Kikoi

We hebben inmiddels 2 goed functionerende fietsen dankzij de “fietsenmaker” die hier onder een boom op de hoek zijn handel heeft. Voor 30 cent heeft hij de band geplakt zodat we ’s middags rond half 5, wanneer het iets koeler wordt naar de markt kunnen gaan. We zijn wel een bezienswaardigheid en we worden vrolijk door iedereen gegroet. Op de markt kopen we een fietspomp voor 3 euro en schenken deze aan de RDN (Rotary Doctors Nederland). Bart heeft er met koeienletters opgeschreven: donated by dr Christmas and dr Bart. Het valt me op dat de vrouwen hier een veelkleurige doek om de heupen knopen om hun mooie rok schoon te houden. Dat is reuze handig omdat het hier erg stoffig is, vooral in de gebouwtjes die als dispensary dienst doen. Dus besluit ik op de markt ook zo’n “kikoi” te kopen en over mijn witte broek heen om te knopen. Grote hilariteit natuurlijk bij mijn team de volgende dag! Na het spreekuur stopt de jeep ineens voor een huis en ik moet eruit. Er blijkt een vrouw achter een naaimachine te zitten en ik moet een zoom in mijn kikoi laten maken, want die lappen worden gewoon afgeknipt en niet gezoomd. Ze rekent er 10 cent voor, dus ik betaal zeer royaal het dubbele waarop ze vraagt of ik nog “change” wil. Na de aankoop van mijn kikoi gaan we naar “Three in one”, de plaatselijke kroeg. Als we een Tusker (biermerk) bestellen wordt er steevast gevraagd: warm of koud? Koud natuurlijk!

Je kunt rond 5 uur heerlijk buiten zitten en ik heb nog geen mug gezien.

Gister spreekuur met zo’n 30 patiënten en behoorlijk wat kinderen. Toch 2 kleine kinderen met een longontsteking waar je met je antibiotica goed werk voor kan doen. Er zijn prachtige lange slanke zwarte vrouwen bij die zich als een mannequin bewegen. Als ik Karibu (welkom) zeg stralen ze van oor tot oor. Ook een huisbezoek afgelegd bij een oude vrouw met borstkanker, die doorligplekken op de stuit heeft. Ze woont op een keurig aangeveegd erf en wordt omringd door allerlei leuke vrouwen die haar verzorgen. Hier komen de verbandmiddelen die Anko, de apotheker in Druten, voor mij verzameld heeft goed van pas. Iemand van mijn team heeft mango’s meegenomen als lunchhapje. Het is een kunst om een mango zonder hulpmiddelen naar binnen te werken en dan komt zo’n kikoi goed van pas. Je kunt erop knoeien en je gezicht en handen ermee afvegen. Vanmiddag op de markt dus meteen een tweede gekocht en daarna door naar onze stamkroeg “Three in one” , waar de serveerster opmerkt dat ik zo te zien wel erg dol ben op kikoi’s. Bart vindt dat ik erg snel wen aan het bierdrinken. Ik laat hem maar in die waan.

Sammy weet elke dag een lekker maal te serveren zonder vlees of vis. Hij gaat voor in gebed en bidt wel 5 minuten voor de Jeepline en de Dental Clinic en natuurlijk voor dokter Chris en dokter Bart. Vandaag zei hij in het gebed iets over 2012 en toen wij ernaar vroegen vertelde hij dat hij gevraagd had of wij in 2012 terug mochten komen. Net heb ik een uitgebreide boodschappenlijst van Sammy in ontvangst genomen, want Bart en ik gaan morgen naar Lamu waar meer te koop is dan hier. We logeren een nachtje in Banana House, een hotelletje in het dorp. Er is strand en je kunt er zwemmen en lekker vis eten. Om half 9 morgenochtend komt chauffeur Peter om ons met de auto weg te brengen naar het bootje wat ons naar Lamu

zal brengen. Vanavond belt Rob op mijn dokterstelefoon. De ontvangst is perfect en zo te horen dooit en regent het in Nederland. Brrrrrrrrrrrrrrrrrrr.