Dinsdagochtend is het eindelijk droog en onze Papa-delta-07 spreekt alleen nog maar van windje 5 en in buien 6, dus we komen uit de catacomben. We kunnen vertrekken en de tocht gaat vandaag naar Stralsund, een grote Hanzestad op het eiland Rügen. een geliefde vakantiebestemming voor o.a. Berlijners. Onderweg blijkt het qua omstandigheden weer eens alles of niets, want er is nul wind dus we transformeren ons tot een motorjacht. Na een voorspoedige reis van 9 uur vinden we een mooie ligplaats in de haven van Stralsund op loopafstand van het centrum. We hebben het Duitse Zwartbier ontdekt en laten het ons als beloning voor de lange tocht goed smaken. De volgende dag verkennen we Stralsund en het blijkt een prachtige oude ommuurde stad, wat groter dan maar vergelijkbaar met Wismar. We weten inmiddels alles van de “rode baksteengothiek” met z’n afwisseling van geglazuurde en ongeglazuurde stenen. Ook deze stad staat op de Unesco Werelderfgoedlijst en is al voor een groot deel prachtig gerestaureerd.Vlak bij ons in de oude haven ligt het voormalige Duitse opleidingsschip, de Gorch Fock. Deze driemaster werd aan het eind van de 2e wereldoorlog door de Duitsers zelf voor Rügen tot zinken gebracht en in 1947 door de Russen weer opgegraven en in de Zwarte Zee als Russisch opleidingsschip gebruikt.
Het weer is inmiddels heerlijk zonnig en we kunnen onze natte spullen lekker te drogen hangen. Ergens onderweg heeft de fok wat scheurtjes opgelopen en in de planning zit voor 2012 een nieuwe fok, dus we hebben bij mooi weer het zeil naar beneden gehaald en de scheuren provisorisch gerepareerd met duct tape. Eigenlijk hetzelfde principe als het tapen van een enkel: plakstroken en steunstroken. Het houdt zich ook met harde wind prima. Duct tape is mogelijk het meest onmisbare onderdeel van onze uitrusting. Als de waterslang aan de steiger te kort is en we geen koppelstuk blijken te bezitten, wordt met duct tape een koppeling gefabriceerd. Je moet er wel bijblijven, maar het werkt! En als Chrismatroos kapitein Rob weer eens een grote mond geeft…….. Juist!
Woensdag is weer een stralende dag en om 8 uur ’s morgens varen we richting de spoorbrug bij Stralsund die om 08.20 uur opengaat. Stipt op tijd varen we met een hele batterij andere bootjes door de brug op weg naar Lauterbach, een vakantieplaats op Rügen. Deze keer fijn rustig windje, zodat we heerlijk aan dek in de korte broeken kunnen zitten lezen en luieren. Dit is volgens mij zeilen zoals het bedoeld is. Eerst een heel stuk door een vrij smalle vaargeul omdat het hier op veel plaatsen nogal ondiep is, later over een groot meer waar heerlijk gezeild kan worden. De haven van Lauterbach is ruim en er zijn veel lege plekken, dus we kunnen uitzoeken. Achter ons in het water “schwimmende Ferienhäuser” en “Pfahlhaussuiten” met eigen steigertjes en leuke felgekleurde houten zeiljollen. Het vakantiecomplex is nog in ontwikkeling, maar ziet er al heel geinig uit. In het plaatselijke suffertje dat gratis bij de supermarkt ligt, staan naast de verjaardagen in de maand augustus van alle bejaarden vanaf 70 jaar in Lauterbach ook diverse advertenties van verpleegkundigen die zich aanbieden om je thuis te komen verzorgen. Leuk voor onze oude dag: met een privé verpleegster in een paalwoning op het water.
Haven van Stralsund vanaf onze boot
Pitoresk hofje in Stralsund
de Gorch Fock
Wat een boffers zijn jullie dat jullie altijd de zon zien en vaak ook hebben.Het heeft even geduurd voordat ik reageer want ik zat alleen maar op de mail te kijken en dacht al dat jullie vergaan waren zodat we de reddingsdienst al wilden alarmeren.Toen bedacht ik dat Chris ons had verwezen naar haar blog waar jullie op te volgen zijn.Weer een prachtige artikelen reeks die zeker publicabel is.Ben net bezig in een juist verschenen boek over de Ramp in de Lubeckerbocht met de Cap Arcona. Een schip welk met twee andere schepen vol met overlevenden uit de concentratiekampen in mei 1945 door engelsen werden gebombardeerd waarbij duizenden onschuldige overlevenden van de 2e WO alsnog omkwamen. Een van hen was Sonny Boy waar dat boek van Annejet van der Zijl overgaat. Hopelijk is de Berenburg nog niet op zodat jullie toch nog iets hebben tegen de kou.Jullie nog goede dagen een een fijne reis verder. Ruud en Saskia
BeantwoordenVerwijderen