Inmiddels is het alweer zaterdag 13 oktober.
Onze missie zit er bijna op! Rob heeft afgelopen woensdag in het Retraitehuis
van de Orde in Kalianda zijn projectplan gepresenteerd en is 's avonds
teruggekomen. De bevallingen en sectio's lopen als een trein! Vanochtend lagen
er 5 baby'tjes in de zon en vanmiddag werd een piepkleine tweeling gebracht waarvan de moeder 1 week
geleden bij de bevalling elders is overleden. De kindjes zijn bijna
uitgedroogd, maar gelukkig is hier een vrouw met meer dan genoeg melk voor haar
eigen baby en zij pakt de tweeling er gewoon bij. Een klein gelukje bij een
ongeluk.
Donderdagavond heeft Rob een film opgenomen
waarbij de zusters een praatje houden voor Moeder Consulatrix en zuster Adriana
in Rosmalen. Ze begonnen met een gezang, prachtig meerstemmig. Daarna had
zuster Theodora, het opperhoofd van de Congregatie, enkele zusters uitgenodigd
om een verhaaltje voor te bereiden. De film is heel leuk geworden!
Gister de presentatie van mijn rapport. De
hele donderdag heb ik erop gezweet en gelukkig hebben we die dag vrij gepland
om te schrijven. Rob ligt lekker te pitten, want zijn klus in Kalinda zit erop.
Vrijdag is een hele batterij vroedvrouwen, nurses, zusters van de Congregatie,
chauffeurs, administratief personeel etc verzameld in de vergaderruimte van
Santa Anna en daar heb ik mijn verhaal gehouden. Rob neemt de financiële pagina
voor zijn rekening. Het verloopt allemaal prima en aan het eind heb ik mijn
fotoboek aangeboden. Zuster Rita bladert voor het front alle pagina's door
terwijl ze het boek omhoog houdt. Het leuke is dat iedereen er wel ergens
opstaat, dus een groot succes.
Om 5 uur worden we verwacht bij het Zusterhuis
van de Congregatie naast de school. Even een paadje oversteken en je bent er.
Hier wonen ongeveer 20 zusters en ook zij willen een lied ten gehore brengen
voor de zusters in Rosmalen. Het is een klereherrie daar omdat alle
schoolkinderen voor het raam staan te gillen, maar daar trekt niemand zich iets
van aan. Stoïcijns gaan de zusters door met het buiten klaarzetten van een
keyboard en zelf stellen ze zich op voor het Mariabeeld in de tuin. Zuster
Monica, het hoofd van de school, ziet erop toe dat Maria niet door het koor aan
het oog onttrokken wordt en ondanks het gejoel van de kinderen beginnen ze te
zingen. Vrijheid, blijheid hier. Iedereen doet z'n ding en stoort zich niet aan
de ander. Na afloop komen alle kinderen naar beneden gerend om de
"Belanda's" een handje te geven en ze brengen voor ons en voor de
film hun schoollied ten gehore. Ze zullen genieten in Rosmalen!
We hebben ook ontdekt dat we kunnen skypen.
Gister ma uitgebreid aan de telefoon gehad. Die was helemaal verrast dat we
zomaar belden en de verbinding was heel goed. Ze vroeg hoe Rob het vond bij al
die zusters. Rob zei: "Ik word vreselijk verwend door de zusters!" Ma: "Dan moet je maar snel weer
naar huis komen". Toen Rob dat later aan de zusters vertelde lagen ze
dubbel van het lachen. Die zusters zijn trouwens altijd in voor een geintje,
van jong tot oud. Tijdens het eten klinkt er ineens Nederlandse muziek: Piet
Hein, In naam van Oranje doe open de poort, In een blauw geruite kiel enz. Wij
kijken verbaasd waar het vandaan komt en aan het eind van de tafel zit zuster
Alice, de oude chinese zuster-econoom, te glimmem en met pretoogjes tovert ze
een klein radiootje onder tafel vandaan. Van Pa Willy heeft ze een stick
gekregen met hollandse liedjes en ze straalt van oor tot oor door haar sukses.
Zuster Emmy heeft kweekwee voor ons gekocht. We kennen het wel uit oude boeken
over Indië. Een zoete lekkernij in een banananblad. Zo lekkerrrrrrrr...........
