Code Oranje en op stap met de Poppy-bus.

In Dieppe pakken we ook een extra dagje zodat we voor onze tocht naar Boulogne qua vertrektijd goed uitkomen. Het is broeierig warm en er wordt gewag gemaakt van een naderende storm, maar pas komende zondag. Donderdag 7 augustus om 5 uur op en om kwart voor 6 `s morgens varen we de haven uit. Er is nauwelijks wind zodat we de hele dag de motor bijzetten. Een rustig tochtje en om 2 uur `s middags lopen we Boulogne binnen. Er is plaats genoeg en het scheelt dat we deze haven goed kennen want bakker en supermarkt weten we blindelings te vinden. Rob koopt en passant een paar nieuwe bootschoenen met knalgele zolen en `s avonds trakteren we onszelf op een maaltje mosselen met frites aan de kade. De volgende dag weer bijtijds uit de veren en om half 9 op weg naar Duinkerken. Iets meer wind dan de dag ervoor, maar het houdt niet over. Omdat we de verwachte storm in een leuke haven over ons heen willen laten komen varen we op zaterdag meteen door naar Nieuwpoort, België. De wind is al fors toegenomen, maar waait gelukkig vanuit zuidwest dus pal achter. Alleen op de fok met de stroom mee lopen we ruim 7 knopen. De zee wordt onrustiger, de golven hoger en de wind vlagerig. 

Zondag code oranje!! De Belgische radio adviseert iedereen binnen te blijven. Ik bel ma om te vertellen dat wij veilig in de haven liggen en voorlopig niet van plan zijn de zee op te gaan. In de loop van de dag neemt de wind fors toe en tussen 17.00 en 20.00 uur bereikt de uitloper van een tropische orkaan haar hoogtepunt. Windkracht 8-9 Bf en forse regenbuien. De beloofde hagelbuien blijven ons bespaard, maar we komen ons hok niet uit. Een lekkere leesdag! Op de Belgische radio horen we dat een zeilboot met 3 man aan boord tijdens de storm is omgeslagen en dat de mannen 8 uur lang op de omgeslagen boot gezeten hebben voor ze gered werden. Brrrrr……

Maandag iets kalmer, maar toch nog windkracht 6 met af en toe een regen of onweersbui. Geen weer om de fietsen op te zetten, maar wel om een tochtje te maken. Ik heb ontdekt dat we maar 30 km van Ieper af zitten en gezien alle belangstelling voor WO1, die dit jaar 100 jaar geleden begon, lijkt ons een tocht naar de slagvelden op z`n plaats. Via internet ontdek ik dat in de zomermaanden 5x per dag een „Poppy-expres” van Nieuwpoort via Diksmuiden naar Ieper rijdt. Wij schaffen een zogenaamde „Poppy-pas” aan en zitten om 11.10 uur in de bus richting Ieper. De bus maakt een rit langs diverse oorlogskerkhoven en we zien in Diksmuiden „De IJzertoren”, een verzetsmonument speciaal voor de Vlaamse gevallenen van de „Grote Oorlog”, zoals de Belgen WO1 noemen. In Ieper stappen we uit op het marktplein. Ieper is in WO1 totaal met de grond gelijk gemaakt en nadien volledig in de oude stijl herbouwd. Het stadje ziet er uit zoals het er voor de oorlog uitgezien moet hebben met prachtige kathedralen, schitterende Lakenhallen en gevelhuizen zoals wij ze kennen in Hoorn en Enkhuizen. Ongelofelijk mooi gerestaureerd! In de „oude” lakenhal is het „In Flanders Fields” museum gevestigd waar het verhaal verteld wordt over de inval in België en de eerste oorlogsmaanden van 1914 waarin de stellingen betrokken werden. Het front liep van Nieuwpoort via Ieper tot in Zwitserland en de laatste 3 oorlogsjaren groeven de legers zich in en bestookten elkaar vanuit de loopgraven. Op indrukwekkende wijze wordt in tekst, met filmbeelden, ooggetuigenverslagen en  persoonlijke verhalen de geschiedenis in beeld gebracht. We lopen er ruim 2 uur rond en zijn eigenlijk nog niet uitgekeken, maar kunnen niet meer verstouwen! Wat weten wij in Nederland maar weinig van WO1. De helft van België was op de vlucht en velen kwamen naar ons land. Dankzij de voorstelling van Diederik van Vleuten over WO1 en de wekelijkse artikelen in Trouw zijn we al aardig op de hoogte, maar dit museum voegt veel toe. Een aanrader voor ieder die toevallig in de buurt is. Elke avond wordt in Ieper sinds het eind van WO1 om 20.00 uur de Last Post gespeeld bij de Menenpoort door trompettisten van de Vrijwillige Brandweer. Deze monumentale poort is het belangrijkste Britse oorlogsmonument in België. Het herdenkt de Britse soldaten die sneuvelden rond Ieper, maar geen officieel graf kregen of ergens als naamloze soldaat rusten onder een grafsteen met enkel het opschrift „Known unto God”. Op de poort staan ongeveer 55.000 namen gebeiteld. Tot 20.00 uur blijven wordt ons te laat en na nog een stadswandeling en een lekker ijsje nemen we de Poppy-expres van half 6 terug. In Nieuwpoort blijken inmiddels alle winkels gesloten en omdat we geen puf meer hebben om ergens te gaan eten maken we onze „noodmaaltijd” klaar: spaghetti met een blikje tonijn en een pot pastasaus. Smaakt uitstekend!

Dinsdag 12 augustus zwakt de wind af tot windkracht 5/6 Bf, dus we wagen het erop de 10 mijl naar Oostende te varen. Weer alleen op de fok vliegen we over de zee naar de noorden. Wel een regenbui, maar daarna weer blauwe lucht. In Oostende liggen we aan een ankerboei met de neus naar de kade middenin de stad. Echt een leuke stad om te shoppen en heerlijke viskraampjes aan de kade. Morgen zwakt de wind echt af en blijft het droog volgens de verwachting.

Het einde van onze tocht nadert. Woensdag een prachtige vaardag. Met volle zeilen en halve wind stuiven we vanuit Oostende via Vlissingen naar Middelburg. Zo, weer Hollandse klei onder de voeten. Het is een latertje omdat we pas om 13.00 uur uit Oostende konden vertrekken om het tij gunstig mee te hebben. We liggen in een heerlijk rustige havenkom in Hartje Middelburg en donderdag besteden we aan een dagje gezellig stadten en lekker lui lezen in de zon. We eten bij „La Piccola Italia”, een heerlijke Italiaan en nemen vrijdag de brugopening van 9.15 uur om via het Veerse Meer op tijd door de sluizen te gaan. Heftige regenbuien en zonnige perioden wisselen elkaar af. Wij hebben relatief veel zon, maar we zien zwarte regenwolken over het land trekken. De wind is behoorlijk fors, maar uit de goeie hoek, zodat we Keeten, Mastgat en Zijpe (dat rijtje kan ik nog dromen van de Lagere School) in vliegende vaart op het zeil doorklieven. Vlak achter de Krammersluis steken we het Volkerak over naar Oude Tonge. Vorig jaar hebben we ook in dit schattige haventje gelegen, maar toen was de toegangsvaart al aan de ondiepe kant. Gespannen houden we de dieptemeter in de gaten. Wij steken volgens de boekjes 1,65 cm diep en de dieptemeter zakt snel tot 1.60 cm! Toch voelen we niet dat we de grond raken, dus doorzetten. De meter geeft zelfs even 1.50 aan, maar met een beetje gas geven schieten we er doorheen. Het is zelfs nog ondieper dan vorig jaar, dus dit is helaas de laatste keer dat we hier komen, tenzij Rijkswaterstaat de vaart komt uitbaggeren zoals beloofd. Morgen het laatste stukje naar Willemstad en dan op de trein naar huis. De weersvooruitzichten zijn vanaf zondag zeer somber, dus wij treuren niet!! Nynke blijft voorlopig in Willemstad liggen tot we een definitieve haven voor de winter uitgezocht hebben.

Busstation in Nieuwpoort

Lakenhallen in Ieper

Markt Ieper

Ramparts Cemetery

Deze is dus verkocht!!

Nynke aan de boei in Oostende

Hè, hè, weer boven water.......

Excuus-excuus, even geen tijd gehad om te schrijven, maar we zijn er weer! Still being alive and going strong……. Een resumé:

Donderdag 24 juli vertrekken we om 9 uur uit Yarmouth met de stroom mee richting zee. We hebben een oosten windje maar de motor moet wel iets bijdraaien om de vaart erin te houden. Het is stralend weer en voor het eerst tijdens deze vakantie varen we zo rustig dat ik zelfs een boek kan lezen. Er zijn weinig schepen in de buurt en ook de beroepsvaart laat zich nauwelijks zien. Al met al een heerlijk comfortabele reis en rond 21.30 (engelse tijd 20.30 uur) meren we af in Cherbourg en zet ik in no time een simpele spaghetti maaltijd op tafel. Doodmoe duiken we ons bed in, want de volgende ochtend 6 uur op, douchen en met de stroom mee naar St Vaast. We hebben haast want Frank wil een eindje met ons meevaren en hij arriveert zondagavond om 18.00 uur met de trein in Caen. St Vaast is een getijde-haven, dus we kunnen alleen rond hoog water invaren. Ruim op tijd tuffen we om 12.30 uur binnen en vinden een lege box. Hè, hè, effe uitpuffen! St Vaast is bekend om z’n oesterbanken en van een vorige gelegenheid weten we dat de oesters uit St Vaast onovertroffen zijn. Rob zit bij voorbaat al te watertanden en we kopen een dozijn grote oesters en een flinke rog, die we in 2 stukken laten snijden. Een waar feestmaal! Nergens zijn de oesters zo lekker als hier. Zaterdag weer vroeg op en op weg naar Ouistreham, de plaats waar in aanwezigheid van Obama en Poetin op 6 juni D-day herdacht werd. Het weer blijft onveranderd goed en zondag varen we door naar Caen, waar we vlakbij het centrum middenin de zondagsmarkt een ligplaats krijgen. Het station is op loopafstand en om 6 uur `s avonds halen we Frank op die stipt op tijd aankomt. Gezellig eten en bijkletsen aan boord en `s avonds nog even de stad in waar opvallend weinig te beleven valt. Via Ouistreham dinsdag bij ruig weer de zee op want we willen met Frank naar Honfleur. Voor het eerst sinds 2 weken worden we gewekt door een regenbuitje en het waait behoorlijk uit het noorden. Ouistreham ligt in een uithoek waar bij noordenwind al het water wordt ingeblazen. Hoge golven, met windkracht 5 à 6 (zoals gebruikelijk veel meer dan voorspeld) het kanaal van Ouistreham uit tegen de wind in, gelukkig wel de stroom mee, maar het is geen pretje. Na een uur ploeteren en hotsebotsen kunnen we wat afvallen en gaat de boot wat rustiger varen. Toch is het afzien tot we de bocht maken waar we de Seine opvaren richting Honfleur. Door de motor iets bij te zetten halen we de sluis van 2 uur en dan moeten aan de wachtsteiger gaan liggen voor de brug naar de binnenhaven. Dan smaakt koffie en Normandische appeltaart uitstekend. Om half 5 is de eerste brugopening en als we Honfleur binnenvaren breekt de zon door. Eind goed, al goed. Erg druk is het niet, maar het wordt toch stapelen en wij liggen als 4e boot op rij. Na alle ontberingen is het heerlijk mosselen eten op de kade en we besluiten een dagje te blijven liggen om weer eens lekker uit te slapen. Het is tenslotte vakantie!

Woensdag een rustig dagje Honfleur. Frank begint te dag sportief met 10 km hardlopen, terwijl wij nog maar langzaam wakker worden. We slenteren wat door het stadje en rond 12 uur moeten we terug zijn, want dan vertrekken de bootburen die dichter bij de kant liggen, dus wij moeten plaatsmaken. We zien dat er een box vrijkomt en tijdens het wisselen duiken wij daar mooi in. Zo hebben we met niemand iets te maken en kunnen we gaan en staan waar we willen. Rob en Frank gaan naar de grote vishandel aan de haven om „fruits de mer”  voor het avondeten in te slaan. Dat is de heren wel toevertrouwd want ze komen met een hoeveelheid aanzetten waar de hele haven van kan mee-eten. En dat is nog maar de entrée……… `s Avonds blijkt dat we na dit copieuze voorgerecht toch minstens een uur moeten uitbuiken om plaats te maken voor de rest van de maaltijd. Het was heerlijk en gezellig op het achterdek in de avondzon.

