Gered door Notre Dame du Port.

Zaterdag 18 juli vertrekken we rond 1 uur op ons dooie gemak richting Fécamp. Het is heerlijk weer, maar zoals gebruikelijk wind tegen, dus een beetje zeilen met veel motor bij. Even na zessen varen we Fécamp binnen waar ons een ruime keus aan ligplaatsen wacht. Na ons stroomt de haven razendsnel vol en becommentariëren wij onder het genot van een biertje de aanlegkunsten van de binnenlopers.

Zondag bezoeken we bekende plekjes, halen onze emailpost op bij het Office de Tourisme waar gratis Wifi is, kopen lekkere tongetjes bij de plaatselijke visboer en flaneren in het zonnetje langs de boulevard.

Omdat de wind ongunstig is voor een rechtstreekse tocht zeilen we maandag eerst naar Le Havre om van daaruit de oversteek naar St Vaast te maken. We leven mee met onze boorburen uit Fécamp, die gelijk met ons vertrokken richting Ouistreham, maar door motorproblemen in Le Havre strandden. Monteur aan boord en 2 dagen gedwongen wachten op een nieuw onderdeel. Wij vertellen uiteraard over onze motor-problemen 2 jaar geleden en prijzen ons gelukkig dat de motor loopt als een zonnetje. Omdat we al bijtijds in Le Havre zijn bezoeken we de Église St-Joseph, een 20e eeuwse betonnen kerk die er aan de buitenkant niet erg appetijtelijk uitziet. Het ontwerp is van de architect Auguste Perret, die ook verantwoordelijk is voor de herschepping van het in het oorlogsgeweld verwoeste stadscentrum. Binnen ondersteunen 4x4 pilaren de opengewerkte achthoekige toren boven het altaar. Het licht dat door de met gekleurd glas ingelegde betonstenen naar binnen straalt is sprookjesachtig. Een adembenemend interieur! We branden een kaarsje bij Maria voor een behouden vaart en gaan vroeg naar bed.

Maandag half 5 gaat de wekker en in een miezerige regen zonder al te veel wind vertrekken we naar St Vaast. St Vaast is een getijde-haven, dus je kunt er alleen rondom hoog water invaren. We moeten zorgen dat we vóór 4 uur binnen zijn, dus flink doorvaren. Het eerste uur in het donker volgen we de aanloop-route van de grote zeeschepen, die onophoudelijk in en uitvaren. Net als we deze vaarweg willen oversteken begint de motor te haperen. Het zal toch niet………….

Sputter-prrrrrrr-zsssssssssss-sputter- prrrrrrrrrrrrrrrrr-………………………….. 

Opnieuw starten. Broembroem-sputter-prrrrrrrrrrrr-………………………………………… 

Oh neeeeee, zou Coen zeggen. Toch niet weer!! De motor geeft geen sjoege, er is nauwelijks wind, het is nog donker, de regen miezert in de kuip en we drijven stuurloos naast een drukke vaarweg. Lekker weg uit de sleur van alledag…………Rob roept de kustwacht op via de marifoon en vraagt assistentie. We krijgen het advies het anker uit te gooien en vanuit Honfleur zal een reddingsboot uitrukken om ons te helpen. Het anker houdt gelukkig en we liggen naast de vaarweg waar we het ene na het andere cargo-schip voorbij zien stampen. Gelukkig is de zee rustig en de wind zwak, dus we nemen een kopje koffie uit de thermoskan voor de schrik. Na 40 minuten verschijnt de reddingboot „ Notre Dame du Port”, bemand door een stuk of 6 koene redders in oranje pakken. Ze roepen ons toe het anker op te halen en werpen ons een lijn toe zodat we de sleeptros kunnen binnenhalen. Zo varen we op sleeptouw rond 8 uur ’s morgens Le Havre weer binnen, van waaruit we 3 uur geleden vertrokken. Notre Dame neemt ons gezellig langszij en ze legt ons perfect aan de steiger vast. Een oranje redder fröbelt nog een mooie pannenkoek van onze lijn op het voordek en na het regelen van de verzekeringszaken zwaaien we onze redders met veel „Merci’s beaucoups” uit. Via de havenmeester een monteur gebeld die om 10 uur aan boord komt. Een hele gezellige fransman, die een klein woordje engels spreekt. Hij is er al snel achter dat het weer de „bacterie-proppen” zijn die de brandstofleiding verstoppen. Dat is balen: de tank is uitgebreid nagekeken en schoongemaakt in Lelystad, een bacteriefilter geplaatst, speciale vloeistof toegevoegd tijdens elke tankbeurt en nog is het probleem niet over! De monteur blaast de leiding door met perslucht en vertelt dat hij hetzelfde probleem heeft gehad met zijn bateau. Uiteindelijk is de hele tank eruit gehaald en op de wal gecleaned. Dat grapje kost minstens 10 dagen. Hij verwacht echter geen nieuwe problemen de komende tijd, want er zat niet veel vuil in. De rest van de dag hebben we nodig om bij te komen en uit te leggen aan onze bootburen dat ook wij problemen met de motor hebben gekregen. Gedeelde smart is halve smart zullen we maar zeggen.

Morgen een nieuwe poging om naar St Vaast te komen. Hopelijk blijft het gebrande kaarsje ons beschermen! Zoals Martijn altijd zegt: Vertrouwen komt te voet en gaat te paard. En da’s maar al te waar……..voorlopig heb ik buikpijn als we motoren!

Passerend cruiseschip in de haven van Le Havre

De reddende engel arriveert

Veilig achter de dikke kont van Notre Dame

Bezorgde blik van Kapitein Rob

Weer terug in de haven

Afrekenen!

Kunstige pannenkoek van onze redders

Église St Joseph

Kijkje omhoog in de toren