La douce France.

Zaterdag 21 juli stralend weer. Het lijkt eindelijk stabiel zomerweer te worden. Om half 10 zetten we half zeilend/half motorend koers naar Duinkerken. Ons Belgisch vlaggetje verruilen we voor het Franse en we voelen ons in tropische oorden. Bikini en zwembroek kunnen eindelijk uit de mottenballen en we verkleuren van wit via tomatenrood naar poepiebruin. Al rond half 2 komt de haven in zicht en door de grote drukte van allerlei weekendgangers komen we langszij een andere boot te liggen. We kunnen alle nieuwkomers mooi zien binnenvaren, evenals wij naarstig op zoek naar een plekje voor de nacht. Te midden van de stroom boten vaart ook een prachtige Lemster Aak ( zoals de "Groene Draak" van hare majesteit) binnen. Een grijzende man staat op de voorplecht temidden van zijn bemanning en hij roept: "Verdeurie zag, daar ligt Nynke! Mijn vriendin heet ook Nynke."  Een half uur later komt hij met zijn fototoestel in de aanslag langs en begint onze boot uitgebreid te fotograferen. Onze bootburen fluisteren: Dat is mijnheer Zadelhoff, de vastgoedmagnaat uit Amsterdam, vaste klant in de Quote 500. Nou, leuk dat hij belangstelling heeft voor onze Nynke. Ben benieuwd of zijn Nynke net zo mooi is als de onze. Vooral na haar facelift afgelopen winter en de nieuwe zeilen is ze een echte beauty. De bootburen vermelden en passant dat ze morgen om 7 uur vertrekken naar Dover. Wij besluiten om dan meteen ook weg te gaan, want we zullen toch moeten opschuiven als de heren vertrekken. Bovendien is het tij zondag buitengewoon gunstig  om in één keer door te varen naar Boulogne. Dankzij de zee-engte tussen Frankrijk en Engeland loopt de stroom bij afnemend tij langdurig mee, zodat je veel mijlen kan afleggen.  Duinkerken is een aardige , vrij grote plaats en op zaterdag tot 4 uur is er markt. Wij kopen heerlijke franse kersen en eten spaghetti aan boord.

Zondag om half 8 met een beginnend zonnetje op weg voor de lange tocht naar Boulogne sur mer.  Het is 3 uur voor laag water en de stroom loopt direkt al een paar tienden van een knoop mee. Onze winst loopt op tot maximaal 3 knopen per uur, wat betekent dat  we tezamen met zeil + ondersteunende motor 9 knopen maken. Dat schiet op! De kentering komt ongeveer 1,5 uur na laag water en vanaf 2,5 uur na eb krijgen we stroom tegen. Je ziet hoe belangrijk het is op het juiste moment te vertrekken! Al om half 3 komen we aan in de haven van Boulogne en we krijgen zowaar de laatst beschikbare box toegewezen. Da's mazzel! De rest moet "stapelen" langs de steiger. Dit betekent ook dat we maandag heerlijk uit kunnen slapen, want we hebben een rustdag ingelast en hoeven niet op te schuiven als er iemand vroeg weg wil. Als we aanleggen kunnen we vanaf onze boot op een naastgelegen parkeerterrein kijken, maar 6 uur later is de kade huizenhoog boven onze boot uitgestegen. Het verschil tussen eb en vloed bedraagt hier 9 meter!! Twee keer per etmaal gaan we dus aan de drijvende steiger vanzelf  9 meter omhoog en weer omlaag. Verbazingwekkend gezicht! Het is dus flink klimmen als je 's morgens naar het douchehok loopt, terwijl je 's middags bijna gelijkvloers blijft. Boulogne is een gezellige stad met een oud ommuurd centrum. Veel boulangeries en charcuteries, leuke boetiekjes en gezellige terrasjes. We eten mosselen met frites in de avondzon en voelen ons als  God in Frankrijk.

Maandag boodschappen doen en langs het strand wandelen. Heel Boulogne lijkt vakantie te vieren en geniet van het stralende weer. Op de boot is het haast te heet en we zetten ons zonnedek op.  Gelukkig morgen weer een zeedag om een beetje af te koelen!

Dinsdag naar Dieppe en zowaar een stuk gezeild met de genaker.

We liggen schitterend middenin het centrum en stappen vanuit de boot praktisch meteen de boulevard op. Gezellige winkelstraatjes, mooie oude franse huizen met smeedijzeren balkonnetjes, eethuizen en terrasjes te kust en te keur en vooral prachtig weer. Woensdag zetten we de fietsen in elkaar en maken een mooie tocht via de "Avenue Verte", een oud spoorwegtrajec dat omgetoverd is tot een geasfalteerd fietspad.  Je rijdt langs allerlei ingeslapen puur franse dorpjes het binnenland in, omringd door goudgele korenvelden en begeleid door een meanderend beekje dat zich af en toe verwijdt tot kleine meertjes. Lekker om weer eens behoorlijk lichaamsbeweging te hebben. We bellen uitgebreid met Asha voor haar verjaardag. Ze heeft een kamer gehuurd in Groningen ivm haar nieuwe baan als juriste bij de Gas Unie en Frank blijft voorlopig in Utrecht wonen. Wordt vanaf september dus een weekend-huwelijk en voor ons misschien een leuk logeeradresje als we een weekendje naar Groningen gaan! Leuk perspectief, kinderen in de grote steden en pa en moe in Puiflijk. Kunnen ze af en toe op het platteland komen uitrusten.

Donderdag met prachtig weer en geregeld zeilend met de genaker naar Fécamp. Het laatste uur neemt de wind flink toe en we stuiven rond half 3 de haven binnen. We krijgen een vrije box toegewezen en liggen prachtig middenin het dorp. Hoogste tijd voor een plateau fruits de mer aan de haven. Morgen wordt regen en onweer voorspeld, maar dat zien we dan wel weer.

                                                       Zo steil loopt het kippen-trappetje bij eb

                                      Haven in Boulogne bij eb

                                           Haven in Boulogne bij vloed

                                           Haven in Dieppe

Storm en regen.

Zaterdag 14 juli verregent volkomen. In de regen halen we vissoep en gerookte paling bij een uitbundig versierd vissersschip, dat permanent in de haven van Breskens afgemeerd ligt. Zo houden we de moed erin. Ook zondag worden we gewekt met regen, maar tegen de middag klaart het op en breekt zowaar de zon door. We besluiten meteen te vertrekken richting Zeebrugge, want er is zwaar weer op til. Scherp aan de wind zeilend, waarbij de boot van Jan scherper kan varen, maar de boot van Rob sneller is op het rechte stuk komen we ongeveer gelijktijdig aan bij de grote zeehaven van Zeebrugge. We melden ons zoals het hoort via de marifoon bij de Port Control en ons wordt in sappig vlaams toestemming gegeven om binnen te komen. Het is rustig in de haven en we liggen heerlijk beschut tegen de komende storm. Het dorp Zeebrugge stelt niets voor, maar er rijdt een trammetje elke 10 minuten langs de hele Belgische kust. We kunnen dus alle kanten op, ook als het weer slecht is. Langs de haven zijn vele appartementen gebouwd die merendeels te koop of te huur staan. Viswinkels en restaurantjes, die Cil en Jan uit het verleden kennen, zijn gesloten of helemaal verdwenen. Al met al een troosteloze boel.

Maandag storm en regen. We stappen op het trammetje naar Oostende. Het is zo'n 45 minuten rijden en veel vlaamse madammekes stappen in met boodschappentassen en roddelen dat het een lieve lust is. Als we uitstappen en in Oostende de pier oplopen worden we bijna weggeblazen door de stormwind en de onophoudelijke regen doorweekt onze spijkerbroeken. Op het puntje van de pier is een restaurantje waar we een pint en garnalenkroketten nemen. Ons humeur klaart op, maar het weer helaas niet. We kopen lekkere hapjes bij de poissonnerie en kruipen snel weer het warme trammetje in.

Dinsdag zakt de wind iets af naar kracht 5 à 6 en de kapiteins zijn het zo zat, dat ze de goede raad van de havenmeester om gunstiger tij af te wachten in de stormwind slaan en een poging wagen om te vertrekken naar Blankenberge. Eenmaal buiten de beschermende pieren van de haven blijkt de tegenwind en de stroming te sterk voor onze scheepjes. Na 1 uur kruisen tegen de wind in zijn we geen steek opgeschoten. Via de marifoon horen we het bibberige stemmetje van Cil: Port Control, Port Control, verzoek binnen te mogen komen. Wij denken: Hè? Zijn die nu al in Blankenberge?? Dan klinkt het: Hier Port Control Zeebrugge, kom maar weer binnen vrouwke! Gelukkig, zij gaan terug en wij weten niet hoe snel we ook weer in de veilige haven moeten terugkeren voor de stroom ons terugsleurt naar Breskens. Op onze oude stek leggen we aan en nemen een flinke borrel op de goede afloop.