Donderdag 31 juli om 8.30 uur de brug en de sluis door en met 3 knopen stroom mee het kanaal uit richting zee. Bestemming is Fécamp, waar een treinstation is waar onze opstapper weer naar huis kan vertrekken. Prima weer, veel zon en een vlakke zee. Met de motor iets bij kunnen we het hele traject zeilen en vaart houden. In Fécamp een afscheidsmaal aan de haven en vrijdag brengen we Frank naar de trein. Het is een oud aftands stationnetje waar een piepklein, maar mooi dieseltreintje aan komt tuffen. Au revoir Frank, bon voyage et veel plezier in Portugal!

Zaterdag 2 augustus vertrekken wij rond 12 uur naar St Valéry en Caux, een schattig plaatsje met een getijdehaven waar we vorig jaar voor het eerst gelegen hebben. Om 2 uur kunnen we bij opkomend tij meteen naar binnen varen en krijgen van een leuke, vlot engels sprekende jongen een plek aangewezen langs de steiger. Overal in Normandië kom je dit jaar restanten tegen van de herdenking van 70 jaar D-day. Ook hier overal Canadese, Engelse en Amerikaanse vlaggen en bloem-mozaïeken die verwijzen naar 6 juni 1944. Het leuke van zo’n getijdehaven is dat de kinderen zeilles krijgen zodra de sluisdeuren dicht zijn. De open bootjes worden in een kring midden op het water gelegd en de kindjes moeten van de ene boot in de andere zien te komen. Dat gaat nogal eens mis en dan valt er zo’n Coentje in het water, maar dankzij de zwemvestjes en het mooie weer is dit alleen maar aanleiding tot hilariteit. We zijn Hollanders, dus we blijven hier 3 dagen want de 3e dag is gratis hihi. De eigenlijke reden is dat we nu toch wat aan het rekenen zijn geslagen, want we hebben enkele lange trajecten voor de boeg en dan moeten tij en tijd meezitten. Na wat hoofdbrekens komen we tot de conclusie dat de eerstvolgende dag dat we op een redelijke tijd (05.30 uur `s morgens) vanuit Dieppe naar Boulogne kunnen vertrekken donderdag 7 augustus is. Vandaar dat we het nu even „kallemaan” doen zoals mijn moeder zou zeggen.

Zondag markt in St Valéry en maandag een mooie fietstocht over de krijtrotsen langs leuke kustplaatsjes. Nu ontmoeten we telkens oude bekenden die ook op de terugweg zijn. Er is steeds druk overleg wie wanneer waarheen gaat, heel gezellig! Ik denk trouwens dat ons „weerstation”, dat Rob bij zijn afscheid heeft gekregen, op zijn laatste benen loopt, want de voorspellingen slaan nergens meer op. Gelukkig geeft hij continu een stralend zonnetje aan met een temperatuur van 28℃, dus mij hoor je niet klagen. Al valt het weer tegen, de voorpret hebben we in ieder geval gehad.

Dinsdag 5 augustus gaan we met de laatste mogelijkheid voordat de sluis dicht gaat de haven van St Valéry en Caux uit op weg naar Dieppe. Het is bewolkt met af en toe een dreigende lucht, maar de wind is prima uit het zuiden. Op het zeil met kalme zee rustig en geruisloos naar de volgende haven. Zo is zeilen volgens mij bedoeld. In Dieppe is Wifi, dus eindelijk weer eens een blog posten! Er worden al opmerkingen gemaakt in de trant van: Tot Cherbourg heb ik jullie kunnen volgen, maar daarna ben ik het spoor bijster geraakt!” Dus……….. daar zijn we weer!!!!

Vertrek uit Cherbourg

Oesterbanken in St Vaast

De Coentjes varen uit in St Vaast

Pegasusbrug op weg naar Caen

Onze opstapper vaart Honfleur binnen

Honfleur bij nacht

Entrée

St Valéry en Caux

Vertrek uit St Valéry en Caux