Donderdag 27 september.
Vroeg op want we moeten de trein van 6.31 uur
hebben vanaf Dukenburg naar Nijmegen. Martijn wil onze auto gebruiken, dus
daarom pikken we hem om kwart over 6 op en brengt hij ons naar het station. We
zijn te vroeg en dat is maar goed ook want de trein van 6.01 uur rijdt net met
vertraging binnen en dit blijkt tevens de laatste trein die vandaag op dit
traject rijdt. Eenmaal in de trein roept de conducteur om dat de spoorbomen in
Wijchen " in storing liggen" en dat het treinverkeer op deze lijn tot
nader order gestremd is. Maar goed, wij komen op tijd in Nijmegen aan en reizen
zonder problemen door naar Schiphol. Relaxed ontbijten in de business lounge en
op tijd aan boord van het vliegtuig. De reis via Dubai verloopt zonder problemen
en na nog 4 uur wachten in Jakarta vliegen we in 27 minuten naar Bandar
Lampung. Al met al zijn we 23 uur onderweg geweest. Een ontroerend weerzien op
het vliegveld met Sr Rita, Sr Anita, Sr Aloy en Mr Pur, de chauffeur. In Santa
Anna komt Sr Emmy aanrennen en worden we getrakteerd op lekkere hapjes. We
krijgen dezelfde kamer als 1 jaar geleden en zoals gebruikelijk weer de
geborduurde kussenslopen. Meteen valt op dat het op de kraamafdeling een stuk
drukker is dan vorig jaar. Drie prachtige laki-laki's (jongetjes) van 1 dag oud
liggen naast elkaar buiten op een bed en worden in de zon gemasseerd door Sr
Emmy. Zaterdag tijdens het ochtendgebed waarin wij welkom geheten worden door
Dr Heru is er ineens een drukte van belang en komt Dr Elisa aanrennen. Dwars door
de biddende zusters heen wordt een bed uit een kamertje gereden om buitenom
naar de OK te gaan. Iedereen gaat even een stapje achteruit, rondslingerende
slippertjes worden opzij geschopt en de brancard heeft vrij baan. Later horen
we dat via een keizersnee een klein meisje van 2550 gr is geboren. Dat gaat
gesmeerd!
Zaterdagochtend een meeting met Dr Heru, Sr
Rita, Sr Anita en Sr Veron. Ook Theresita is gearriveerd en zo voelen we ons in
no time weer helemaal thuis. Dr Heru vertelt hoe het hun vergaan is in de
afgelopen periode. Als belangrijk probleem komt boven tafel dat de werkers niet
als team opereren. In de beginperiode hebben 7 vroedvrouwen in één keer ontslag
genomen uit onvrede met de nieuwe werkwijze, werknemers nemen zonder overleg
ineens een vrije dag op en Dr Heru wijdt dit aan een gebrek aan motivatie. Sr
Rita meldt dat ze iedereen salarisverhoging heeft gegeven in de hoop dat de
motivatie zou verbeteren, maar dit blijkt slecht korte tijd een effect te
sorteren. Of wij de werkers alsjeblieft willen motiveren.......... Jaja, da's niet zo simpel. Rob stelt
vanuit zijn ervaring voor het eens te hebben over de principes van teambuilding
en dat valt in goede aarde. We komen die ochtend al tot een programma voor de
komende week. Maandag bespreken we ons Businessplan van vorig jaar en wat
daarvan wel en niet is gerealiseerd, 's middags teambuilding en dinsdag praten
we over de financiële situatie. Daarna vertrekt Rob voor 2 dagen naar Kalianda,
het Retraitehuis van de zusters en gaat Chris zich storten op de apotheek en
werkprotocollen van de vroedvrouwen. Inmiddels blijken een aantal bekende
nonnen te zijn overgeplaatst naar andere lokaties en zitten we aan tafel met
een heel stel nieuwe gezichten. Weer even wennen en de namen uit ons hoofd
leren. Het eten is even verrukkelijk als toen! Als toetje vertoont Rob de film
van ons bezoek vorig jaar en de interviews die hij maakte met de zusters in
Rosmalen. Iedereen is enthousiast en we spreken af dat vóór ons vertrek een
film gemaakt wordt waarin de zusters hier een boodschap kunnen inspreken voor
Rosmalen.
Zondag 30 september
Na de avondmis van zaterdag te hebben
bijgewoond zijn we ook op zondagochtend om 6.30 uur alweer present voor de
vroegmis. De diensten worden nu gehouden in de eigen kerk van de congregatie omdat de grote kerk gesloten is wegens renovatie. Voor ons makkelijk want we lopen er in 3 minuten naartoe. Elke
dienst is overvol en als je wat aan de late kant komt moet je buiten zitten. Na
de dienst ontbijt met de zusters waar ook Willy en zijn vrouw Marietta aanwezig
zijn. Willy heeft een andere PUMmer bij zich, Nico, die in Palembang advies
heeft gegeven aan het personeel van een hotelkeuken. Een byzondere man die
jarenlang als kok heeft gevaren en later les is gaan geven op de hotelvakschool.
Hij is behoorlijk schor, want in Palembang woeden op dit moment grote branden
en bovendien is het in de keuken waar hij werkte zo'n 40 graden. Wat dat
betreft hebben wij het beter getroffen met onze airco-slaapkamer en dito
werkruimtes.
Om 10 uur komt Willy samen met Marietta en
Nico ons halen voor een bezoek aan het Retraite-oord van de Zusters
Franciskanessen op ruim een uur rijden van Santa Anna. Rob wil daar graag eens kijken
omdat dit oord goed schijnt te lopen. Hij wil ideeën opdoen voor het Retraitehuis
van onze zusters, dat verliesgevend is. De Franciskanessen zijn in 1939 vanuit
Denekamp op Sumatra beland, dus ook al een congregatie met Nederlandse wortels.
We worden welkom geheten door Sr Claudia, die tevens hoofd is van de
"programmacommissie" van het Retraitehuis. Hier worden groepen
ontvangen die voor hun rust komen, maar er zijn ook speciale programma's voor
studenten, scholieren etc. Al met al kunnen ze 150 mensen te logeren hebben en
er zijn diverse conferentieruimtes en zelfs een aula met plaats voor 500 man.
Sr Claudia straalt een aanstekelijk enthousiasme uit en het is wel duidelijk
waarom deze tent goed draait. Er wonen nog 6 Franciskanessen en we ontmoeten de
oudste non, Sr Arnolda die 87 jaar oud is. Ze is zo klein en krom dat je haar
zo omver zou lopen. Zij spreekt nog een paar woordjes nederlands, maar ze is
"veel vergeten". We krijgen een vorstelijke lunch voorgeschoteld en
brengen een bezoek aan een beroemde grot vlakbij het Retraitehuis waar een
Mariabeeld staat. Het lijkt verdacht veel op Lourdes. Sr Claudia rijdt ons voor
om de weg te wijzen op een snelle brommer en getooid met een flitsende roze
helm. Rond 5 uur worden we bij onze kamer gedropt en we zijn blij dat we even
een uiltje kunnen knappen.
Lourdes op Sumatra
Sr Claudia als brom-non
