Chris op reis: Aan boord van de Bintang Laut

Zaterdag 3 november

We zitten inmiddels aan boord van de Sea Star of tewel "Bintang Laut" en Tuhan Besar ligt te pitten zodat ik even tijd heb om iets op mijn blog te schrijven. Deze boottrip is zoooo leuk................. Gisterochtend zijn we ingescheept en in een half uurtje naar een klein eilandje gevaren waar we prachtig gesnorkeld hebben. Vervolgens een 3 uur durende boottocht naar Komodo Island. De boot is enorm groot voor ons tweeën en ziet er heel nostalgisch uit: een houten vissersbark met stuurhut en overkapt voordek met een lange eettafel met banken aan weerskanten. Op het dak een zonneterras met 2 luie stoelen. Onderin de boot een slaapvertrek met 3 kompartimenten met aan weerskanten 3 slaapplaatsen, 1 bovenbed en dubbel onderbed afgescheiden door een gordijntje. Dan een badkamertje met toilet, douche en mandybak. We hebben een 4-koppige bemanning en een gids. Jaja, we houden heel wat volk van de straat! Dit zou ook super zijn voor een trip met the kids. Er wordt uitstekend gekookt aan boord en zeer gevarieerd. We eten gebakken vis, garnalen, gefrituurde koekjes van zoete aardappel, gado-gado, tempeh, macaroni en natuurlijk nasi putih. Als ontbijt geroosterd brood met ei en jam plus mango en de 2e dag bananenpannenkoeken. Je hoort wel dat eten voor mij (en Tuhan Besar) heel belangrijk is in het leven! Joyce, je moet na de vakantie maar eens langskomen en VP tegen Rob zeggen, want dat goat krek d'n verkeerde kant op!

Grappig is dat met name de chineze Indonesiërs met verwondering naar mijn grote neus kijken! Zij hebben zelf een piepklein mopsneusje en uiten hun verbazing over mijn exemplaar. Het schijnt zo te zijn dat men hier zelfs aan neusvergrotingen doet. Nou, ze mogen best een stukje van de mijne hebben, dan doen we sam-sam. Slapen onderdeks is bloedjeheet, maar gelukkig wordt het tegen de ochtend wat koeler. Vanavond willen we aan dek gaan slapen en de prachtige sterrenhemel bewonderen. Het is hier zo donker dat je ontelbaar veel sterren kunt zien.

Vanochtend vroeg uit de veren om een trekking op Komodo-island te maken en de beroemde Komodo-Varanen te zien. Wie schetst onze verbazing als we in de baai een enorm cruise-schip zien liggen: De MS Volendam van de Holland Amerika Lijn. Ladingen bejaarden met grote zonnebrillen, cowboyhoeden en peperdure filmapparatuur, voorzien van een badge met het cijfer "15" op de borst, worden met reddingboten op de kant geloosd. Gelukkig zijn wij zo vroeg dat we geen last van de invasie hebben. Ons houten vissersbarkje steekt schril af tegen zo'n oceaanreus, maar wij passen tenminste in het landschap. Op onze trekking zien we zowaar 5 Varanen. Eéntje komt over het pad op haar buik aangewaggeld en wij doen op advies van de ranger een stap opzij. Zonder ons een blik waardig te keuren waggelt mevrouw voorbij terwijl haar gespleten tong continu in en uit haar bek flitst. Varanen komen alleen hier nog voor en zijn familie van de dinosauriërs. Ze worden zo'n 2-3 meter lang en eten vlees (ook mensen als ze de kans krijgen). Gelukkig lopen er genoeg lekkere hapjes in het bos rond, want we komen een hele batterij herten, zwijnen en kippen tegen. In december leggen ze eieren, die ze aan het strand begraven net als schildpadden. Een klein percentage komt uit en de jonge Varaantjes lopen instinctief naar een boom, klimmen erin en blijven daar ongeveer 2 jaar zitten, al etend van rondkruipende insekten, spinnen, slangen etc. en natuurlijk over de rand loerend naar de toeristen. Moeder Varaan bemoeit zich niet met haar kroost. Zij houdt het 3 maanden na het eieren leggen voor gezien.

Na de trekking ontbijten en naar een prachtige snorkelplaats. Onderweg zien we dolfijnen die helemaal uit het water springen en ook 3 manta's (soort rog) die op hun rug zwemmen zodat we de witte buik in het water kunnen zien. De bemanning van de boot verbaast zich hierover: ondersteboven zwemmen is heel vreemd! Hele scholen vissen springen uit het water, achterna gezeten door roofzuchtige exemplaren. Een prachtige tocht. Ook het snorkelen is bij de Komodo's buitengewoon: zoveel soorten kleurige vissen, scholen reusachtige vissen die je nomaal alleen op grotere diepte ziet, een zeeschildpad, clownvisjes, lange kanariegele pijpvissen, zelfs een prachtige rode lionfish, te veel om op te noemen. Helemaal zout en geloogd klimmen we weer aan boord waar de koffie wacht. We zien zelfs een zeiljacht van formaat Nynke met de Zwitserse vlag hier rondvaren. Toch maar die wereldreis??

De laatste dag op de boot begint weer met een trekking van 2,5 uur in de ochtendhitte en we zien weer veel Varanen. Nog 1x snorkelen en we gaan alweer huiswaarts. Rond 4 uur komen we aan in ons volgende hotel: Golo Hilltop. Zoals de naam al aangeeft ligt dit op een heuvel met uitzicht op de haven van Labuan Bajo. Het hotel is hier opgezet door 2 Nederlandse vrouwen en we krijgen een prachtige kamer met terras, omzoomd door rode en oranje bougainville en uitzicht over de baai. Rob gaat direkt naar de duikschool (ook al in Hollandse handen) om voor 2 dagen duiken te regelen. De eerste dag gaat hij alleen en de 2e dag ga ik mee om te snorkelen bij Manta-point waar, je raadt het al, manta's te zien moeten zijn. Rob is dus vandaag (maandag) onderwater en ik ga Labuan Bajo onveilig maken. Heb de beschikking over een volle portemonnaie!