Zoals verwacht vertrekken we in de stromende regen richting Laboe. Het eerste stuk gaat goed, want de wind zit in de goeie hoek en we schieten flink op. Maar om de hoek van het volgende eiland is de situatie volkomen veranderd. De wind tegen, de golven de verkeerde kant op en het regent steeds harder. Ook tot kapitein Rob dringt het door dat Laboe vandaag geen haalbare kaart is, dus we motoren naar Spodsbjerg op het Deense eiland Langeland.
Koud, nat en dizzy van de golfslag komen we daar aan. Gelukkig is er een behoorlijke supermarkt en diverse andere zeilers met wie we ff lekker op het weer kunnen kankeren.
Volgens Papa Delta gaat de wind vrijdag naar Noordoost en ja hoor, de volgende ochtend zit de wind goed en ondanks opnieuw regen gaan we proberen in Laboe te komen. Deze keer verloopt alles zeer voorspoedig en al rond 3 uur komt Laboe in zicht.
Omdat we inmiddels toch kleddernat zijn besluiten we meteen door te gaan naar Rensburg, wat betekent dat we de sluizen bij Holtenau doormoeten om op het Noordoostzee kanaal te komen. We varen met een clubje Nederlanders de sluizen in en maken natuurlijk een praatje over…….. jawel: Das Wetter!!!! Frank meldt door de telefoon dat het weer in Nederland komende week goed wordt, dus zo snel mogelijk hier weg en naar huis. We motoren door het kanaal naar Rensburg, waar de Havenmeisterin al naar bed is en de havenkroeg vol zit met een flottielje Nederlanders. We lopen het stadje in en vinden rond 9 uur nog een Italiaan met heerlijk eten en goed bier. De volgende dag inkopen doen en verder het Kanaal door naar Cuxhaven. Zowaar een prachtige dag met zon, waarschijnlijk een vergissing van de weergoden. Gelukkig, net op tijd in Cuxhaven om op zondag de oversteek van de Duitse Bocht te maken.
Zondag om 3 uur ’s morgens gaat de wekker, want we willen vlak na hoog water de Elbe op om de stroom mee te hebben naar buiten. Het is een drukte van belang op dat tijdstip in de haven, want iedereen die naar huis gaat wil rond deze tijd weg. Het is een donkere bewolkte nacht zonder maan of sterren, dus uitkijken geblazen. Een lange lijn van verlichte bootjes glijdt over de Elbe. De wind is zuidoost, dus sommige schepen hebben het zeil al op. Een spookachtig gezicht zo middenin de nacht. Achter ons vaart het Nederlandse flottielje, een spoor van wiebelende lichtjes in ons kielzog. Nynke loopt 10 knopen, waarvan er 4-5 op conto van de getijdenstroom komen. Daar heb je wel een vroegertje voor over. Na een uurtje of 4 begint het weer te regenen, dus we zitten voor de zoveelste keer als 2 verzopen scheepskatten in de (bad)kuip. Papa had voorspeld dat de wind ‘s middags naar de west zou gaan en het is heel apart om te zien dat om 1 uur, in een plensbui, de wind ineens van zuidoost naar noordwest gedraaid is. We moeten bijmotoren om een beetje snelheid te houden en gelukkig bereiken we, nog steeds in de regen, rond half 3 Norderney. Toch zien we een stukje blauw in de lucht en als we aangelegd zijn breekt zowaar de zon door. Wat een verademing! Alles gaat naar buiten: handdoeken, theedoeken, laarzen, zeilpakken, dekbed. Dektent wordt gedroogd, wasje gedaan. Je krijgt er ondanks de lange dag die we achter de rug hebben een hoop nieuwe energie van. Dan eten in het Havenrestaurant en doodop rollen we ons bed in.
Maandag.
STRALEND WEER. Fietsen uitgepakt en heerlijk IN DE ZON gefietst. Norderney is een prachtig eiland, een vroeger kuuroord, met mooie huizen en brede boulevards. Veel winkeltjes en eethuizen en een heerlijke slager, waar we 2 gegrilde varkenspoten kopen. ’s Avonds in de oven en smullen maar! Daarna nog even naar het strand fietsen om de zon onder te zien gaan.



Hoi Rob en Chris,
BeantwoordenVerwijderenhelaas weinig mooi weer verhalen,dat geldt voor veel vakantiegangers helaas dit jaar!
Inmiddels op de terugweg en toch misschien nog een paar goede dagen.
De goede kant van het verhaal is,dat dit weer jullie besluit misschien eens naar de Middel- landse zee te gaan,mogelijk een stuk makkelijker maakt.
Verder begrijp ik,dat de boot de stormen goed doorstaat met alleen wat gehavende zeilen.
Goede terugreis verder en tot ziens,
groet Gert