Woensdag nog steeds stormkracht 7-8 en we nemen weer het onvolprezen trammetje naar De Haan, een plaatsje voorbij Blankenberge en lopen over het strand terug naar Zeebrugge, zo'n 15 km. Heerlijk met de wind in de rug. Dankzij ons brabants gezelschap wordt regelmatig gepauzeerd onder het genot van een pintje voor de heren en een kriek voor de dames. Vooral kriek van de firma Lindemans is een aanrader! Als beloning eten we 's avonds in een afgeladen vlaams eethuis een verrukkelijk vispannetje. Zo is het geen straf om eens een paar dagen verwaaid te liggen. Ondanks goede voorspellingen gaat de wind ook donderdag niet liggen, dus dan maar een dagje Knokke. Cil en ik struinen op ons gemak leuke gallerietjes af aan de boulevard, want  de heren hebben aangeboden te koken. Als wij afgepeigerd pas na achten op de boot arriveren zijn Jan en Rob druk met verrekijkers in de weer omdat er een reusachtige zeerob in de haven is gesignaleerd. Het is inderdaad een joekel van een beest dat rustig rondjes zwemt voor alle kijklustigen. De dames worden verwend en krijgen met de benen relaxt op de bank een heerlijk glas rode wijn ingeschonken. De heren serveren meloen met ham vooraf en daarna prima lasagne van de traiteur met een salade. Alles gaat schoon op.

Vrijdag 20 juli.

Hè, hè, eindelijk is de wind gaan liggen en dan  ook helemaal. Met het tij mee vertrekt de Nynke om 8 uur 's morgens uit de haven op weg naar Nieuwpoort, je weet wel van 1600....... Er is nul wind!! Het is hier ook alles of niets. Maar ik vind het best: glad zeetje, ronkend motortje, zonnetje, kopje koffie zonder dat de helft er overheen gaat. Zo tuffen we in 5 uur tijd naar Nieuwpoort. Onderweg 1 gigantische bui, kort maar hevig, en verder heerlijke zon. In de haven presteren we het om ondanks aanwijzingen van de havenmeester 3x fout te varen, maar het is ook een warboel hier. Diverse jachthavens lopen door elkaar heen en voor plek O 28 zijn er in elk geval al 2 mogelijkheden. Wij kiezen dus de verkeerde, maar de havenmeester houdt vanuit zijn kantoor alles goed in de gaten en roept ons via de marifoon diverse keren een halt toe. Uiteindelijk komen we toch op de goede plek terecht en steken we de stekker in het verkeerde aansluitpunt. Die man zal wel denken.............

Nieuwpoort is een gezellige plaats met fantastische viswinkels. Alle soorten vis liggen achter glas uitgestald en wij drukken onze neus plat tegen de etalageruiten. We besluiten rogvleugels te kopen, want dat is de plaatselijke specialiteit. Rob bakt ze in de roomboter: om te smullen! De weersvooruitzicten zijn goed!

Zojuist krijgen we een smsje van Jan en Cil: zij zijn vanmiddag om 1 uur vertrokken vanuit Zeebrugge terug naar Nederland. Na een heerlijke zeildag ('s middags stak er toch weer een lekker windje op) zijn zij tegen 11 uur vanavond in de Roompot gearriveerd. Vanaf vandaag zijn Rob en ik dus helemaal op elkaar aangewezen.

Hoe dat afloopt.....................

                                         Pinguïns op de uitkijk in de haven van Breskens

                                          Smullen aan boord

                                          Kapitein Rob bij vertrek uit Zeebrugge

Zomer in Zeeland??

Maandag van Oude Tonghe naar Wemeldinge via Zijpe, Mastgat, Keeten. Jaja, de aardrijkskundelessen van de lagere school komen weer boven. Wemeldinge, waar we stranden, heeft een hele moderne jachthaven en een een verrukkelijke bakkerij, genaamd   "Heidi", waar we het beste donkerbruine brood kopen dat we hier gegeten hebben. Die avond smullen we van Zeeuwse mosselen, klaargemaakt met room en look, in het clubhuis aan de haven. Dat ga ik thuis ook proberen, zooo lekkerrrrrr...........  Dinsdag richting Veerse Meer waar we willen ankeren. In Wemeldinge al boodschappen gedaan om het in ieder geval 1 nacht zonder fourageren uit te kunnen houden. Er wordt echter windkracht 5-6 verwacht en de beide kapiteins vinden het onverantwoord om de matroosjes hieraan te wagen, dus leggen we vast aan een verlaten steiger bij het eiland " De Haringvreter"  in het Veerse Meer. Rob en Jan installeren onze bbq en Cil en Chris maken een heerlijke griekse salade met olijven en feta. De geroosterde lapjes en worstjes van de Spar smaken uitstekend en we blijven nog lang naborrelen met koffie en ijskoude Limoncello, terwijl de nacht valt over het inmiddels bladstille water. Heerlijk om zo in de natuur te liggen met die prachtige wolkenluchten en alleen het geluid van de vogels.

Woensdag is het maar een kippeneindje naar Veere, waar we even aanleggen om het stadje te bekijken. De zon breekt door en de smalle straatjes met kinderkoppies en stokrozen zijn een lust voor het oog. De vakantiedrukte is begonnen en je hoort alle mogelijke talen spreken. Vanuit Veere via het Kanaal door Walcheren naar Middelburg. De wind is inmiddels aangewakkerd tot een windkracht 6 en met kunst en vliegwerk varen we de haven van Middelburg binnen. We vinden nog een plekje aan de  "boodschappensteiger" onder een grote boom. Dankzij de harde wind vliegen de blaadjes en takken ons om de oren. Volgens de havenmeesteres kunnen we daar niet blijven liggen en moeten we om 17.15 uur de brug door naar de binnenhaven. Daar krijgen we een mooie plek toebedeeld naast elkaar met zicht op de prachtige oude pandjes van Middelburg. Die nacht begint het onverwacht hard te regenen en via het openstaande raam wordt Rob's kant van het bed flink nat. Hij is not amused. Beter opletten dus!!

Wat is Middelburg een prachtige stad! Donderdag bewonderen we bij stralend weer het stadhuis en vallen we middenin een wedstrijd ringsteken. Zeeuwse stelletjes in traditioneel kostuum proberen vanuit een open wagen met paard ervoor een puntige stok door een kleine ring te steken. Lukt wonderwel! Op jacht naar broodbeleg blijkt de plaatselijke slager net lammetjes geslacht te hebben en verkoopt  verse lamspaté. Buiten de winkel op de stoep heeft hij ook een handel in schapenvachten voor 50 euro per stuk. Die gaan grif van de hand. Even over enen varen we verder via het Kanaal door Walcheren naar Vlissingen. We passeren 3 bruggen en dan de sluizen naar de Westerschelde. De blote hempjes worden vervangen door zeiljacks en zwemvesten, want nu gaat het echte werk beginnen. Met flinke westenwind stuiven we scherp aan de wind in één slag binnen 20 minuten naar Breskens, waar we aanleggen in de fraaie moderne haven. Jan en Cil halen heerlijke vissoep met een doosje hollandse garnalen, terwijl wij een boekie lezen in de zon. Goed geregeld! Dan met z'n vieren een biertje en een wijntje op ons achterdek en smullen van de soep bij een cd-tje met lekkere zestiger-jaren muziek. Morgen wordt om 8 uur in de ochtend al windkracht 7 verwacht, dus we blijven hier een dagje liggen.

Vrijdag de 13e.

De beloofde storm blijft uit, maar toch nemen wij ons gemak ervan want de ochtend is erg nat. Rond 1 uur wordt het droog en kunnen we op de mooie gratis fietsen van de jachthaven een heerlijk eind fietsen richting Cadzand. De wind is fors en er staan schuimkoppen op het water. Terug met de wind in de rug over de dijk zien we Vlissingen pachtig liggen aan de overkant en grote zeeschepen varen de Westerschelde op richting Antwerpen.  Naarmate we zuidelijker komen worden de spijskaarten van de restaurantjes steeds bourgondischer en de modewinkeltjes steeds hipper. Vergeleken bij Scandinavië is dit een paradijs! Maar we zakken nog verder af.................... België komt in zicht.

                                           Jan en Rob op de steiger met de bbq

                                           Ringsteken in Middelburg

                                           Haven in Middelburg

"De Zwaan" opent zich!

