Woensdag 31 oktober
Na een heerlijk indisch ontbijt bestaande uit
nasi goreng en telor mata sapi op weg naar Ruteng met onderweg een stop bij de
arak-makers. Arak is een traditionele drank, gewonnen uit de vruchten van de rasta-palm.
Als we bij de "brouwerij" oftewel bamboehutje in de kampong aankomen zit de baas torenhoog in de
palmboom om de emmertjes te legen die onder de ingesneden vruchten hangen. Ter
plekke van de snee druipt het vocht uit de vrucht in de emmer. Er hangen
diverse emmertjes op zo'n 10 meter hoogte en de baas komt als een aapje langs
de stam van de boom naar beneden met een volle emmer op de rug. Heel
spectaculeir om te filmen! Voor je het weet is hij met een nieuw emmertje
alweer op weg naar boven en springt lenig van de ene naar de andere palmboom
zonder vangnet.......... je moet er niet aan denken dat dat een keer foutgaat,
want dan zit een heel gezin zonder kostwinner.
De vrouw maakt een houtvuur
onder een aarden pot en daarin wordt het vocht gekookt. Via een holle
bamboepijp wordt de stoom afgevoerd en condenseert in een jerrycan. Hoe vaker
je het proces herhaalt, hoe sterker de drank. Onze chauffeur koopt een fles
voor zijn zwager (jaja), die een handeltje in arak wil opzetten en wij mogen
proeven. Smaakt naar Obstler zoals we op wintersport wel eens kregen toen we
als beginners een steile helling niet afdurfden. Mij te sterk!
Volgende stop is een vulkanisch meer. Hier
worden we opgewacht door een lokale gids die ons in 10 minuten langs een
waterval wil leiden naar het meer à raison van 50.000 Roepies. Ik begin heel
hard te lachen en zeg: Kom nou, voor 10 minuten???? Meteen wordt het bedrag
teruggebracht naar 20.000 Rp, ook behoorlijk, maar dat vinden we okay. Het
wordt me het tochtje wel! De laatste dagen heeft het aardig geregend, dus het
paadje is behoorlijk glibberig en steil. Vanaf de waterval stort het water zich
in een snelstromende kolkende rivier met enkele keien erin en een natte
boomstam eroverheen. Help, daar moeten we overheen. Met hulp van de gids en
veel kunst en vliegwerk komen we aan de overkant en baggeren door de modder
naar het meer. Wehhhhh......... we hebben allebei op onze voeten een stuk of 3
bloedzuigers die met de seconde verder opzwellen. Julius bevrijdt ons van die
enge beesten en het bloed loopt eruit. We zijn met onze jezus-slippers
duidelijk niet goed voorbereid op deze onverwachte tocht, maar het is wel een
belevenis. Het meer ziet er grauw uit en als de eerste druppels vallen zijn we
bij de auto terug. Een echte tropische regenbui barst los en door de regen
rijden we via een "snake-road" (weg met veel haarspeldbochten) naar
Ruteng. De zusters waar we logeren staan al klaar met een paraplu en brengen
ons naar de kamer. Het klooster is pas een tiental jaar geleden gesticht door
een Mexicaanse Orde en vormt een opleidingsplaats voor nonnen van diverse ordes
op Flores. Het wemelt er van de jonge postulanten en novicen. 's Avonds drinken
we koffie met een stel jonge nonnen die goed engels spreken. Er huppelt ook een
kind rond van een jaar of 2 en de meiden zijn gek met hem. Zijn ouders werken
ver weg en hij logeert 4 maanden in het klooster. Hier heeft hij minstens 20
moeders die om hem heen dartelen! De volgende ochtend om half 6 is er een mis
in de kapel en natuurlijk voelen wij ons geroepen om daarbij te zijn. Er wordt
prachtig gezongen bij gitaarmuziek en de priester vertaalt voor ons zijn preek
in het engels! We voelen ons na Sumatra weer helemaal thuis in het klooster!
Van Martijn krijgen we de 2e foto van Cucu
opgestuurd. Volgens mij lijkt hij sprekend op Opa Dick.
Donderdag 1 november naar de kust via een
prachtige weg door de bergen. Halverwege stappen we uit en klimmen naar een
punt waar we de "spinnenweb-sawa's" kunnen zien. Vanuit een centraal
punt worden de stukken land in taartpunten verdeeld en elke familie heeft recht
op zo'n punt. Van bovenaf ziet het er schitterend uit. Om 2 uur arriveren we in
Labuan Bajo aan zee en nemen we afscheid van onze gids Julius. Hij heeft ons
heel veel oude verhalen verteld over zijn cultuur en over de achtergronden van
traditionele gebruiken. Toch zijn we ook wel weer blij even "onder
ons" te zijn. We slapen in een mooie Eco-lodge aan het strand en schepen
ons morgen in voor een bootreis van 3 dagen naar o.a. de Komodo-Varanen.
Brrrrrrrrrrrrr................
..........met traditioneel dorp
Geen opmerkingen:
Een reactie posten