ZOMER-storm, een nieuw fenomeen??

Dinsdag 28 juli.

We liggen inmiddels 3 dagen in de haven van Fécamp en laten, diep weggedoken in de buik van onze Nynke, stormwinden tot 52 knopen!! (BF 10) over ons heen razen. De boot rukt van links naar rechts, hangt kreunend in de touwen, die Kapitein Rob met dubbele knopen en strikken heeft vastgesjord. Regelmatig vliegt een striemende regenvlaag over de dektent die we uit voorzorg hebben opgezet en even later breekt de zon weer door en lijkt het rustiger te worden. Maar die rust is bedrieglijk, want de boten zetten zich al weer schrap voor de volgende fluitende vlaag. Bootburen maken van de kleine adempauze gebruik hun kostbare bezit nog wat vaster te sjorren, een extra spring te plaatsen of nog wat dempende stootkussens op te hangen. Als er weer een ruk van 45 knopen over komt duikt ieder schielijk weg in het vooronder, waar het zo mogelijk nog harder deint en schommelt als buiten. Fécamp heeft een open haven, direct verbonden met de zee, en de zuidwester storm staat precies op de ingang, wat natuurlijk voor veel onrust zorgt in de havenkom. Lopen op dek betekent goed uitkijken voor onverwachte windvlagen die de Nynke van links naar rechts rukken, koken is een soort acrobatiek in Circus Renz en slapen een aanslag op je evenwichtsorganen. Maar alles went……..

Even chronologisch:

Op woensdag 22 juli, daags na de motorpech, vertrekken we om 5.30 uur uit Le Havre richting St Vaast in de buurt van Cherbourg. Het weer is prima, helder met goed zicht. We passeren onderweg tankers en cargo-schepen, die liggen te wachten tot ze in Le Havre terecht kunnen. Onze AIS-apparatuur bewijst weer eens goede diensten, want we kunnen de kenmerken van deze schepen op het scherm inzien. Zo weten we al op afstand of zo’n schip stilligt of vaart, een heel belangrijk gegeven! De motor moet regelmatig bijgezet worden en doet prima werk. Rond 15.30 uur bereiken we de getijde-haven van St Vaast. Het is vloed, dus de sluisdeuren staan open en we kunnen meteen binnenvaren. We vinden een mooie plek en gaan er op uit om oesters te kopen, want St Vaast heeft de lekkerste oesters van heel Frankrijk!!

Donderdag.

De weergoden zijn ons dit jaar niet goed gezind, want de verwachting is dat de straffe westenwind aanhoudt en in de loop van de zondag fors aantrekt tot stormkracht. We besluiten de Kanaaleilanden te vergeten, want met een onbetrouwbare motor tegen de wind in is gekkenwerk. Komende zaterdag lijkt een goede dag om met noordwesten wind mee in één keer naar Fécamp te zeilen en daar onder te duiken voor de te verwachten storm. We halen de fietsen tevoorschijn, want nu is het weer nog zonnig en droog, wel met flinke wind, maar toch goed fietsweer. We maken een tocht naar het havenstadje Barfleur via een mooie fietsroute van de VVV en doen ons daar te goed aan een crêpe sucre/croque monsieur met een heerlijk bakje koffie. Een prima dagje!

Vrijdag.

Regen, wind, af en toe een opklaring. Lezen, op de fiets naar de super-U om in te slaan en ’s middags een fietstocht door het binnenland richting St Mère Église. Dit doel halen we bij lange na niet, want halverwege worden we overvallen door een fikse regenbui. De lucht ziet zo grijs dat we besluiten om te keren en via de vlakke kustweg terug te fietsen. Nat maar voldaan komen we terug aan boord en maken alles in gereedheid om de volgende dag de 63 mijl naar Fécamp te gaan afleggen.

Zaterdag.

De sluisdeuren van St Vaast sluiten vandaag om 7 uur ’s morgens, dus we zorgen dat we half 7 uitvaren. De wind is gunstig, WNW, en niet al te hard. Vol zeil en fok, dat gaat lekker. Naarmate we ons verder van St Vaast verwijderen worden de golven steeds hoger en de wind steeds vlageriger. Eerst maar een rif in het grootzeil. De boot ligt rustiger, maar geen weer om lekker een bakkie koffie uit de thermosfles in te schenken. Ook de fok wordt half ingehaald en toch maken we gemiddeld 5-6 knopen ondanks deels tegenstroom. Een pleziertochtje is het wederom niet! De golven zijn wel 2-3 meter en Fécamp is nog ver. Pas tegen een uur of 3 wordt de wind rustiger, de golven nemen wat af en een zonnetje breekt door. Met de stroom mee vliegen we de haven van Fécamp binnen, waar nu toch een windkracht 6 staat, en met hulp van een hele batterij bootburen worden we om  17.30 uur veilig vastgemaakt aan de steiger. Biertjuhhhhhh…………..

Zonsopgang buiten St Vaast

Zondag

STORM. Windsnelheden tot 48 knopen!! Nog nooit meegemaakt. Gelukkig liggen we veilig en ik ga hier voorlopig niet weg!! 

De windmeter zou nog verder oplopen!

Dreigende lucht boven Fécamp

Maandag.

STORM. Windsnelheden tot 54 knopen!! Kan het nog harder??

Oom Ruud stuurt foto’s van omgewaaide bomen in Bergen, dus Nederland zucht ook onder de storm. Het moet toch een keer zomer worden?? We maken van de gelegenheid gebruik om de Distillerie Bénédictine in Fécamp te bezoeken waar de vermaarde likeur Bénédictine gebrouwen wordt. In de 16e eeuw zochten monniken kruiden op de naburige klippen en brouwden een heerlijke likeur. Het oude recept raakte verloren, maar werd in 1863 herontdekt door de wijnhandelaar Alexandre le Grand. Deze slimme zakenman liet de likeur onder de naam Bénédictine registreren en verdiende er zoveel geld mee dat hij een prachtig paleis liet bouwen waar de distilleerderij in gevestigd is. We dwalen door de prachtige zalen van het paleis en krijgen een rondleiding in de kelders waar vele eikenhouten vaten Bénédictine liggen te rijpen. Tot slot hoort bij ons toegangskaartje het proeven van een glaasje met het goudgele vocht, dus we zitten hier om 11 uur ’s morgens al aan de likeur. Wat een beetje zomerstorm al niet vermag……

Distillerie Bénédictine

De monnik brouwt z'n likeur

Vaten vol Bénédictine

Toch maar een flesje meenemen?

Dinsdag.

Vandaag nog echte storm, maar morgen wordt het beter. Dan kijken of we naar St.-Valery-en-Caux kunnen komen en de eerste 2 weken van augustus nog een vakantiegevoel kunnen ontwikkelen. Geen boot is de laatste 3 dagen de haven in of uitgevaren, alleen 2 Engelse patrouille-vaartuigen kwamen gister binnen. Vanmorgen waren ze ineens foetsie, dus we prezen al de moedige matrozen die bij windkracht 9 het ruime sop gekozen hadden, maar wat een desillusie….. We hebben ze net gespot: ze liggen hierachter in het dok. Watjes!!!