Omdat we al 2 dagen moeten schuilen voor een denderende storm heb ik tijd om iets op papier te zetten. Zondag 3 juli zijn we door Frank en Asha naar Lelystad gebracht met als tegenprestatie het gebruik van de Clio van Chrismatroos voor de duur van onze reis. Omdat de wind duidelijk uit de verkeerde hoek waait blijven we zondag in de haven liggen en vertrekken we pas maandag naar Hindeloopen. Dinsdag op de motor door de sluizen van Kornwerderzand, over de Boompjes bij vloed richting Vlieland, waar we een mooi plekje in de haven krijgen tussen allerlei Opa’s en Oma’s die op hun pretpoepertje hele scharen kinderen en kleinkinderen logies verstrekken. De wind trekt behoorlijk aan en we blijven een extra dagje in Vlieland liggen. Geen straf want er kan prachtig gewandeld worden.
Donderdag stuiven we met halve wind en meewerkend tij naar Lauwersoog. Als we de volgende dag richting Norderney zeilen blijkt men de betonning in het Plaatgat bij Schiermonnikoog weggehaald te hebben zodat we een heel stuk om moeten varen voor we op open zee komen. Als pleister op de wonde zien we een hele kolonie zeehonden die heerlijk liggen te zonnen op een zandbank. Het weer is prachtig, de wind gunstig en wij dientengevolge goedgehumeurd. Deze tochten kunnen we inmiddels dromen, want we varen al voor de 3e keer naar de Oost. Al meimerend over het tzt onder onze deskundige leiding aanvoeren van een flottielje schepen met allerhande leuke en gezellige mensen richting de Oostzee lopen we rond 18.30 uur de haven van Norderney binnen. Ook hier dreigt de haven van dit Duitse waddeneiland te verstoppen met seizoensplaatsen van allerliefste Opa’s en Oma’s op boten met pakkende namen als Dol Fijn en Majopiet, zodat er voor passanten zoals wij nauwelijks een plaatsje te vinden is. Gelukkig kunnen we aanmeren aan een groot Duits jacht en eten we ’s avonds in het ons vertrouwde Havenrestaurant de gebruikelijke schnitzel/vis vergezeld van gebakken aardappels met spek en ui. Echte zeemanskost!
Zaterdag met fikse Noordoosten wind naar de Elbe. Rob heeft de stroming tengevolge van eb en vloed uitstekend berekend en we hebben praktisch de hele reis stroom mee. Onderweg flinke regen- en onweersbuien, die je als inktzwarte luchten ziet hangen. Als de wind dan ineens aantrekt weet je het wel: zeilen naar beneden en rustig de storm over je heen laten razen. Het gaat altijd weer voorbij! We steken de normaal druk bevaren vaarroute van Jade en Weser over, waar nu alleen schepen voor anker liggen om te wachten op een plaatsje in de haven van Bremen en Hamburg. Op de Elbe lopen we met stroom mee 10 knopen, terwijl de motor maar 6 knopen draait. Dat schiet zo lekker op dat we besluiten dit jaar Cuxhaven over te slaan en direct door te varen naar Brünsbüttel, het eerste plaatsje aan het NordOstseeKanal. Dit betekent dat we ook de sluizen al doorgaan en we vinden een plekje als 4e op rij in het schitterende haventje van Brünsbüttel. Deze haven is een “must” voor elke Ostsee-zeiler!
Je ligt naast de sluisingang en dag en nacht varen enorme containerschepen (en als je geluk hebt ook cruiseschepen) de sluis in om geschut te worden naar de Elbe. Kolossale “flatgebouwen” varen op enkele meters afstand langs jouw boot, zodat we tijdens ons diner aan boord genoeg te zien hebben. We besluiten zondag maar eens uit te slapen, maar onze buren hebben in hun wijsheid beslist om rond 7 uur te willen vertrekken, dus…………….. wij moeten opstaan om hen ertussenuit te laten. Dat is het nadeel van “op rij” liggen. We verkassen de volgende ochtend om 7 uur naar een inmiddels vrijgekomen box in de haven en gaan op ons gemak verse broodjes kopen en in het zonnetje ontbijten. Dan begint de tocht door het Kanal, 100 km motoren. We schrikken niet meer van alle grote zeeschepen die ons tegemoet komen en genieten van het stralende weer en verheugen ons op het weerzien met de Hafenmeisterin in Rendsburg. Gelukkig, ze is er nog en draagt weer een kekke minirok! Het valt Rob wel tegen dat ze ons niet meer kent, maar zoals jullie de volgende keer zullen lezen staan wij vanaf nu in haar geheugen gegrift!!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten