Chris op reis: Hè, hè, weer boven water.......

Excuus-excuus, even geen tijd gehad om te schrijven, maar we zijn er weer! Still being alive and going strong……. Een resumé:

Donderdag 24 juli vertrekken we om 9 uur uit Yarmouth met de stroom mee richting zee. We hebben een oosten windje maar de motor moet wel iets bijdraaien om de vaart erin te houden. Het is stralend weer en voor het eerst tijdens deze vakantie varen we zo rustig dat ik zelfs een boek kan lezen. Er zijn weinig schepen in de buurt en ook de beroepsvaart laat zich nauwelijks zien. Al met al een heerlijk comfortabele reis en rond 21.30 (engelse tijd 20.30 uur) meren we af in Cherbourg en zet ik in no time een simpele spaghetti maaltijd op tafel. Doodmoe duiken we ons bed in, want de volgende ochtend 6 uur op, douchen en met de stroom mee naar St Vaast. We hebben haast want Frank wil een eindje met ons meevaren en hij arriveert zondagavond om 18.00 uur met de trein in Caen. St Vaast is een getijde-haven, dus we kunnen alleen rond hoog water invaren. Ruim op tijd tuffen we om 12.30 uur binnen en vinden een lege box. Hè, hè, effe uitpuffen! St Vaast is bekend om z’n oesterbanken en van een vorige gelegenheid weten we dat de oesters uit St Vaast onovertroffen zijn. Rob zit bij voorbaat al te watertanden en we kopen een dozijn grote oesters en een flinke rog, die we in 2 stukken laten snijden. Een waar feestmaal! Nergens zijn de oesters zo lekker als hier. Zaterdag weer vroeg op en op weg naar Ouistreham, de plaats waar in aanwezigheid van Obama en Poetin op 6 juni D-day herdacht werd. Het weer blijft onveranderd goed en zondag varen we door naar Caen, waar we vlakbij het centrum middenin de zondagsmarkt een ligplaats krijgen. Het station is op loopafstand en om 6 uur `s avonds halen we Frank op die stipt op tijd aankomt. Gezellig eten en bijkletsen aan boord en `s avonds nog even de stad in waar opvallend weinig te beleven valt. Via Ouistreham dinsdag bij ruig weer de zee op want we willen met Frank naar Honfleur. Voor het eerst sinds 2 weken worden we gewekt door een regenbuitje en het waait behoorlijk uit het noorden. Ouistreham ligt in een uithoek waar bij noordenwind al het water wordt ingeblazen. Hoge golven, met windkracht 5 à 6 (zoals gebruikelijk veel meer dan voorspeld) het kanaal van Ouistreham uit tegen de wind in, gelukkig wel de stroom mee, maar het is geen pretje. Na een uur ploeteren en hotsebotsen kunnen we wat afvallen en gaat de boot wat rustiger varen. Toch is het afzien tot we de bocht maken waar we de Seine opvaren richting Honfleur. Door de motor iets bij te zetten halen we de sluis van 2 uur en dan moeten aan de wachtsteiger gaan liggen voor de brug naar de binnenhaven. Dan smaakt koffie en Normandische appeltaart uitstekend. Om half 5 is de eerste brugopening en als we Honfleur binnenvaren breekt de zon door. Eind goed, al goed. Erg druk is het niet, maar het wordt toch stapelen en wij liggen als 4e boot op rij. Na alle ontberingen is het heerlijk mosselen eten op de kade en we besluiten een dagje te blijven liggen om weer eens lekker uit te slapen. Het is tenslotte vakantie!

Woensdag een rustig dagje Honfleur. Frank begint te dag sportief met 10 km hardlopen, terwijl wij nog maar langzaam wakker worden. We slenteren wat door het stadje en rond 12 uur moeten we terug zijn, want dan vertrekken de bootburen die dichter bij de kant liggen, dus wij moeten plaatsmaken. We zien dat er een box vrijkomt en tijdens het wisselen duiken wij daar mooi in. Zo hebben we met niemand iets te maken en kunnen we gaan en staan waar we willen. Rob en Frank gaan naar de grote vishandel aan de haven om „fruits de mer” voor het avondeten in te slaan. Dat is de heren wel toevertrouwd want ze komen met een hoeveelheid aanzetten waar de hele haven van kan mee-eten. En dat is nog maar de entrée……… `s Avonds blijkt dat we na dit copieuze voorgerecht toch minstens een uur moeten uitbuiken om plaats te maken voor de rest van de maaltijd. Het was heerlijk en gezellig op het achterdek in de avondzon.

