Maandag 13 juli half 7 op en om 7 uur vertrek naar Duinkerken. Harde wind en golven precies tegen, bewolkt, koud, kortom niet bepaald een plezierig tochtje. Dit traject staat altijd garant voor kommer en kwel, maar na het fantastische weekend met de „Ouwe HAP” kunnen we een stootje hebben. Geen rustig bakkie koffie onderweg, maar in de „overlevingsstand”. We zijn blij als we om 12.30 uur in Duinkerken arriveren.
’s Middags boodschappen doen voor 2 dagen, want morgen is het Quatorze Juillet en zijn alle behoorlijke winkels gesloten.
’s Middags boodschappen doen voor 2 dagen, want morgen is het Quatorze Juillet en zijn alle behoorlijke winkels gesloten.
Dinsdag.
Heerlijk uitslapen, ontbijten met een zachtgekookt eitje en de stad in om te zien of er iets te vieren valt. Onze oom Ruud geeft altijd een klein geschiedenislesje bij de verhaaltjes op zijn blog, dus hierbij kan ik niet achterblijven! Quatorze Juillet is de dag dat de Franse revolutie begon in 1789 met de bestorming van de Bastille (staatsgevangenis) in Parijs door het door hongersnood getergde gepeupel. Jawel……..
In Duinkerken, zoals in zoveel Franse plaatsen, wordt deze dag gevierd met een kranslegging bij diverse monumenten voor gevallen soldaten in dienst van La Patrie. Op de markt vindt de eerste kranslegging plaats bij het monument voor gevallenen uit al lang vergeten oorlogen door de burgemeester, herkenbaar aan een rood-wit-blauwe sjerp, en diverse hotemetoten van Marine, Marechaussee en Brandweer, rinkelend van de medailles en voorzien van indrukwekkende petten en „De Gaulle hoedjes”. Vaandels in prachtige kleuren, gedragen door soms stokoude mannetjes, flankeren het gebeuren en brengen een stijlvolle groet. Het geheel wordt vakkundig in goede banen geleid door een soort gorilla in pak met 2 grote zwarte paraplu’s in de hand voor het geval dat en uitgerust met een zeer volumineuze stem waarmee hij de aangerukte fanfare commando’s geeft. Volgens Rob typisch een ex-sergeant! Op zijn kreet „Hymne Nationale” wordt het Franse volkslied aangeheven. Niet onverdienstelijk, moet ik zeggen. Na de kranslegging marcheert het muziekkorps voorop, gevolgd door de vaandeldragers met in hun kielzog de hotemetoten en zo te zien de voltallige gemeenteraad naar een volgend monument voor de gevallenen uit beide wereldoorlogen. Ook hier weer het ritueel van kranslegging en het „Allons enfants de la Patrie”. Daarna een defilé van zware politiemotoren en brandweer-materieel, zowel hedendaags als uit vervlogen tijd. Tot slot paraderen de hotemetoten in colonne naar het prachtige stadhuis, waar hen vermoedelijk een hapje en een drankje wacht.
We lezen in de boekjes dat op vele plaatsen de avond van Quatorze Juillet op straat gevierd wordt met grote buffetten aan lange tafels en vrolijke dansmuziek, maar daar kunnen wij in Duinkerken niets van ontdekken. We behelpen ons dus maar met een biertje op een halfleeg terras en vanaf de boot genieten we ’s avonds wel van een groots vuurwerk.
In Duinkerken, zoals in zoveel Franse plaatsen, wordt deze dag gevierd met een kranslegging bij diverse monumenten voor gevallen soldaten in dienst van La Patrie. Op de markt vindt de eerste kranslegging plaats bij het monument voor gevallenen uit al lang vergeten oorlogen door de burgemeester, herkenbaar aan een rood-wit-blauwe sjerp, en diverse hotemetoten van Marine, Marechaussee en Brandweer, rinkelend van de medailles en voorzien van indrukwekkende petten en „De Gaulle hoedjes”. Vaandels in prachtige kleuren, gedragen door soms stokoude mannetjes, flankeren het gebeuren en brengen een stijlvolle groet. Het geheel wordt vakkundig in goede banen geleid door een soort gorilla in pak met 2 grote zwarte paraplu’s in de hand voor het geval dat en uitgerust met een zeer volumineuze stem waarmee hij de aangerukte fanfare commando’s geeft. Volgens Rob typisch een ex-sergeant! Op zijn kreet „Hymne Nationale” wordt het Franse volkslied aangeheven. Niet onverdienstelijk, moet ik zeggen. Na de kranslegging marcheert het muziekkorps voorop, gevolgd door de vaandeldragers met in hun kielzog de hotemetoten en zo te zien de voltallige gemeenteraad naar een volgend monument voor de gevallenen uit beide wereldoorlogen. Ook hier weer het ritueel van kranslegging en het „Allons enfants de la Patrie”. Daarna een defilé van zware politiemotoren en brandweer-materieel, zowel hedendaags als uit vervlogen tijd. Tot slot paraderen de hotemetoten in colonne naar het prachtige stadhuis, waar hen vermoedelijk een hapje en een drankje wacht.
We lezen in de boekjes dat op vele plaatsen de avond van Quatorze Juillet op straat gevierd wordt met grote buffetten aan lange tafels en vrolijke dansmuziek, maar daar kunnen wij in Duinkerken niets van ontdekken. We behelpen ons dus maar met een biertje op een halfleeg terras en vanaf de boot genieten we ’s avonds wel van een groots vuurwerk.
Woesdag.
Om half 5 gaat de wekker want het tij is meedogenloos en schrijft voor dat we om 5 uur moeten vertrekken richting Boulogne. Het is weer hotsen en klotsen (gelukkig nog net niet kotsen!!) om tegen de wind in naar het zuiden te varen. Maar…… voor donderdag is oostenwind beloofd, zodat we dan de langere tocht naar Dieppe kunnen maken. We varen met enkele andere boten samen en dat helpt wel. Als zij het uithouden, waarom wij dan niet! De motor draait overuren deze vakantie. Bij Cape Gris Nez, na een heel onstuimig stukje zee, gaan we de bocht om en wordt het water wat rustiger. Maar miezerige regen en slecht zicht maken er geen pleziertochtje van. Om 13.00 uur zijn we blij dat we de haven van Boulogne invaren. Tijd voor een zeemans-dutje!
Donderdag
Zoals beloofd oostenwind, maar helaas erg weinig! Weer om 5 uur weg met een aantal lotgenoten, maar deze keer een heel glad zeetje met nog wel matig zicht, maar het is zo rustig dat Chrismatroos al varend een heerlijk ontbijt maakt van gebakken eieren met champignons en een dampende kop koffie. Dan is zo’n trip heel relaxed. Tegen elven breekt de zon door en rustig zeilend met motor bij is het zelfs mogelijk een boek te lezen tijdens het varen. Hier knapt een mens van op! Reeds om half 2 lopen we de haven van een zonovergoten Dieppe binnen waar we ruime keus hebben uit ligplaatsen. In de zon op je eigen achterdek met een drankje en een boekje: daar doe je het voor. Vrijdag een rustdag na al die vroegertjes en zaterdag door naar Fécamp. We hebben al ontdekt dat een maaltje mosselen met frites in Frankrijk €12.50 kost terwijl we er in Belgiē €24.00 voor betalen. Dat wordt dus uit eten morgen!!
Fanfare
Hotemetoten
Kranslegging
Defilé
Markt in Dieppe
Haven in Dieppe
Geen opmerkingen:
Een reactie posten