Chris op reis: Een geslacht schaap en een etentje met de Bisschop

Zaterdag 19 oktober kunnen we uitslapen, maar door het strakke ritme van 10 uur 's avonds naar bed en half 7 op zitten we toch al om 8 uur aan het ontbijt. Het ontbijt bestaat gewoonlijk uit macaroni of spaghetti die enigszins rood gekleurd is en zelfgebakken wit brood. Gelukkig hebben we zoveel kaas meegenomen dat we er elke ochtend nog van kunnen eten. We lopen in 20 minuten naar het stadscentrum, waar een kleurrijke markt gehouden wordt. Mannen drinken een felgeel drankje wat honingbier blijkt te zijn en vrouwen proberen groente en fruit aan de man te brengen. Men zit op de grond in de stoffige aarde en de mensen zijn vaak te vies om aan te raken. Door het opwaaiende rode stof en de ronddwarrelende vliesjes van de tef, die in manden omhoog gegooid wordt, lopen we te hoesten en te proesten. Dokter Dick wil niet naar huis voor hij elke uithoek gezien heeft, dus wij sjokken er braaf achteraan. We kopen 3 grote avocado's voor 20 birr (0.80 Euro) en een paar limoentjes voor 1 birr per stuk om 's avonds guacamole te maken. Dick en ik wagen ons in de keuken waar we met wat knoflooktenen erbij een heerlijke groene prut maken. We roosteren wat broodjes in de koekenpan en smullen maar!

Zondag wordt een schaap geslacht. Wij worden erbij geroepen als het arme beest al met doorgesneden keel in het gras ligt. Het schaap wordt ontbeend en in kleine brokjes gehakt. Onderwijl maken wij een prachtige ochtendwandeling naar het achterliggende dal achtervolgd door een schare kleine kinderen. Soms lopen we door manshoge knalgele bloemen en regelmatig worden we vergast op prachtige uitzichten. De natuur is fantastisch aan het eind van de regentijd! Thuis wacht Abba Tesfaye ons op met een stoofpot van schaap. Het smaakt prima.Heerlijk om weer eens een stukje vlees te eten.

Zondagavond zijn we uitgenodigd bij de buren samen met de nieuwe bisschop. Ik ben de enige vrouw in een gezelschap van 12 mannen, waaronder 1 bisschop en 8 Abba's. Ik zit naast de bisschop, een Indiër, en hij vertelt dat het een grote verrassing voor hem was dat hij gekozen werd. Hij is de opvolger van de Nederlandse bisschop Theo van Ruijven en men verwachtte eigenlijk een Ethiopiër. Maar de nieuwe lichting Ethiopische priesters is nog te jong en pas over een jaar of 10 klaar voor het bisschopsambt. In zijn carrière is hij in Ethiopië begonnen als leraar op het seminarie in Addis zodat hij alle jonge priesters hier in de buurt in de klas heeft gehad. Daarna heeft hij 3 jaar in Rome gezeten en een aantal jaren gestudeerd in India. Op 10 november vindt zijn plechtige inhuldiging plaats in de kerk op ons terrein, dus dat gaan wij meemaken! Een bijzonder aardige man met veel gevoel voor humor. Daar mogen ze blij mee zijn.

Vanaf maandag 21 oktober werk ik in Ariajawi, waar een schattig klein kliniekje staat. Helaas komen er maar 5 of 6 patiënten per dag, dus ik heb niet veel te doen.Het kliniekje ligt prachtig in de bergen en wordt bestuurd door de Ethiopische zuster Dibabe. Elke dag wordt er gemeenschappelijk theegedronken om half 10 en na de lunch is er traditionele koffie. Meestal neem ik een lunchbox mee met daarin wat overgebleven macaroni van het ontbijt een een stuk brood. De werkers zijn erg hartelijk en er is tijd genoeg voor een praatje met de lab. technician en de behoorlijk engels sprekende card-room man. Overdag is het nu lekker warm en 's avonds barst er regelmatig een fikse onweersbui los. Dat koelt goed af zodat je lekker kunt slapen. Tussendoor veel gedoe met het inklaren van de Dental Unit die nog steeds in Addis staat, de licenties die maar niet verleend worden en assistenten van de tandarts die ineens ingezet worden voor een inentingscampagne zodat hij alles alleen moet doen. Gelukkig weet AbbaTesfaye iedereen met zijn opgewekte humeur op te beuren en is de sfeer hier buitengewoon plezierig.