Chris op reis: Van Dover tot Littlehampton.

Vrijdag 11 juli zeilen we met noordenwind naar Dover. Het is een zwaarbewolkte dag en onderweg komt in volle vaart een douaneboot langszij om te vragen waar we heen gaan. Onze antwoorden zijn bevredigend en de mannen hoeven deze keer het schip niet te inspecteren. Achter een grote Ferry aan varen we via de oost-ingang de grote voorhaven van Dover binnen en krijgen in de Marina een prima plek toegewezen. De volgende dag zowaar een zonnetje en we maken een prachtige wandeling over „ The white cliffs of Dover” naar de vuurtoren die op de rotspunt staat. Van bovenaf hebben we zicht op de haven waar werkelijk elke 5-10 minuten een veerboot aankomt of vertrekt. In de vuurtoren is een tearoom en als rechtgeaarde Engelsen bestellen we tea and scones. De thee wordt geserveerd in een echt theepotje en we krijgen er prachtige gebloemde kopjes bij. Het klaprozen-behang en de oude prenten aan de muur zorgen voor een Brits sfeertje. `s Avonds valt net voor het begin van de wedstrijd Nederland-Brazilië de stroom uit! Shittttttttt…… Als een haas de stad in en een kroeg zoeken waar tv gekeken wordt. Als we binnenstuiven is het al 2-0 voor Nederland en gelukkig vinden we nog een vrije stoel in de drukte. Biertje erbij en genieten! Wat zijn ze goed!! Geheel voldaan zoeken we na de match onze boot weer op, waar de lampen inmiddels weer branden. De volgende dag slechte wind, dus naar de havenmeester voor een extra nachtje. Dat kan maar dan moeten we wel verkassen naar het dock. Dat is op zich niet zo`n probleem, maar je kunt alleen vertrekken vanaf 4 uur vóór tot 4 uur na hoog water, want daarna gaan de deuren dicht. Dan te weten dat hoog water op maandag 14 juli valt om 1 uur `s nachts, dan snap je dat we niet „amused” zijn. Dat wordt een vroegertje! De rest van de dag besteden we aan een bezoekje aan het beroemde Dover Castle. Dit kasteel bevat een uitgebreid ondergronds gangenstelsel in de krijtrotsen, van waaruit in mei 1940 de operatie werd geleid om militairen vanaf het strand van Duinkerken, waar ze in de val zaten, naar Engeland te evacueren. Al het varend materieel, zowel beroeps als pleziervaartuigen, werd geronseld voor deze operatie. We krijgen een rondleiding en zien de commandoposten en mooie ouderwetse telefooncentrales in de ondergrondse bunkers. Ook was er een echt hospitaal in dit gangenstelsel gevestigd met een zeer primitieve operatiekamer waar om de haverklap de stroom uitviel. Zeer de moeite van een bezoekje waard. `s Avonds de laatste voetbalwedstrijd, eindelijk rust!

