Na uitgezwaaid te zijn door Rob stap ik op nieuwjaarsdag rond 20.00 uur samen met tandarts Bart aan boord van het vliegtuig naar Nairobi. Er zijn dermate weinig medereizigers dat ik languit kan liggen op 3 stoelen en zodoende wat slaap.
Om half 7 lokale tijd landen we in Nairobi. Visum zowaar toch maar 20 euro en zonder wachtrijen, probleemloos 40.000 KES gepind en een safaricom kaart voor de laptop gekocht.
De binnenlandse vlucht naar Lamu heeft een uurtje vertraging, maar om 10.30 uur vertrekt het kleine rammelkastje zuchtend en steunend met zo’n 40 passagiers richting Malindi waar een tussenlanding wordt gemaakt. Mooie vlucht langs de kust bij helder weer en om half 1 uiteindelijk in Lamu waar we in een soort weiland landen. De koffers worden met een tractor van boord gehaald. De boot wacht ons op en met verplicht reddingsvesten aan racen tandarts Bart en ik in gezelschap van 4 koffers en 2 Keniaanse bootmannen naar het vasteland. Peter de chauffeur ontfermt zich daar over ons en in de jeep waar met grote letters Rotary Doctors opstaat is het nog een uur rijden over stoffige zandwegen vol kuilen naar Mpeketoni. Daar wacht ons een prachtige compound vol bananenbomen, bougainville en passiebloemen om een fraai wit doktershuis heen. We worden hartelijk welkom geheten door Sammy, de huisboy, die voor ons zal koken en wassen. Ik installeer me in een grote kamer met een soort hemelbed met klamboe, ingebouwde kledingkasten en een eigen badkamer met douche en toilet. De douche heeft een verwarmingselement in de douchekop en er hangt een snoer aan met een stekker. Nu hoorde ik dat de vorige dokter er een schok van kreeg, dus ik ga dat niet gebruiken. Bovendien is in deze hitte (het is behoorlijk warm) een koude douche best lekker. ’s Middags maken we kennis met Wim van de Burg, de eigenaar en hoofdbewoner van deze compound. Deze leraar engels uit het Westland is hier 20 jaar geleden begonnen met landbouwprojecten voor de plaatselijke bevolking en woont hier sinds zijn pensioneren vorig jaar permanent met zijn Keniaanse vrouw. Hij geeft ons een rondleiding over zijn landerijen en we raken onder de indruk van het enthousiasme waarmee hij vertelt over zijn bananenplantage, de grote oogst watermeloenen en het experiment met de verbouw van uien. Het geheim is de door hem geslagen waterpomp waarmee de akkers bevloeid worden. Hij hoopt dat de plaatselijke bevolking zijn ideeën overneemt en organiseert daartoe open dagen die goed bezocht worden.
Sammy meldt dat hij recent een kookcursus gevolgd heeft en we eten vanavond dan ook erg lekker: tonijnsalade met mais en geraspte papaya en een soort grove hutspot met tomatensaus. Gelukkig heeft Sam altijd bier in de ijskast zodat we niets te kort komen. Vanavond vroeg naar bed, want we zijn behoorlijk moe. Lala salama zegt Sammy, goed slapen!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten