Chris op reis: Opgedockt in Sint-Vaast

Vrijdag 5 juli een lange tocht naar Dieppe vnl op de motor. We komen ’s avonds rond 8 uur aan en belanden in een groots festijn ter ere van de Tour de France. Ik vraag heel dom of les cyclistes al sont arrivés, maar het blijkt een Tour de France à la voile te zijn. Ook leuk en reden genoeg voor de fransen om er een hele kermis omheen te bouwen. We tanken de boot af en eten in een laat zonnetje temidden van het luidruchtige feestgebeuren op ons eigen achterdek. De volgende 2 dagen op het zeil door naar Fécamp en Le Havre met een uitstekende NO wind, die in de buurt van Le Havre fors aantrekt, zodat we ineens met man en macht de genaker moeten inhalen. Deze manoeuvre gaat ff mis, want er blijft een touw hoog in de mast om de radar heenvastzitten, dus het hele zeil maar naar beneden gehaald en via een voorluik voorlopig in het vooronder gestopt. Drogen komt later wel als we veilig in Le Havre liggen. Eenmaal daar aangekomen wacht de volgende schrik. Rob controleert zijn bankrekening en ziet tot zijn starre verbazing dat in Dieppe 600 Euro is afgeschreven. Weliswaar staat erbij “reservering”, maar toch…… Het kan alleen dat tankstation bij de haven zijn, waar we met de pinpas getankt hebben. Een paniektelefoontje om half 12 ’s nachts naar de ING zorgt voor een goede nachtrust. “O, meneer, een tankstation in Frankrijk zeker! Daar krijgen we veel klachten over. Er wordt meteen een fikse som gereserveerd en 2-3 werkdagen later wordt pas het echte bedrag afgeschreven”. Mooie boel…..wat gebeurt er met al dat geld in de tussentijd??

Maandag vertrekken we met een heerlijk zonnetje uit Le Havre voor de grote oversteek naar St Vaast (in de buurt van Cherbourg), een tocht van 55 mijl dus een uurtje of 10 varen. Net buitengaats is de wind al heel fors en we zetten meteen 2 riffen in het grootzeil. De zee is behoorlijk onrustig, dus ik ga niet lekker liggen lezen maar zit wat stijf op mijn stoel. We passeren een gebied waar veel grote zeeschepen voor anker liggen en vlak daarna verdwijnt ook het zonnetje en komt een zeemist opzetten. Truien en dikke sokken gaan aan en dan te bedenken dat de rest van Frankrijk heerlijk in de zon zit. De wind neemt toe en we halen de fok in. Vlagen tot 32 knopen komen voorbij en met ons gereefd grootzeil komen we toch flink vooruit, maar leuk is anders. Flinke golven, schuimkoppen, dwarse deining…… Zat ik maar lekker thuis voor de open haard!! We zijn zeggen en schrijven maar 1 andere boot tegengekomen, natuurlijk ook zo’n stoere Nederlander die zo nodig wil varen. ’s Middags neemt de wind iets af, maar blijft in de 5-6 Beaufort hangen. De zee kalmeert niet. Om 7 uur ’s avonds komt de haven in zicht, maar willen we er komen dan zullen we moeten lopen. Rond eb valt namelijk het hele gebied rond de haven droog en kun je er niet in of uit. Van 2 uur voor tot 3 uur na hoogwater staan de sluisdeuren open en kan je in en uitvaren. We moeten wachten tot 9 uur en gaan voor anker. Da’s makkelijker gezegd dan gedaan met wind 5-6 uit NO zonder beschutting. Gelukkig liggen er nog 3 andere bootjes voor anker te wachten en ons anker houdt zowaar al bij de eerste poging. Maar……………nog geen rust want we liggen te bonken en te klotsen op de golven. Ik kijk met argusogen of het anker het houdt, dus zit stijf van de zenuwen op mijn houten bank tot om 9 uur de sluisdeuren eindelijk opengaan. We lichten het anker en varen de haven binnen. Wat een rust!! We leggen aan in een mooie box en dan is meteen alle leed vergeten. De warme hap staat om 10 uur op tafel met een flesje wijn en we slapen heerlijk rustig want rond 2 uur ’s nachts sluiten de deuren en liggen we veilig opgedockt voor alle stormen. Ik moet er niet aan denken dat je te laat komt en de hele nacht aan een anker moet liggen schudden.

Dinsdag en woensdag blijven we lekker liggen, want de wind blijft knallen uit NO. We hebben leuke bootburen, waar we ’s avonds gezellig een wijntje mee drinken. Vanuit de haven kijken we uit over de oesterbanken die bij eb droogvallen en dan net op Indonesische sawa’s lijken. Een amfibieboot voert dagjesmensen af en aan voor een bezoekje aan de kwekerijen. Natuurlijk eten we ’s avonds een zelf samengesteld plateau fruits de mer met overheerlijke oesters uit de achtertuin.

Als uitsmijte nog een paar grappige franse namen:

Bootnaam: Libid’eau.

Schattig klein boekwinkeltje in Dieppe: Le Chat Pître.