Vrijdag 6 juli.
Vandaag willen we vanuit Scheveningen over zee naar
Stellendam. Broer Ruud komt aan boord, want als inmiddels bootloos pensionado
in spƩ met veel vrije tijd, is hij altijd in voor een zeiltochtje. Gelukkig
waarschuwt onze bootbuuf ons om eerst even te informeren of de brug bij
Stellendam wel functioneert. Hadden wij ook zelf kunnen bedenken, want bruggen
en sluizen hebben het dit jaar niet zo op de Nynke. Rob belt de brugwachter ter
plekke en hoort dat de brug al een week buiten bedrijf is en de komende 2 weken
ook wel zal blijven. Een strop voor de Stellendammers, maar ook voor ons.
Plannen moeten acuut worden omgegooid, geen vaarkaarten aanwezig van
omvaarroutes en het weer ziet er grauw en grijs uit. Bovendien zitten we met
oom Ruud, die gerekend heeft op een leuk vaartochtje. Dus varen we toch het
zeegat uit op weg naar de Nieuwe Waterweg dan maar. Eenmaal buitengaats hebben
we spijt want er staat een windkracht 6 uit zuidwest. Omkeren is geen optie,
dus met moed en wanhoop op weg richting het zuiden. Dikke truien, zeilpakken,
hoge golven, diepe dalen, tegenwind. Twee uur lang afzien en hopen op betere
tijden. Eenmaal achter de zuidpier van de Nieuwe Waterweg neemt het geweld af
en kunnen we weer vrijer ademhalen. Gelukkig breekt er een zonnetje door en we
besluiten koers te zetten naar de Veerhaven in Rotterdam. Gelukkig is hier
plaats en in zijn enthousiasme vaart Rob bij het inparkeren iets te vlot
achteruit en verspeelt onze vlaggenmast. Sneu voor Sjors, onze geliefde vlag,
die nu vanaf de achterstag moet wapperen. We eten 's avonds buiten met Ruud en
Sas in Zinc, een prima eettent en besluiten dat oom Ruud nog wel een dagje mag
meevaren.
Zaterdag.
Een gedenkwaarige dag, want het is stralend weer en speciaal
voor ons gaat "De Zwaan" (Erasmusbrug) open. Half Rotterdam staat in
de file en wij tuffen op ons gemak door de brug met aan stuurboord Hotel New York en aan bakboord de luxe
appartementen aan de Wilemskade. Helaas is Shelley niet thuis, dus we kunnen
niet zwaaien. Ruud voelt zich de koning van Rotterdam en belt al zijn maten en
secretaresses onderweg dat hij langs komt zeilen. Tegen 6 uur krijgen we
Willemstad in het vizier en we meren af in een ruime box in de oude haven aan
de voet van de vestingwallen. Ruud wordt door zijn trouwe echtgenote opgehaald
en onze nieuwe maten, Jan en Ceciel Godschalx varen de haven binnen om zich
vanaf nu bij ons aan te sluiten. Een biertje op het achterdek onder een grote
witte paraplu van Rivierduinen tegen de regen en 's avonds lekker net z'n
vieren eten in Willemstad. Nog even tijd om het graf van Henkie, het broertje
van Rob's moeder te bezoeken, die bij de kerk van Willenstad begraven ligt.
Henkie overleed in 1918, 5 jaar oud, aan de Spaanse griep.
Beetje nostalgie!
Zondagochtend worden we gewekt door het tikken van de regen
tegen ons dakraam en we draaien ons nog lekker even om. Tegen elven klaart het
op en de Nynke draait samen met de "Brasted", de boot van Jan en
Ceciel, de haven uit. Direct door de Volkerak-sluizen en de zeilen op om al
kruisend koers te zetten naar Oude Tonghe. Dat is hard werken aan boord, vooral
voor Chrismatroos die bij overstag gaan als een haas de ene fok moet losgooien en de
andere kant strak zetten. Dan fokkenschoten uit de knoop halen en netjes opschieten en het is alweer
tijd om ovestag te gaan. Poepoe, echt vakantie!
Maar dan smaakt de borrel in
het haventje van Oude Tonghe extra lekker. Vlakbij het haventje ligt een
kerkhof vam mensen die in 1953 bij de watersnoodramp omgekomen zijn.
Indrukwekkend hoeveel kleine kinderen daar liggen. Jan krijgt wsl dankzij zijn
prachtige krullenkop van de havenmeesteres zomaar een pak toastjes met tonijn-
en forelsalade. Komt altijd van pas!
Morgen verder naar Wemeldinge.
Aankomst in Rotterdam
Ruud in de Veerhaven
De Zwaan opent zich voor de Nynke
Rob en Jan met bier in de regen
Aankomst in Rotterdam
Ruud in de Veerhaven
De Zwaan opent zich voor de Nynke
Rob en Jan met bier in de regen
Hallo Chris en Rob,
BeantwoordenVerwijderenVanuit het Kasteel in een alweer nat Oegstgeest een bericht van mij. Hoop dat jullie inmiddels de regenpakken hebben kunnen weghangen. Voorspoedige reis nog en ik lees de avonturen weer met plezier.
Groet Joyce