Stormy SARK

Uiteindelijk op maandag 22 juli is de wind zodanig afgezwakt dat we naar het kleine eiland Sark vertrekken om daar in een mooie baai te ankeren of indien beschikbaar aan te leggen aan één van de speciaal voor toeristen neergelegde “mooringlines”, een soort vaste gele boeien waaraan je kunt vastmaken. Alle boeien zijn bezet  als we aankomen in de prachtige baai, omzoomd door hoge rotsen, maar een vriendelijke Belg nodigt ons uit naast hem te komen liggen want hij gaat toch vanmiddag vertrekken. Chrismatroos is blij, want ze heeft meer vertrouwen in een vaste boei dan in het eigen anker. Sark is een grappig eiland met 500 inwoners. Sinds 1565 wordt het door de Britse Kroon voor  1 Pond en 79 Pence verhuurd aan een “seigneur”, momenteel de heer Beaumont, die het bewind voert en belasting heft. Hij heeft jaarlijks recht op 1/13^e van de inkomsten per boer plus 1 levende kip. Er is geen stemrecht, je mag niet scheiden en de wetgeving loopt 100 jaar achter. Daar wil je toch wonen……..

Zoals ik al zei zijn alle meerboeien bezet en de volgende binnenkomers moeten zelf het anker uitwerpen. Zo ook de achterbuurman, die na het ankeren met zijn gezin in de rubberen bijboot stapt en naar de wal roeit om te gaan wandelen. Eerst een hele klim de rots op, waar een prachtig uitzicht op de baai wacht en daarna nog een half uurtje lopen naar het dorp. Rob en ik liggen aan dek een beetje te lezen als tot onze schrik de buurboot steeds dichter naar ons toe lijkt te komen. Ja hoor…………. het anker is losgeslagen en de boot is op drift. Wat nu? De bemanning is naar de stad, dus nog even en het schip knalt tegen ons aan of op de rotsen! Rob en onze buurBelg springen in hun dinghy’s  (rubberen bijboot, die wij inmiddels ook opgeblazen hebben) en spoeden zich naar het schip. Door op 2 punten te trekken en te duwen slagen ze erin de ramkoers om te buigen en gelukkig komt de kapitein van het schip in zijn gemotoriseerde rubberboot aangeracet en kan het bevel over het schip overnemen. Vanaf de hoge rots had hij gezien dat zijn boot op drift was en hij was zich natuurlijk rotgeschrokken. Gelukkig liep dit avontuur goed af.

Na de Belgen uitgezwaaid te hebben gaan Rob en ik met onze bijboot naar de wal om te gaan passagieren. Gezien het grote verschil tussen eb en vloed zijn we zo verstandig de boot aan een lange lijn te leggen want de vloed komt op. Na een fikse klimpartij de rots op en een bezoek aan het stadje komen we terug bij onze dinghy die nog braaf op het water dobbert, alleen enkele meters hoger. Helaas……… de lijn waarmee we hem vastgeknoopt hebben is weliswaar lang genoeg maar het bevestigingspunt ligt inmiddels 3 meter onder water. Tsja, toch niet slim genoeg geweest. We maken de lijn aan de bootkant los en laten hem hangen zodat we toch terugkunnen naar ons schip. Die lijn halen we morgen bij eb wel op.

We maken ons klaar voor een rustig nachtje in een beeldschone ankerbaai, maar de wind beslist anders. Hij heeft bedacht om juist deze nacht na 3 weken in Noordoost te hebben gezeten, met veel geweld naar Noordwest te verhuizen. Onweer, bliksem, windvlagen, kortom noodweer!! Middenin dit geweld  slaat een Nederlander van zijn anker en probeert bij een landgenoot aan een vaste meerboei aan te leggen. Na een uur hotsen en botsen besluiten ze dat dit niet lukt en moet de arme man lossen en opnieuw een ankerplaats zien te vinden. Het gaat de hele nacht zo door en we slapen slecht door alle tumult. Chrismatroos wil de volgende dag zo snel mogelijk weg van deze venijnige plek, maar we worden verrast door dikke mist. Het is inmiddels windstil en omdat we vanwege de mist geen kant opkunnen, besluiten we  maar weer te gaan slapen. Dat lukt nu prima na alle ontberingen! Pas in de middag klaart het weer op en na onze dinghy-lijn opgehaald te hebben, die door een attente bootjesman keurig opgerold op de steiger is achtergelaten, motoren we de 10 mijl die ons van Guernsey scheidt naar Peter Port. Hier is het vreselijk druk, maar we zijn blij dat we in een veilige haven liggen en slapen die nacht als een roos.

Woensdag staat Alderney op het programma, volgens ingewijden het mooiste Kanaaleiland. Gelukkig geen mist en al om kwart over 7 ’s morgens varen we de haven van Guernsey uit. Het is een kort tochtje en om half 12 vinden we één van de laatste gele ankerboeien in de Braye Baai op Alderney. De volgende dag lopen we in bijna 4 uur het eiland rond via prachtige rotspaadjes met schitterende uitzichten. Centraal op het eiland ligt een rustig plaatsje St Anne, waar we ’s avonds op advies van de schrijver van ons Nederlandse vaarboek bij een Thais restaurant voortreffelijk eten. Vooral de “crispy duck” is heerlijk.

Na 2 dagen hebben we het eiland gezien en vangt de terugweg aan richting Cherbourg. Bij vertrek op donderdag 25 juli (Asha’s verjaardag) rond 8 uur ’s morgens is er geen vuiltje aan de lucht. Volgens berekening hebben we de snelle getijdenstroom in de “Race van Alderney” lekker mee en de wind zit in de goede hoek. Maar…………… eenmaal buitengaats belanden we in een dikke zeemist, die vanuit het niets ineens opdoemt. De zee is erg onrustig door de sterke getijdenstroom en tot overmaat van ramp blijkt ons kompas kuren te vertonen. Juist bij mist ben je hier helemaal aan overgeleverd! Bij zuidenwind lijken we bij een noordelijke kompaskoers ineens tegen de wind in te belanden. Dan klopt er toch iets niet………. Gelukkig is de storing na enkele minuten weer voorbij en later horen we van een andere Nederlander, die dezelfde problemen had, dat er op het betreffende punt soms magnetische storingen voorkomen. Moet je net hebben bij dichte mist!! Gelukkig klaart gaandeweg de mist op en komt het zonnetje door. Rob en Chris slaken een zucht van verlichting en zeilen rond het middaguur Cherbourg binnen. Het is inmiddels weer stralend weer geworden en je kunt je de narigheid onderweg al nauwelijks meer voorstellen. Om een beetje bij te komen besluiten we een extra dag in Cherbourg te blijven en zaterdag 27 juli door te varen naar St Vaast. Rob neemt de gelegenheid te baat om de plaatselijke kapper te bezoeken. De hoofdkapster moet eraan te pas komen om van het rechtopstaande stekelkopje iets fatsoenlijks te brouwen! Dit soort haar is in Frankrijk volkomen onbekend...................

                                          Dinghy wordt gereed gemaakt

                                          Redding van "schip op drift"

                                          Ankerbaai op Sark met ligplaats dinghy's bij eb

                                             Geklommen naar het hoogste punt op Sark

                                          Dinghy bij terugkomst. Bevestigingspunt lijn ver onder water

                                                        Dreigend noodweer op Sark

                                          Deze betrouwbare meerboei hield ons veilig vast

                                          Binnen- en buitenhaven van Alderney met meerboeien

                                          Kasteel tijdens onze wandeling op Alderney

Fantastische kustpaadjes

                                                        Rob met Frans kapsel maakt oesters klaar