Chris op reis: Willem de Veroveraar, Reine Mathilde en St. Valery-en-Caux.

Vanuit St Vaast besluiten we nu eens niet de gebruikelijke route naar Le Havre te kiezen, maar koers te zetten naar het stadje met de onuitsprekelijke naam Ouistreham, een getijdenhaven aan de Normandische invasiekust. We moeten vroeg vertrekken, want de sluis in St Vaast sluit ’s morgens om half 6, dus in het donker om kwart over 5 varen we uit. Het is prachtig op zee de zon te zien opkomen en het langzaam licht te zien worden. De wind is uit de goede hoek en het hele traject is goed te bezeilen. We varen langs de invasiekust en zien de resten van Port Winston in Arromanches duidelijk liggen. Indrukwekkend te beseffen wat zich hier in juni 1944 allemaal heeft afgespeeld. Om 1 uur ’s middags kunnen we dankzij het gunstige tij meteen de haven van Ouistreham invaren. Heerlijk in het zonnetje vallen we aan dek allebei als een blok in slaap en brengen ’s avonds nog een kort bezoekje aan de fantastische vismarkt die elke dag tot 7 uur ’s avonds open is. Maandag 29 juli fietsen we 70 km! langs de kust op en neer naar Arromanches. Helaas begint het ’s middags te regenen en ook dinsdag is een echte Hollandse regendag. De eerste sinds we 6 weken geleden vertrokken! Mag het een keer……………

We besluiten de bus te pakken en bezoeken Caen, waar Willem de Veroveraar rond 1066 zijn burcht had. Zijn vrouw, Mathilde van Vlaanderen, borduurde het Tapisserie van Bayeux dat de slag om het koningschap van Engeland uitbeeldt. Tja, toen hadden die vrouwen daar nog tijd voor………. We bezoeken het graf van Willem in de Abbaye aux Hommes en moeten dan natuurlijk ook dat van Mathilde bezoeken in……. jawel, de Abbaye aux Dames. Toen het echtpaar trouwde konden ze alleen de zegen van de Paus krijgen als ze allebei een kerk bouwden en dat gebeurde. Je reinste chantage! Wel bijzonder om in zo’n historische stad rond te kijken.

Woensdag 31 juli motoren we met weer een stralend zonnetje naar Fécamp waar het kwik in de haven onder de kap van de boot tot boven de 40 gr. oploopt. Voor het eerst wagen we ons in zee. Hoezo warme golfstroom……….. het water is berekoud, maar je knapt er wel van op! Van volkomen windstilte vallen we ondanks het prachtige weer ineens in windkracht 5 tot zelfs 7! Mooie reden om een dagje extra in Fécamp te blijven hangen.

De volgende dag meteen door naar St Valery en Caux, een nieuwe ervaring. Hier liggen we met veel plezier 2 dagen, ook in een getijdenhaven die rond vloed zo’n 5 uur open is. Als de sluisdeuren sluiten daalt een heerlijke rust neer over het stadje. In de haven toert een klein motorbootje rond die vaarles geeft aan beginners, kinderen krijgen zeilles in kleurige minibootjes en de havenmeester helpt mee boten vanuit het water met een handbediende hijsinstallatie op de kant te takelen. Er is markt op het marktplein en we lopen heerlijk in de nimmer aflatende zon langs de kraampjes. Het stikt van de leuke eethuisjes, er zijn diverse boulangeries en traiteurs, dus we hebben het uitstekend naar onze zin. Vrijdag een prachtige fietstocht via kleine landweggetjes door korenvelden met af en toe zeezicht en onderweg heerlijke Franse plattelandsdorpjes en kleine stadjes aan zee met volop bloeiende hortensia’s. De omgeving met heuvels, rijpe korenvelden vol klaprozen en doorkijkjes naar zee doen ons erg aan Denemarken denken. Op een terras aan het water in de zon eten we een crêpe met ijs en ’s avonds gaan we mooi uitgedost in één van de bomvolle horecagelegenheden een heerlijk menuutje eten. Zeker een stadje waar we een volgende keer weer naar toegaan.

Zondag 4 augustus half zeilend, half motorend naar het ons bekende Dieppe en de komende dagen lijken weer en wind gunstig om via Boulogne door te stomen naar Duinkerken.

Nederland komt weer in het vizier!