorpjes en kleine stadjes aan zee met volop bloeiende hortensia’s. De omgeving met heuvels, rijpe korenvelden vol klaprozen en doorkijkjes naar zee doen ons erg aan Denemarken denken. Op een terras aan het water in de zon eten we een crêpe met ijs en ’s avonds gaan we mooi uitgedost in één van de bomvolle horecagelegenheden een heerlijk menuutje eten. Zeker een stadje waar we een volgende keer weer naar toegaan.

Zondag 4 augustus half zeilend, half motorend naar het ons bekende Dieppe en de komende dagen lijken weer en wind gunstig om via Boulogne door te stomen naar Duinkerken.

Nederland komt weer in het vizier!

                                              Restanten van Port Winston in Arromanches

                                                         Abbaye aux Hommes in Caen

                                                       Graf van Willem de Veroveraar

                  Pater Kaas en Pater Kip maken de "dienst" uit in Abbaye aux Hommes

                                            Opperste concentratie tussen alle grote schepen!

                                          Binnenkomst in haven St Valery en Caux

                                          Nynke in de haven van St Valery en Caux

Schip wordt op de kant getakeld