Die blonde Hafenmeisterin.

Na één overnachting in Rendsburg wil Rob de volgende ochtend nog even tanken. We meren keurig af bij de tankstelle en de Hafenmeisterin komt ons in eigen persoon van diesel voorzien. Met een zwierige draai wil Rob de Hafenmeisterin bij het weggaan nog einmal van zijn stuurmanskunsten laten genieten en vrolijk zwaaiend varen we van de steiger af. Maar…………… we komen niet vooruit. Wat erger is…………. we kunnen ook niet achteruit. Ja, de oplettende lezer hoeft geen zeildeskundige te zijn om te snappen dat we vastgelopen zijn. Wat een debakel! Onder het oog van de Hafenmeisterin.
”Schade, Sie sind festgelaufen” constateert ze droogjes. “Dieselbe Weg zurückfahren!”
Ja, das makkelijker gezegd dan gedaan. Ze haalt wat sterke mannen erbij en met een lange lijn zorgen zij dat de punt van het schip in de juiste richting draait en wat bedremmeld kunnen we nu loskomen. Goeie kans dat de Hafenmeisterin ons nu niet meer vergeet! De rest van het Kanal gaat moeiteloos evenals de passage door de sluizen bij Holtenau. Voor we het weten lopen we bij prachtig weer de badplaats Laboe binnen, waar zoals elk jaar de lavendel uitbundig staat te bloeien en de receptioniste nog steeds even dik is als afgelopen jaren. De stranden zitten vol badgasten en op de boulevard wordt druk geflaneerd. In de haven hebben ze verrukkelijke douches met enorme douchekoppen en veel warm water zodat we spic en span onze reis vervolgen naar Heiligenhafen. Dit is de laatste dag mooi weer volgens de berichten en als we ’s avonds aan dek gezellig zitten te babbelen met onze bootburen kunnen we het niet geloven.

Maar…………… het is wel waar!! De volgende ochtend is het grijs en het waait al stevig, maar als de uren verstrijken zwelt de wind aan van een kleine 6 tot later 8 beaufort! We liggen gelukkig met de kop in de wind, maar desondanks ligt de boot te schudden en te stampen op de golven in de haven. De enkele boot die nu binnenkomt moet met veel kunst en vliegwerk op een plek vastgemaakt worden. Gelukkig zijn er altijd ruim voldoende bootjesmensen die de helpende hand toesteken.  We zijn blij dat we gezien de weerberichten gister al besloten hebben een dag extra in Heiligenhafen te blijven liggen. Als we het stadje inlopen moeten we oppassen om niet omvergewaaid te worden. De storm giert om de boot en houdt onophoudelijk huis tot de volgende ochtend. Van slapen komt er in de eerste helft van de nacht niet veel door al het geweld om ons heen. Bovendien vliegt halverwege de nacht het grootzeil van onze Deense buren uit de mast en klappert met veel herrie los in de storm. Het is een hele toer om het zeil met deze wind binnen te halen. Tegen de ochtend wordt de wind rustiger en vallen we alsnog in slaap. Omdat ook voor donderdag een stormwaarschuwing voor windkracht 8 wordt afgegeven blijven we nog een dag liggen, maar de wind valt mee en de beloofde regen komt gelukkig niet. Heiligenhafen is een leuk stadje met een prima vishandel en een goed geoutilleerde supermarkt zodat we de tijd wel doorkomen en onze nieuwe ovenschaal kunnen uitproberen.

Vrijdag met gunstige wind en zwaar bewolkt weer op het grootzeil met gereefde fok richting Wismar, een oud Hanzestadje in de Lübeckse bocht. Er is een uitstekende haven en na een fikse plensbui onderweg varen we hier rond half 5  binnen en vinden een mooie plek in een box. Er is een schattig huisje met douche en toilet, voorzien van rotan stoeltjes en een oude Singer trapnaaimachine. Hier is echt gepoogd de boel gezellig te maken. De volgende dag is het zowaar stralend weer en we besluiten via de VVV voor 4 euro een stadswandeling van 2 uur te maken onder leiding van een gids. We ontbijten in een conditorei en om half 11 meldt zich de gids. Een leuke man, gepensioneerd elektrotechneut op de werf alhier en we krijgen allereerst een college over de geschiedenis van Wismar. Zoals gezegd een Hanzestad en tot de val van de muur Oost-Duits grondgebied. Dat het een zeer welvarende stad was blijkt uit de prachtig gerestaureerde huizen met geveltjes zoals je ze ook in Hoorn en Enkhuizen vindt. Hier zijn de huizen echter in mooie pasteltinten geschilderd. Een oude stadspoort, 2 machtige kathedralen, een eenzame toren waarvan de kerk is platgebombardeerd in de oorlog. Het stadje valt inmiddels onder “Werelderfgoed” van de Unesco zodat er fondsen zijn voor een opknapbeurt. De gids is zo enthousiast dat hij ons 3 uur lang bezig houdt en het verveelt geen moment. Een prachtige plek om te bezoeken, zeker op een stralende dag als vandaag!
In een viswinkel een mooie Dorade gekocht en in de oven gebakken. Heerlijk aan boord gegeten! Helaas lijkt het alweer gedaan te zijn met het mooie weer, want morgen worden buien verwacht. Wij willen naar Kühlungsborn hoppen en daar Ton van Zandvoort  bezoeken die in die buurt een vakantiehuis heeft.

Hieronder 2 foto's van het prachtige stadje Wismar.