Vandaag feestelijke lunch met het hele
personeel en natuurlijk speeches en cadeautjes van Dr Heru en zuster Anita. Of
we alsjeblieft volgend jaar weer terug willen komen! Nou, wij willen wel, maar
of de PUM dat goedvindt weet ik nog zo net niet. Ach, anders gaan we gewoon
zelf......
Die avond eten met de kinderarts Dr Willy
Gunawan en zijn gezin. We hebben hem vorig jaar ook ontmoet en hij heeft ons
uitgenodigd. Diverse zusters gaan mee. Dr Willy heeft een eigen praktijk in de
stad en houdt eens per maand een gratis spreekuur voor kinderen in Santa Anna.
Een heel gezellige en sociale man!
Zondag vroeg op voor de mis. We krijgen hier
dagelijks ruimschoots ons portie religiositeit, dus dat wordt afkicken straks.
Om 6 uur zitten we in de kerk naast het ziekenhuis tussen de witte kappen. De
eigen priester van het district is een leuke jonge vent met vrij lang zwart
haar die in een wapperend groen met wit gewaad binnenvliegt. Hoewel we er niks
van verstaan snappen we wel dat het een makkelijk en geestig prater is, want er
wordt regelmatig gelachen. Vandaag een preek over de uitspraak: Het is
moeilijker dat een kameel door het oog van de naald gaat dan dat een rijke de
hemel binnenkomt. Als een ware toneelspeler doet hij na hoe oude zusters steeds
tevergeefs aan een draadje likken om het door het oog van de naald te krijgen
en de zusters liggen dubbel! Tijdens het laatste gezang gaat de priester met
zijn gevolg altijd als eerste de kerk uit en als wij buiten komen zit hij al in
t-shirt en spijkerbroek op z'n grote motor, geeft nog wat zusters een handje en
stuift weg. Schitterende vent!
Na de mis is er een rondtour voor ons gepland
langs de verschillende huizen van de zusters in Bandar Lampung.
Sr Paulientje gaat ook mee. Eerst bezoeken we
het kerkhof waar de eigenaar voor de zusters een stuk grond ter beschikking
heeft gesteld als particuliere begraafplaats. Hier liggen in een groot graf ook
de nederlandse zusters, die in Indonesië gestorven zijn. Verschillende zuster
zijn overleden in de Jappenkampen in 1945. We staan ook stil bij het graf van
de oudere zus van Sr Emmy, die in 1996 bij een auto-ongeluk om het leven is
gekomen. Emmy raakte zwaar gewond
en overleefde, maar Judith die ook zuster bij de Orde was, niet. Emmy heeft het
er nog steeds erg moeilijk mee.
In het eerste huis wonen Sr Christiana, Sr
Maria en Sr Hendrika. Sr Maria is
de kok en heeft lekere hapjes gemaakt. De andere 2 zijn onderwijzeres op de
school van de bisschop in hun achtertuin. Een enorme school met 200 kinderen
tot 5 jaar in de creche, 800 in primary school (tot 12 jaar) en 200 in
secundary school (tot 15 jr). Door naar het volgende huis waar een uitgebreide
lunch klaarstaat met bebèk (eend). Hier wonen Sr Florentina (kok), Sr Hendrika,
Sr Alberta (niet thuis) en een novice Sr Fabiola. Ze leiden een opleiding voor
kinderverzorgster. De cursus duurt 8 maanden, de helft theorie en de andere
helft praktijk. Er is erg veel vraag naar kinderverzorgsters in Bandar Lampung,
dus alle meiden hebben zo een baan. Dan gelukkig terug naar Santa Anna voor de
broodnodige rust en gelukkig even niet eten! Vanavond half 7 diner in het
bisschopshuis, waar nu een retraiteoord is gevestigd waarin 3 zusters werken.
Ook hier worden we hartelijk ontvangen en
heeft Sr Alphonsa, de kok, een heerlijke vis voor ons bereid. Ook Sr Justa en
Regina geven acte de présence. Na het eten worden we door de aanwezige priester
meegenomen naar de kelder waar een heuze radiostudio gevestigd is. Ze zenden 12
uur per dag religieuze en muzikale programma's uit. Terwijl wij door de glazen
wand meekijken gaat de uitzending gewoon door. Tot onze verrassing komen we ook
de leuke priester van vanmorgen tegen, die met een sigaret tussen de vingers
achter zijn computer zit. Ik maak van de gelegenheid gebruik stiekum een
plaatje van hem te schieten. Voor mijn plakboek!!
Priesterstuk!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten