Dokter Rob schrijft

Gisteravond heeft Sammy voor dokter Rob gebeden. Vandaag waag ik me dan ook met gerust hart aan de eerste kennismaking met de patiëntenzorg. Reis met de echte daktari Chris, zoals het behoort voorin naast de chauffeur, met de Jeep van de Rotary Doctors Nederland naar de Grace Pefa Church in Majembemi.

Tijdens de rit kennisgemaakt met het team, waarmee Chris al vier weken met veel plezier heeft gewerkt. Het voelt meteen vertrouwd en Chris haar verslagen komen tot leven.

In de kerk zijn de banken opzij gezet voor de dienst van de zorg. Bescheiden aan de voet van de kansel, achter het scherm van landbouwplastic en rechtstreeks op kale aarde,  wijdt dokter Christmas, in kleurrijke kikoi, zich aan haar patiënten. Met zuster Theresa vindt de overdenking plaats over wat er aan diagnostiek en  therapie geofferd moet worden.

Intussen mag ik met fototoestel dit kleurrijke gebeuren vastleggen. Rondlopend zie heel veel heel rustig wachtende mensen op het erf zittend op de grond en dichter bij de kerk op banken. De meesten zijn lopend gekomen. Een enkeling op een stevige oude fiets of brommertje. De enige auto die er staat is onze jeep.

Dan roept Peter de wachtenden om zich heen en vertelt hen hoe er wordt gewerkt. Alle mensen hebben hun eigen patiëntendossier(schriftje) bij zich. De vrijwilligers wegen, (oor)temperaturen en innen  de eigen bijdrage. De hiermee ingevulde schriftjes gaan dan naar Theresa, waar Chris naast zit. Dan roept Theresa, vanuit de "spreekkamer", met luide stem de eerste patiënt op. Die snelt naar de dokter,die hen met een hartelijk Karibu verwelkomt en volgens goede hollandse gewoonte de patiënt een hand geeft. De meesten zijn aangenaam verrast. Een enkeling is zo verrast dat ze op de uitgestoken hand reageert door er geld in te willen stoppen als betaling voor het recept. Theresa stelt in Swahili de vragen, overlegt met Chris die,na aanvullende vragen, bepaalt wat er gaat gebeuren.

Dan worden ze door Joseph in de vinger geprikt en wordt bloed op het glaasje gedaan. Vooral bij de kinderen levert dat aandoenlijke taferelen op. Mooie traantjes op die schitterende zwarte gezichtjes. Huilende kindjes worden snel aan de borst gelegd die hier makkelijk beschikbaar is en wonderen verricht. Eén jongetje sprint, bij het zien van Joseph, de kerk uit en wordt na een achtervolging in de busch door zijn moeder teruggebracht om alsnog zijn lot te ondergaan. Joseph laat mij zien hoe malaria onder de microscoop eruit ziet.

De resultaten worden worden aan Chris gegeven, waarna zij de medicatie bepaalt en ik het schriftje naar Esther en Pieter breng die medicijnen verstrekken uit de steeds leger wordende container. Iedere keer als ze luid de naam van een patiënt roepen komt er ergens een patiënt in beweging. Door het open kozijnen hoor je duidelijk wie er aan de beurt is.

Als iedereen geweest is wordt de praktijk weer ingepakt en vertrekken we naar het Doctors Plaza waar, nadat de crew is vertrokken we even rust hebben voordat op de fiets "Three in one" wordt opgezocht. Op tijd terug nog een Tusker met Sammy en dan de geweldige vegetarische maaltijd die Sammy voor ons op tafel zet. Maar eerst bidden!!!