Zoals gezegd maandag 14 juli om half 5 op en rond 5 uur uitgevaren. Het is al licht en het belooft een mooie zonnige dag te worden met matige noordwesten wind. Dat kunnen we gebruiken, want we willen vandaag naar Eastbourne, zo`n 45 mijl verderop. De eerste uurtjes is het puur genieten. De zon komt op, de stroom loopt mee en de wind is rond de 15-20 knopen, kortom zeer aangenaam zeilweer. We smeren onderweg rustig een boterhammetje en drinken koffie uit de thermosfles. Folkstone en Dungeness vliegen voorbij en we gaan er vanuit rond een uur of 2 in Eastbourne aan te komen. De wind beslist helaas anders. Hij draait naar zuidwest en neemt in kracht toe zodat we ineens met windkracht 6 à 7 tegen geconfronteerd worden. Bovendien gaat het tij keren en krijgen we wat tegenstroom. Dat wordt ploeteren! De zeilen worden gereefd, de koffie blijft in de kan en het is hard werken geblazen. Hoge golven, schuin op z`n kant, zoutwaterplensen over het achterdek en maar mondjesmaat opschieten. Eastbourne ligt erg ongelukkig bij deze wind, al het water wordt de baai ingeblazen wat een zeer onrustige zee oplevert. Uiteindelijk lukt het ons de haven te bereiken en helemaal zout en bekaf komen we om 16.00 uur binnen. Daar leuke buren die ook weer en wind getrotseerd hebben en gezamenlijk drinken we een biertje op de goede afloop. Eastbourne is een gloednieuwe haven met prachtige appartementen eromheen. Leuk gebouwd in wisselende stijl en er is een enorme supermarkt op het terrein, dus we kunnen flink inkopen. Verder is er niet veel te beleven, maar dat geeft niet want de volgende dag gaan we begin van de middag op weg naar Brighton. De wind is behoorlijk afgezwakt en het is weer leuk om op het water te zijn. De zon laat zich goed zien en de vooruitzichten voor de komende dagen zijn qua weer prima. Brighton is een echte Engelse badplaats met Victoriaanse huizen, een brede boulevard met horeca gelegenheden, midgetgolfbanen en kermisattracties. `s Avonds duiken allerlei Miss Piggy types op in liefst zuurstokroze te korte jurkjes en zevenmijlshakken eronder. Duidelijk op jacht….. Nee, de Engelse meiden kunnen ons niet bekoren!

Donderdag volgens plan rond 9 uur `s morgens van start richting Portsmouth, dat tegenover the Isle of Whight ligt. Al in de haven van Brighton stranden we omdat de diepte bij eb geen 2 meter is, zoals aangegeven, maar slechts 1 meter 20. We ploegen een eindje door de modder, maar staken al snel de pogingen en leggen nog maar even vast om hoger water af te wachten. Het weer is stralend, veel zon, geen wind. Om 11 uur staat het water hoog genoeg en varen we uit. Voor de vorm wordt het zeil bijgezet, maar de motor doet het meeste werk. Heerlijk relaxed glijdt ons bootje langs de Engelse zuidkust. Portsmouth ligt op 40 mijl, dus ongeveer 8 uur varen. Onderweg klinkt ineens via de marifoon een duidelijk Nederlandse stem die via kanaal 16 in het engels aan Dover Coast Guard vraagt hoe het zit met de stormwaarschuwing bij the Isle of Wight. Stormwaarschuwing??? Zowel Windfinder als het Engelse weerbericht gaf geen stormmelding. Dover meldt dat er storm verwacht wordt kracht 8 uit oost en wel „soon”! Ooooooohhhh……..

We stellen de plannen bij en besluiten naar Littlehampton te varen op 15 mijl van Brighton. Via de AIS zien we dat ook de andere boten deze haven opzoeken. Het weer blijft stralend, geen wolkje aan de lucht en weinig wind. Rond half 3 lopen we het gezellige haventje van Littlehampton binnen, nou lopen……….. stuiven zal je bedoelen. Het stadje ligt aan een riviertje dat bij opkomend tij een forse instroom kent van 3 tot 6 knopen! Volgens onze Channel Pilot is de maximum snelheid in het riviertje 5 knopen per uur en staat er zelfs een flitsapparaat. Bij overschrijding 5 Pound boete! Dan zul je bij 6 knopen stroom mee met de motor in z`n achteruit moeten invaren……… Gelukkig staat de havenmeester paraat om ons op te vangen en we gaan langszij bij een hele batterij Nederlandse schepen die ook dit haventje opzoeken ivm naderde storm. Zelfs terwijl we stilliggen stuift het water langs de boeg! De havenmeester weet niet wat hem overkomt… zo druk! Inmiddels is het 5 uur en nog geen wolkje aan de lucht. Storm?? We zullen zien. Voorlopig liggen we hier prima en we hebben al een leuke pub ontdekt om vanavond steak te gaan eten. Helaas geen Wifi.

Laatste nieuws: `s Avonds laat wel regen en onweer, maar geen storm windkracht 8!!