Voorbereidingen voor het feest van Bisschop George.

Sinds 5 dagen is het een drukte van belang rond onze compount. Jarenlang is er niets aan onderhoud gedaan en nu ineens, enkele dagen voor het feest van de nieuwe bisschop, slaat het "opknapvirus" toe. Binnen 1 dag wordt de hele buitenkant van ons huis geschilderd. De volgende dag alle luiken en dakgoten. Geen gedoe van eerst schoonmaken en afschuren, gewoon de zoveelste laag verf over de ouwe zooi heen en klaar is de Abba! Ik moet zeggen: Voor zolang het duurt ziet het er spic en span uit! De laatste dag zijn ze zelfs druk met het cementeren van een looppad van ons huis naar de kerk, zodat de Bisschoppen geen vuile voetjes krijgen. Hopelijk is het wel op tijd droog, anders blijven de Hoge Heren voorgoed in het cement plakken en wordt het een chaos. De Abba's lopen nerveus in en uit, want zelfs de laatste dag komen er nog berichten binnen van priesters die willen komen. Er is gebrek aan slaapplaatsen en aan bedden, zodat de plaatselijke hotels ook afgehuurd worden. Wij besluiten de nieuwe dokters, die komende zondag arriveren, de eerste dagen ook maar in een hotel onder te brengen tot grote opluchting van Abba Tesfaye. Het wordt hem allemaal een beetje te druk! Zaterdagochtend gaan Rob en ik met Tesfaye naar een gloednieuw hotel in Nekemte om 2 kamers te bespreken. Inclusief ontbijt betalen we 250 Birr (10 euro) per kamer per dag inclusief ontbijt. De kamers zijn supermooi met warme douche, echt toilet, tv en wifi. Wat wil een mens nog meer.
Gister is in de tuin van de buren een koe geslacht, want vanavond wordt er een groot buffet opgediend voor alle gasten en morgen na de kerkdienst is er een lunch. Wij zijn voor alles uitgenodigd. De vertrekkende bisschop is een Nederlander, een Lazarist, die al bijna 50 jaar in Ethiopië werkt. Rob heeft hem al ontmoet tijdens een wandelingetje in de tuin en hij vertelde dat er in die tijd gigantisch veel ten goede is veranderd. Er zijn veel nieuwe scholen gebouwd en het merendeel van de kinderen gaat hier naar school. De jongelui die we op straat ontmoeten spreken meestal een aardig mondje engels en willen allemaal verder studeren. Dit is de generatie die het straks voor het zeggen krijgt en dat geeft hoop voor de toekomst van dit land.

Afgelopen week heb ik in Derge kliniek gewerkt. Drukke spreekuren met zo'n 20-35 patiënten. Een leuke jonge nurse, Tinsay, die slim en leergierig is. We zien een heleboel patiënten van wie veel geleerd kan worden. Een vader en moeder komen met een baby die een huidafwijking heeft met veel jeuk. Op het eerste gezicht lijkt het eczeem, maar als ik het kind onderzoek zie ik moeder zichzelf uitgebreid krabben en ook vader heeft jeuk. Bij navraag blijken ook Opa en Oma en 2 andere kinderen jeuk te hebben. Dit is dus scabiës oftewel schurft. Zelfs Tinsay heeft dit nog nooit zo gezien. Zalf voor de hele familie en advies beddengoed te wassen en te strijken en dekens + matrassen 24 uur buiten te luchten. Een oude vrouw komt met klachten over slecht zien. Het blijkt staar en ik weet toevallig dat dit weekend een oogarts opereert in een nabijgelegen kliniek. Ik bel en hoor dat de operatie per oog 500 Birr kost, dat is 20 Euro. Daar moet voor gespaard worden, dus er zal eerst thuis overlegd worden of het geld er wel is. Waar wij achteloos 20 Euro uitgeven voor een nieuw T-shirt moeten mensen hier sparen voor een "nieuw oog", zodat ze hun kleinkinderen weer kunnen zien. Wat een contrast! Op vrijdag geef ik een klinische les over longontsteking, de aandoening waar hier in Ethiopië de meeste kinderen aan overlijden. Sr Veronica, de leidinggevende zuster, en het voltallige personeel is aanwezig. Rob komt assisteren want ik heb een filmpje over longontsteking op zijn computer geladen en na de les laten we het filmpje zien. Iedereen is goed bij de les zodat we met een voldaan gevoel naar huis gaan.

Een knots van een dode python onderweg

Uitje van de zaak

Tijdens de thee in Derge Clinic

Nurse Tinsay

Ons huis wordt opgepimpt

Sluitstuk voor aan de muur

Volgende week werk ik de nieuwe dokter in en gaan Dick en ik ons buigen over de voortzetting van ons project. Vanaf januari proberen we het werk in de kliniek te combineren met het geven van lessen aan toekomstige dokters die vanuit de universiteit stage lopen in het ziekenhuis van Nekemte. Ook willen we proberen specialisten hiernaartoe te halen om in het ziekenhuis te werken en aan het bed les te geven. Dat zal een hele klus worden, maar als het slaagt kan het een goede bijdrage leveren aan de kwaliteit van de Ethiopische dokters en maken wij onszelf overbodig. Zo hoort het ook!