Donderdag 31 juli om 8.30 uur de brug en de sluis door en met 3 knopen stroom mee het kanaal uit richting zee. Bestemming is Fécamp, waar een treinstation is waar onze opstapper weer naar huis kan vertrekken. Prima weer, veel zon en een vlakke zee. Met de motor iets bij kunnen we het hele traject zeilen en vaart houden. In Fécamp een afscheidsmaal aan de haven en vrijdag brengen we Frank naar de trein. Het is een oud aftands stationnetje waar een piepklein, maar mooi dieseltreintje aan komt tuffen. Au revoir Frank, bon voyage et veel plezier in Portugal!

Zaterdag 2 augustus vertrekken wij rond 12 uur naar St Valéry en Caux, een schattig plaatsje met een getijdehaven waar we vorig jaar voor het eerst gelegen hebben. Om 2 uur kunnen we bij opkomend tij meteen naar binnen varen en krijgen van een leuke, vlot engels sprekende jongen een plek aangewezen langs de steiger. Overal in Normandië kom je dit jaar restanten tegen van de herdenking van 70 jaar D-day. Ook hier overal Canadese, Engelse en Amerikaanse vlaggen en bloem-mozaïeken die verwijzen naar 6 juni 1944. Het leuke van zo’n getijdehaven is dat de kinderen zeilles krijgen zodra de sluisdeuren dicht zijn. De open bootjes worden in een kring midden op het water gelegd en de kindjes moeten van de ene boot in de andere zien te komen. Dat gaat nogal eens mis en dan valt er zo’n Coentje in het water, maar dankzij de zwemvestjes en het mooie weer is dit alleen maar aanleiding tot hilariteit. We zijn Hollanders, dus we blijven hier 3 dagen want de 3e dag is gratis hihi. De eigenlijke reden is dat we nu toch wat aan het rekenen zijn geslagen, want we hebben enkele lange trajecten voor de boeg en dan moeten tij en tijd meezitten. Na wat hoofdbrekens komen we tot de conclusie dat de eerstvolgende dag dat we op een redelijke tijd (05.30 uur `s morgens) vanuit Dieppe naar Boulogne kunnen vertrekken donderdag 7 augustus is. Vandaar dat we het nu even „kallemaan” doen zoals mijn moeder zou zeggen.

Zondag markt in St Valéry en maandag een mooie fietstocht over de krijtrotsen langs leuke kustplaatsjes. Nu ontmoeten we telkens oude bekenden die ook op de terugweg zijn. Er is steeds druk overleg wie wanneer waarheen gaat, heel gezellig! Ik denk trouwens dat ons „weerstation”, dat Rob bij zijn afscheid heeft gekregen, op zijn laatste benen loopt, want de voorspellingen slaan nergens meer op. Gelukkig geeft hij continu een stralend zonnetje aan met een temperatuur van 28℃, dus mij hoor je niet klagen. Al valt het weer tegen, de voorpret hebben we in ieder geval gehad.

Dinsdag 5 augustus gaan we met de laatste mogelijkheid voordat de sluis dicht gaat de haven van St Valéry en Caux uit op weg naar Dieppe. Het is bewolkt met af en toe een dreigende lucht, maar de wind is prima uit het zuiden. Op het zeil met kalme zee rustig en geruisloos naar de volgende haven. Zo is zeilen volgens mij bedoeld. In Dieppe is Wifi, dus eindelijk weer eens een blog posten! Er worden al opmerkingen gemaakt in de trant van: Tot Cherbourg heb ik jullie kunnen volgen, maar daarna ben ik het spoor bijster geraakt!” Dus……….. daar zijn we weer!!!!