Afscheid van Bart
In de kerk met Esther
Spreekuur met Theresa en dokter Dick
Rood-Wit-Blauw oftewel Dick-Rob-Folkert
Na een roerend afscheid van Bart kijken we met spanning uit naar " de nieuwe". Nou, dat valt niet tegen. Folkert is een geboren Amsterdammer uit een echt tandartsengeslacht. Heeft praktijk gehad in Heiloo en is een sportman, die schaatst, duikt en in het bezit is van een stalen Schokker (voor de nitwits: dat is een zeilboot en wel een platbodem). Raakvlakken genoeg zou ik zeggen. Thuis aangekomen wijden Rob en ik hem in in één van de gewoontes van Doctors Plaza, namelijk het Tuskeruurtje in "Three in One". Gelukkig is Folkert niet van de blauwe knoop en vanuit de kroeg gaan we door naar Breeze View voor een heerlijke maaltijd bestaande uit vissoep en vis of kip met heel acceptabele frites. Karibu Folkert, je mag blijven.
Als goede zendelingen nemen we onze nieuwe tandarts de volgende dag mee op kerkenpad. Van 10 tot 12.30 uur zijn we onder de pannen en Folkert is zijn hele leven nog niet in zoveel kerken geweest. De laatste kerk die we bezoeken blijkt de kerk van Esther, mijn famacie-medewerkster en van Cecilia, de tandartsassistente. We staan nauwelijks bij de ingang of Esther komt vanuit de kerkbank naar ons toe in een prachtige lange jurk met een grote hoed op. Ze wijst de mannen een plek in de mannenbank en troont mij mee naar haar plaats tussen de vrouwen. Dat wordt dus de hele preek uitzitten. De voorganger preekt toevallig uit het boek Esther en probeert ook nog half verstaanbaar een Engelse samenvatting te geven. De dienst wordt besloten met een optreden van het jeugdkoor, dat net een eerste cd heeft opgenomen in een heuse studio. Volume 1 staat erop, dus er gaan ongetwijfeld meer cd's volgen. Natuurlijk kopen wij ter plekke de cd en doneren gul voor het koor.
Dan is het wachten op dokter Dick, de baas van de Rotary Doctors. Hij arriveert zondag rond half 5 en is al meermalen hier geweest. Het klikt wonderwel tussen ons allen en 's avonds zit ik met 4 mannen aan tafel, want ook Sammy is weer present. Wel druk hoor na de rustige weken met Bart. Geen sudoku's of rummicuppen, maar zaken betreffende de organisatie van RDN doorspreken met Dick en plannen maken voor de toekomst. Een bijzondere ervaring om met zoveel verschillende, tot dan toe onbekende mensen als een grote familie in één huis te wonen.




Reactie van Bart:
BeantwoordenVerwijderenLeuk, Chris om dit te lezen.
Krijg wel een beetje heimwee naar Mpeketoni als ik de foto's zie en je verslagen lees.
Fijn te lezen, dat je hebt goed hebt met je nieuwe mannen. Heb je mijn mailtje, wat ik gestuurd heb naar dokterdruten nog gezien.
Je laatste week zal wel snel gaan. Ik blijf je volgen.
Hi Chris en Rob
BeantwoordenVerwijderenNog twee nachtjes slapen en het zit er op.... partir c'est mourir un peu....zal best moeilijk zijn om afscheid te nemen en nog even tourist te spelen. anyway ik heb genoten van je blog en kijk uit naar al je verhalen en foto's. Als je nog in nairobi komt kun je dan wat mini birdies voor me kopen op de market? Liefs en groetjes marjon
Hi Chris en Rob,
BeantwoordenVerwijderenlaatste loodjes en dan nog effe vakantie vieren,
fijne tijd nog,
Gert