Met een uur vertraging komen we donderdag 8 november op Bali
aan. Op de luchthaven van Labuan Bajo bleek ik de sleutel van onze bungalow nog
in mijn tas te hebben. Beetje dom.............. Een attente bediende die
waarschijnlijk op het vliegveld aanwezig was om nieuwe gasten op te halen
ontfermde zich na een telefoontje vanuit het hotel over de sleutel en zei tot
mijn geruststelling dat dit wel vaker gebeurt. Er zijn dus meer van die oenen
op de wereld!
Ook op Bali staat weer een auto met chauffeur klaar om ons naar
Sanur te brengen. In de achterbak staan keurig onze 2e koffer en de tas met
koffie van de zusters klaar die we bij het reisbureau hadden achtergelaten om
zo min mogelijk bagage te hoeven meenemen naar Sumba en Flores. Prima service.
Ons hotel ligt aan het strand en Sanur blijkt een gezellig
stadje met een keur aan restaurantjes en boetiekjes. Kunnen we helemaal
bijkomen van alle vermoeienissen (hihi). Ook hier is het behoorlijk warm, dus
's ochtends en 's avonds op pad en tussen de middag de airco in. Wat meteen
opvalt zijn alle bordjes met aanwijzingen in geval van een tsunami. Je moet in
ieder geval van de zee af vluchten. Lijkt me vrij logisch!
We doen niet veel meer dan een beetje shoppen, hapje eten,
strandwandelingetje, eindje zwemmen, boekie lezen, sudoku maken en weer een
beetje shoppen.
Kortom het wordt tijd om naar huis te gaan.
Hoteltuin
Geen opmerkingen:
Een reactie posten