Chris op reis: De één z'n BOOT is de ander z'n BROOD.

Het is inmiddels ruim een week geleden dat ik een bericht op mijn blog geplaatst heb en dat heeft een hele fijne reden: HET IS ZOMER!! Al enkele dagen geen regen en vaak een heerlijk zonnetje. Eindelijk……. dus even geen tijd om binnen te zitten voor een verhaaltje. Op het water blijft het koeltjes, maar uit de wind en in de zon is het ronduit verrukkelijk. Rob staat in de kombuis en maakt zijn favoriete gerecht: gebakken rog, dus ik heb tijd om wat neer te pennen zodat ma komende maandag weer wat leesvoer heeft.

Woensdag 30 juli heerlijk gezeild naar St-Valery-en-Caux, voor ons de laatste jaren een vaste pleisterplaats. Het is een getijde-haven, dus rondom vloed kan er binnengevaren worden, en dan gaat de sluisdeur op slot en kan er niemand meer in of uit tot de volgende vloed opkomt. Direct barsten achter de sluisdeuren allerlei activiteiten los: een klein motorbootje vaart rond waarin een a.s. zeeman of -vrouw les krijgt in het varen en aanleggen, jolletjes met kleine Coentjes worden het water op gesleept en Nederlandse jongelui die met een groep toerzeilers op stap zijn nemen een „frisse” duik in het havenwater. Als de sluisdeuren uiteindelijk weer opengaan is het een gekrioel van jewelste, vooral van lokale motorbootjes, om als eerste de zee op te gaan. Een waar spektakel, vooral omdat er bij de eerste opening een enorme stroom staat zodat de kleine bootjes haast gelanceerd worden bij het uitvaren. Wij hebben niet zo’n haast, halen heerlijke worstjes bij onze favoriete slager en slapen eindelijk weer eens rustig na al dat gestamp tijdens de storm in de haven van Fécamp.

We blijven 3 nachten (omdat de 3e nacht gratis is, hihi) en maken een prachtige fietstocht van 60 km met flinke klimmetjes o.a. naar Veules les Roses, een zeer pittoresk stadje. Echt vakantie!!

Zaterdag 2 augustus vertrekken we rond 12 uur richting Dieppe. Prima windje mee en alles op het zeil. Omdat de wind voorlopig in de goede hoek blijft zitten besluiten we de volgende dag meteen door te varen naar Boulogne, een lange tocht van ruim 60 mijl. Windfinder voorspelt matige wind, maar wij nemen dit deze vakantie met een flinke korrel zout want tot u toe klopt er niet veel van. We vertrekken om 9 uur en maken de eerste uren goede vorderingen, maar dan ineens valt de wind helemaal weg. De zeilen klapperen wat doelloos en we besluiten de motor in te zetten want willen we Boulogne halen, dan moeten we toch zo’n 6 knopen per uur lopen. Halverwege de dag: Hoera, het begint weer te waaien. Motor stop, zeil vol uit en varen maar! De vreugde duurt een uurtje of 2 en het is weer uit met de pret. Uiteindelijk komen we rond half 7 ’s avonds in Boulogne aan, waar nog volop plek is in de haven. Dat maken we hier niet vaak mee. We hebben de boxen voor het uitkiezen. Tot onze verbazing liggen we naast onze bootbuurman uit Numansdorp, die deel uitmaakt van het ploegje toerzeilers dat we ook in St Valery al tegenkwamen. Wat is de wereld toch klein. Overal geklaag over de slechte zomer. Niemand heeft zijn uiteindelijke geplande bestemming bereikt en de meesten hebben bijna een week stilgelegen vanwege de storm. Met veel kunst en vliegwerk probeert iedereen in korte tijd zijn thuishaven te bereiken, want er moet weer gewerkt worden! Wat dat betreft hebben wij het beter getroffen…..

Zondag 4 augustus wacht ons de tocht naar Duinkerken. De afstand is 40 mijl en Cap Gris Nez moet gepasseerd worden, altijd een heikel punt in het nauwste deel van het Kanaal met forse stroom en onrustige golven. Windfinder belooft rustig weer, DUS NIET!! Hoge golven, windstoten tot in de 30 knopen, niet bepaald een rustig zeetje om relaxed over te dobberen. Bovendien staat de wind een heel stuk pal achter, dus gevaar voor gijpen. En ja hoor, terwijl de schipper op een rustig moment wacht om een gecontroleerde gijp uit te voeren, komt tijdens een hoge golf het grootzeil plotseling over en klapt naar de andere kant. We verspelen een „harpje” ( soort grote paperclips) die de neerhouder in bedwang houdt, maar verder gelukkig geen schade en het zeil staat keurig aan de andere kant. Het blijft opletten geblazen en zonder verdere averij bereiken we Duinkerken. Ik heb het wel gehad met al die rukwinden! Als dit de voorbode is van de „Climate Change”, geef mijn boot dan maar aan Fikkie! We hebben deze vakantie al een monteur aan boord gehad voor de motor, nieuwe accu’s moeten aanschaffen omdat de apparatuur niet voldoende kon opladen en nu nog dat harpje! Maar ach, „De één z’n boot is de ander z’n brood” zoals een kleine variatie op een bekend oudhollands spreekwoord luidt. Laat dat ons een troost zijn…… De haven van Duinkerken ligt overvol met Nederlanders, die wachten op rustiger weer. We meren langszij een gezellige Belgische boot waar men zeer behulpzaam is om de Nynke veilig vast te leggen.

Maandag een prachtige zeildag met halve wind naar Nieuwpoort. Het is overvol op zee, want iedereen neemt z’n kans waar om naar huis te komen. Wij blijven heerlijk een extra dagje in Nieuwpoort en fietsen naar De Panne, het laatste plaatsje aan de Belgische kust en via Veurne weer naar de boot terug. Vanavond zoals gezegd gebakken rog gegeten van onze favoriete visboer hier en daarbij een heerlijke fles Pinot Blanc van Ouwe Happer Joost soldaat gemaakt. Morgen op ons dooie gemak door naar Blankenberge waar we een paar dagen blijven om van het prachtige weer te genieten en natuurlijk lekker te gaan fietsen.