Chris op reis: Storm en regen.

Zaterdag 14 juli verregent volkomen. In de regen halen we vissoep en gerookte paling bij een uitbundig versierd vissersschip, dat permanent in de haven van Breskens afgemeerd ligt. Zo houden we de moed erin. Ook zondag worden we gewekt met regen, maar tegen de middag klaart het op en breekt zowaar de zon door. We besluiten meteen te vertrekken richting Zeebrugge, want er is zwaar weer op til. Scherp aan de wind zeilend, waarbij de boot van Jan scherper kan varen, maar de boot van Rob sneller is op het rechte stuk komen we ongeveer gelijktijdig aan bij de grote zeehaven van Zeebrugge. We melden ons zoals het hoort via de marifoon bij de Port Control en ons wordt in sappig vlaams toestemming gegeven om binnen te komen. Het is rustig in de haven en we liggen heerlijk beschut tegen de komende storm. Het dorp Zeebrugge stelt niets voor, maar er rijdt een trammetje elke 10 minuten langs de hele Belgische kust. We kunnen dus alle kanten op, ook als het weer slecht is. Langs de haven zijn vele appartementen gebouwd die merendeels te koop of te huur staan. Viswinkels en restaurantjes, die Cil en Jan uit het verleden kennen, zijn gesloten of helemaal verdwenen. Al met al een troosteloze boel.

Maandag storm en regen. We stappen op het trammetje naar Oostende. Het is zo'n 45 minuten rijden en veel vlaamse madammekes stappen in met boodschappentassen en roddelen dat het een lieve lust is. Als we uitstappen en in Oostende de pier oplopen worden we bijna weggeblazen door de stormwind en de onophoudelijke regen doorweekt onze spijkerbroeken. Op het puntje van de pier is een restaurantje waar we een pint en garnalenkroketten nemen. Ons humeur klaart op, maar het weer helaas niet. We kopen lekkere hapjes bij de poissonnerie en kruipen snel weer het warme trammetje in.

Dinsdag zakt de wind iets af naar kracht 5 à 6 en de kapiteins zijn het zo zat, dat ze de goede raad van de havenmeester om gunstiger tij af te wachten in de stormwind slaan en een poging wagen om te vertrekken naar Blankenberge. Eenmaal buiten de beschermende pieren van de haven blijkt de tegenwind en de stroming te sterk voor onze scheepjes. Na 1 uur kruisen tegen de wind in zijn we geen steek opgeschoten. Via de marifoon horen we het bibberige stemmetje van Cil: Port Control, Port Control, verzoek binnen te mogen komen. Wij denken: Hè? Zijn die nu al in Blankenberge?? Dan klinkt het: Hier Port Control Zeebrugge, kom maar weer binnen vrouwke! Gelukkig, zij gaan terug en wij weten niet hoe snel we ook weer in de veilige haven moeten terugkeren voor de stroom ons terugsleurt naar Breskens. Op onze oude stek leggen we aan en nemen een flinke borrel op de goede afloop.

Woensdag nog steeds stormkracht 7-8 en we nemen weer het onvolprezen trammetje naar De Haan, een plaatsje voorbij Blankenberge en lopen over het strand terug naar Zeebrugge, zo'n 15 km. Heerlijk met de wind in de rug. Dankzij ons brabants gezelschap wordt regelmatig gepauzeerd onder het genot van een pintje voor de heren en een kriek voor de dames. Vooral kriek van de firma Lindemans is een aanrader! Als beloning eten we 's avonds in een afgeladen vlaams eethuis een verrukkelijk vispannetje. Zo is het geen straf om eens een paar dagen verwaaid te liggen. Ondanks goede voorspellingen gaat de wind ook donderdag niet liggen, dus dan maar een dagje Knokke. Cil en ik struinen op ons gemak leuke gallerietjes af aan de boulevard, want de heren hebben aangeboden te koken. Als wij afgepeigerd pas na achten op de boot arriveren zijn Jan en Rob druk met verrekijkers in de weer omdat er een reusachtige zeerob in de haven is gesignaleerd. Het is inderdaad een joekel van een beest dat rustig rondjes zwemt voor alle kijklustigen. De dames worden verwend en krijgen met de benen relaxt op de bank een heerlijk glas rode wijn ingeschonken. De heren serveren meloen met ham vooraf en daarna prima lasagne van de traiteur met een salade. Alles gaat schoon op.

Vrijdag 20 juli.

Hè, hè, eindelijk is de wind gaan liggen en dan ook helemaal. Met het tij mee vertrekt de Nynke om 8 uur 's morgens uit de haven op weg naar Nieuwpoort, je weet wel van 1600....... Er is nul wind!! Het is hier ook alles of niets. Maar ik vind het best: glad zeetje, ronkend motortje, zonnetje, kopje koffie zonder dat de helft er overheen gaat. Zo tuffen we in 5 uur tijd naar Nieuwpoort. Onderweg 1 gigantische bui, kort maar hevig, en verder heerlijke zon. In de haven presteren we het om ondanks aanwijzingen van de havenmeester 3x fout te varen, maar het is ook een warboel hier. Diverse jachthavens lopen door elkaar heen en voor plek O 28 zijn er in elk geval al 2 mogelijkheden. Wij kiezen dus de verkeerde, maar de havenmeester houdt vanuit zijn kantoor alles goed in de gaten en roept ons via de marifoon diverse keren een halt toe. Uiteindelijk komen we toch op de goede plek terecht en steken we de stekker in het verkeerde aansluitpunt. Die man zal wel denken.............

Nieuwpoort is een gezellige plaats met fantastische viswinkels. Alle soorten vis liggen achter glas uitgestald en wij drukken onze neus plat tegen de etalageruiten. We besluiten rogvleugels te kopen, want dat is de plaatselijke specialiteit. Rob bakt ze in de roomboter: om te smullen! De weersvooruitzicten zijn goed!

Zojuist krijgen we een smsje van Jan en Cil: zij zijn vanmiddag om 1 uur vertrokken vanuit Zeebrugge terug naar Nederland. Na een heerlijke zeildag ('s middags stak er toch weer een lekker windje op) zijn zij tegen 11 uur vanavond in de Roompot gearriveerd. Vanaf vandaag zijn Rob en ik dus helemaal op elkaar aangewezen.

Hoe dat afloopt.....................