Vrijdag 6 juli.

Vandaag willen we vanuit Scheveningen over zee naar Stellendam. Broer Ruud komt aan boord, want als inmiddels bootloos pensionado in spé met veel vrije tijd, is hij altijd in voor een zeiltochtje. Gelukkig waarschuwt onze bootbuuf ons om eerst even te informeren of de brug bij Stellendam wel functioneert. Hadden wij ook zelf kunnen bedenken, want bruggen en sluizen hebben het dit jaar niet zo op de Nynke. Rob belt de brugwachter ter plekke en hoort dat de brug al een week buiten bedrijf is en de komende 2 weken ook wel zal blijven. Een strop voor de Stellendammers, maar ook voor ons. Plannen moeten acuut worden omgegooid, geen vaarkaarten aanwezig van omvaarroutes en het weer ziet er grauw en grijs uit. Bovendien zitten we met oom Ruud, die gerekend heeft op een leuk vaartochtje. Dus varen we toch het zeegat uit op weg naar de Nieuwe Waterweg dan maar. Eenmaal buitengaats hebben we spijt want er staat een windkracht 6 uit zuidwest. Omkeren is geen optie, dus met moed en wanhoop op weg richting het zuiden. Dikke truien, zeilpakken, hoge golven, diepe dalen, tegenwind. Twee uur lang afzien en hopen op betere tijden. Eenmaal achter de zuidpier van de Nieuwe Waterweg neemt het geweld af en kunnen we weer vrijer ademhalen. Gelukkig breekt er een zonnetje door en we besluiten koers te zetten naar de Veerhaven in Rotterdam. Gelukkig is hier plaats en in zijn enthousiasme vaart Rob bij het inparkeren iets te vlot achteruit en verspeelt onze vlaggenmast. Sneu voor Sjors, onze geliefde vlag, die nu vanaf de achterstag moet wapperen. We eten 's avonds buiten met Ruud en Sas in Zinc, een prima eettent en besluiten dat oom Ruud nog wel een dagje mag meevaren.

Zaterdag.

Een gedenkwaarige dag, want het is stralend weer en speciaal voor ons gaat "De Zwaan" (Erasmusbrug) open. Half Rotterdam staat in de file en wij tuffen op ons gemak door de brug  met aan stuurboord Hotel New York en aan bakboord de luxe appartementen aan de Wilemskade. Helaas is Shelley niet thuis, dus we kunnen niet zwaaien. Ruud voelt zich de koning van Rotterdam en belt al zijn maten en secretaresses onderweg dat hij langs komt zeilen. Tegen 6 uur krijgen we Willemstad in het vizier en we meren af in een ruime box in de oude haven aan de voet van de vestingwallen. Ruud wordt door zijn trouwe echtgenote opgehaald en onze nieuwe maten, Jan en Ceciel Godschalx varen de haven binnen om zich vanaf nu bij ons aan te sluiten. Een biertje op het achterdek onder een grote witte paraplu van Rivierduinen tegen de regen en 's avonds lekker net z'n vieren eten in Willemstad. Nog even tijd om het graf van Henkie, het broertje van Rob's moeder te bezoeken, die bij de kerk van Willenstad begraven ligt. Henkie overleed in 1918, 5 jaar oud, aan de Spaanse griep. 

Beetje nostalgie!

Zondagochtend worden we gewekt door het tikken van de regen tegen ons dakraam en we draaien ons nog lekker even om. Tegen elven klaart het op en de Nynke draait samen met de "Brasted", de boot van Jan en Ceciel, de haven uit. Direct door de Volkerak-sluizen en de zeilen op om al kruisend koers te zetten naar Oude Tonghe. Dat is hard werken aan boord, vooral voor Chrismatroos die bij overstag gaan als een haas de ene fok moet losgooien en de andere kant strak zetten. Dan fokkenschoten  uit de knoop halen en netjes opschieten en het is alweer tijd om ovestag te gaan. Poepoe, echt vakantie!

Maar dan smaakt de borrel in het haventje van Oude Tonghe extra lekker. Vlakbij het haventje ligt een kerkhof vam mensen die in 1953 bij de watersnoodramp omgekomen zijn. Indrukwekkend hoeveel kleine kinderen daar liggen. Jan krijgt wsl dankzij zijn prachtige krullenkop van de havenmeesteres zomaar een pak toastjes met tonijn- en forelsalade. Komt altijd van pas!  

