Engelandvaarders

Dinsdag 8 juli is de grote dag! Om 7 uur gaat de wekker en een over achten zijn we op weg voor de grote spannende trip naar d`n overkant. Het is rustig, bewolkt weer en er worden volgens alle weerberichten die we maar konden raadplegen, geen stormen voorspeld. Omdat de tocht zo’n 10-11 uur duurt hebben we deels het tij mee en deels tegen. Als we vertrekken hebben we tegenstroom en rond een uur of 2 `s middags gaat het meelopen. Het is rustig op zee en omdat de wind zwakjes is zetten we het eerste stuk de motor bij om toch wat snelheid te houden. Gemiddeld proberen we toch wel 5 knopen te varen, zodat we voor donker in Engeland zijn. Het eerste traject gaat over allerlei zandbanken, dus het is oppassen en de goede route nemen. Gelukkig is het bijna hoog water zodat we een ruime marge hebben. Het is rustig op zee wat betreft de pleziervaart, we komen sporadisch een andere boot tegen. Het spannendste deel begint als we de drukke vaarroutes moeten oversteken. Het is als een drukke verkeersweg met middenberm waar je even op adem kan komen. Eerst verkeer van links. Er komt een grote boot aan in de verte en via ons nieuwe AIS systeem zien we dat het een tanker is. Kapitein Rob roept het schip op en vraagt wat zijn plannen zijn. Direct komt het antwoord: „ Don’t worry, I’ve seen you and I’m going out starboard”. Dat is wel even kicken! Zo’n grote boot houdt rekening met onze Nynke!! Deze oversteek  verloopt probleemloos en na de middenberm krijgen we nog een baan van links en vrijwel direct één van rechts. Deze laatste is behoorlijk druk en achter 2 dikke cargo-schepen steken we over. Even afremmen voor een ander cargo-schip en een militair vaartuig en we piepen snel achterlangs naar de overkant. Joepie, dat viel eigenlijk best mee. Inmiddels is de wind zodanig dat we prima kunnen zeilen en de stroom werkt ook mee. Rustig tijd om een boterhammetje te eten. Tegen vijf uur komt de Engelse kust met de bekende witte krijtrotsen in zicht en we zetten koers naar Ramsgate. Voor Ramsgate liggen de „ Goodwin Sands”  waar in het verleden veel schepen zijn vergaan, waaronder ook het VOC schip „ De Rooswijk”. Het is een paradijs voor wrakduikers. Rond half 8 lopen we de haven van Ramsgate binnen na eerst aan de Portcontrol toestemming gevraagd te hebben om naar binnen te mogen. De Engelsen zijn volgens de verhalen zeer formeel en doen alles volgens de regels. We krijgen een box in de haven en als eerste controleer ik of de tv werkt gezien de halve finales van de WK voetbal. Jawel hoor, goede ontvangst! Daarna een biertje op de goede afloop, want we hebben het toch maar gepresteerd!!

`s Avonds zien we de vernedering van Brazilië door de Duitsers. Onvoorstelbaar.

Woensdag verkennen we Ramsgate. Wat opvalt is dat de prijzen zowel wat betreft de havengelden als het eten hier aanzienlijk hoger liggen dan in Nederland. De Engelsen zijn uitermate vriendelijk en maken graag een praatje. Het barst hier van de speelholen en gokhuizen. Ze wedden op alles, ook op de uitslag van de wedstrijd Holland - Argentinië. We bezoeken een Sailors Church aan de haven waar een lieve engelse Miss Marple ons uitleg geeft over de stichting van de kerk en het Smack Boys Home, waar vroeger ketelbinkies werden opgevangen als ze na een zware tocht aan boot van een „Smack” (vissersboot) na 10 dagen uitgeput aan wal kwamen. `s Middags drinken we een Guinness bier (Rob) in de Royal Temple Yacht Club na eerst volgens traditie onze naam in het gastenboek gezet te hebben. Ik mag eerst het Guinness bier proeven, maar neem toch maar een andere variant. Beetje smakeloos! We hebben vanuit de Club, waar we in leren fauteuils zitten prachtig uitzicht over de haven en op de terugweg kopen we Fish en Chips (large portie, veel te veel) om aan boord op te eten. Dan om 9 uur (het is in Engeland een uur vroeger) voor de buis. Buiten stormt het tot windkracht 8, maar we liggen gelukkig goed vastgesjord. Nederland - Argentinië met enthousiast Brits commentaar. Weer verlenging, weer strafschoppen en helaas deze keer valt het balletje slecht voor ons. Maar……….. beter op deze manier van Argentinië verliezen, dan met 7-1 van de Duitsers. Dat trauma zouden we nooit te boven komen. Inmiddels stormt het maar door en pas in de loop van donderdag wordt het rustiger weer. Heerlijk een dagje lezen en vrijdag met de stroom mee naar Dover.

Haven van Ramsgate

De Engelsen gokken op Argentinië

Tekenen in het gastenboek van de Royal Temple Yacht Club