Morgen verder naar Wemeldinge.

                                          Aankomst in Rotterdam
                                       

                                          Ruud in de Veerhaven

                                          De Zwaan opent zich voor de Nynke

                                          Rob en Jan met bier in de regen

De trossen los

Na alle festiviteiten rond de 65e verjaardag van Rob vertrekken we op maandag 2 juli (zijn echte verjaardag) naar Lelystad om ons in te schepen voor een tocht richting Belgische en Franse kust.

Dinsdagochtend gooien we de trossen los. Het is een zonnige dag en monter motoren we in 10 minuten naar de Houtribsluizen, waar we vrijwel onmiddellijk kunnen invaren. Na het schutten even wachten tot de brug open gaat en we kunnen uitvaren en de zeilen hijsen. Maar............ het duurt en duurt en de brug vertikt het. Hij is gesloten en blijft gesloten. De sluiswachter roept ons op nog even geduld te hebben, maar na een uur wachten in de sluis worden we teruggeschut en de sluiswachter verzoekt ons vriendelijk doch dringend om achteruit het sluizencomplex te verlaten, want de reparatie aan de brug gaat nog geruime tijd duren.  Deze valse start van onze zeilvakantie blijkt de voorbode van meer sluis- en bruggen-onheil, maar dat weten we dan nog niet. Het is warm zonnig weer dus we maken het ons gemakkelijk op het dek met een kop koffie. Eindelijk na 2 uur wordt het sein     " brug meester"  gegeven en kunnen we door. Dankzij dit oponthoud zijn we te laat bij de Schellingwoudebrug en moeten we wachten tot de opening van 6 uur 's avonds. Maar elk nadeel heb z'n voordeel, want nu zijn we genoodzaakt de Sixhaven in Amsterdam binnen te lopen omdat IJmuiden die dag onbereikbaar wordt. Er is een mooie plek voor ons en we lopen vanuit de haven naar het gratis pontje over het IJ en staan 5 minuten later achter het Centraal Station. Heerlijk door Amsterdam geslenterd en nabij het Rembrandtplein "pasta marinara" gegeten met een karafje Lambrusco waarbij het idee ontstaat de boot eens een wintertje in Amsterdam te leggen om daar een pied-à-terre te hebben. Aantrekkelijke optie! Woensdag rustig op de motor door naar IJmuiden. Hier blijkt de voor ons formaat jachtjes bedoelde kleine sluis buiten werking, maar gelukkig mogen we met de grote binnenschepen mee geschut worden en zo komen we toch vrij vroeg in IJmuiden aan. Plek genoeg in de haven en bij prachtig weer 's middags over het strand naar Bloemendaal en weer terug gelopen. Dan donderdag eindelijk de zee op! Bijna geen wind en de zee zo glad als een spiegeltje. We varen langs het strand van Zandvoort en Kijkduin en lopen om 3 uur de haven van Scheveningen binnen. Hiet zijn we meer dan eens geweest, maar nooit via de route over water. Een bijzondere ervaring. Het is al behoorlijk druk en we gaan langszij een ander zeilschip liggen. Het weer is nog steeds stralend en de nieuwe boulevard van Scheveningen is zeer de moeite van een bezoekje waard, alleen al om bij Simonis een heerlijke hollandse nieuwe te verschalken. Onderweg treffen we een cabriolet, die zichzelf enkele minuten eerder op uitzonderlijke wijze geparkeerd heeft. Volgens de verhalen van de mannen die alles hebben zien gebeuren begon deze auto vanaf een hellend parkeerterrein plotseling te rijden, schoof precies tussen een bestelbusje en enkele paaltjes door en eindigde vertikaal, over de kade-rand hangend,met de neus 3 meter lager op de steiger vlak voor 2 zeiljachten. Het achtereind stak nog boven de kade uit (zie foto). Spectaculair gezicht! Toen we later terugkwamen had de brandweer de auto opgetakeld en stond er een dom blondje naast de auto druk te praten in haar mobieltje. Wsl gevalletje van "niet op de handrem". Gezellig met Joyce, Rob's voormalige secretaresse die in Den Haag woont, gegeten en midden in de nacht  het interieur van de boot gedweild omdat het regenwater tijdens een enorme wolkbreuk met emmers tegelijk naar binnen gutste. Duidelijk gevalletje van "bovenluik open laten staan".  Jaja, we raken op stoom!