Over een beurs voor een nurse en een heldhaftige Medical Director.

Zaterdag 12 oktober 2013.

De eerste week zit erop! In het begin denk je: dit is niks voor mij, hier wen ik nooit. Na een week voel je je echter al zo thuis dat het lijkt of je hier al weken bent. Na een nat en koud begin met veel regenbuien wordt het nu warmer en droger. De priesters die ook bij Abba Tesfaye logeerden ivm de conferentie rondom de nieuwe bisschop zijn weer naar huis, dus de rust keert weer. De Abba heeft wel schik met ons geloof ik. Gister kwam hij spontaan met een fles wijn op de proppen die we gezamenlijk hebben leeggedronken. Morgenmiddag de voetbalwedstrijd voor de plaatsing voor het WK tussen Ethiopië en Nigeria. De verliezer ligt eruit, dus spannend....... We gaan allemaal kijken!

In de kliniek van Gute Abakuna heb ik een week gewerkt met nurse Mary. Zij is al jaren aan de kliniek verbonden en is opgeleid tot basisnurse. Vorig jaar kon ze dankzij sponsorgeld van de Italiaanse zusters beginnen aan een 4-jarige opleiding tot Health Officer. Het is prettig met haar te werken en de patiënten lopen met haar weg. In haar privé-leven heeft ze het niet gemakkelijk. Al 10 jaar getrouwd, ondanks veel bidden niet in verwachting geraakt, 2 kinderen geadopteerd en eindelijk een jaar geleden toch een spontane zwangerschap. Op datzelfde moment blijkt haar man er een vriendin op na te houden die ook in verwachting is. Hij verlaat haar en Mary heeft alleen de zorg voor haar 2 adoptief-kinderen + de baby. Het salaris is minimaal en gelukkig past haar jongere zusje op de baby als ze werkt. Donderdag tijdens het spreekuur is Mary ineens verdwenen. Huilend komt ze even later terug: de Italiaanse nonnen hebben per direct het geld voor haar studie gestopt. Een groot drama! Gelukkig weet ik dat Rotary Doctors via de sponsor die dit project financiert, een potje heeft waaruit de komende 4 jaar enkele nurses kunnen gaan studeren. Degenen die hiervoor in aanmerking komen moeten nog uitgekozen worden. Donderdagmiddag zitten Dick en ik bij Megersa, die voor NCS de opleiding van de nurses in zijn portefeuille heeft, om te regelen dat Mary een beurs krijgt. Gelukkig zijn nog niet alle plaatsen vergeven en vrijdag kan ik Mary het heugelijke nieuws vertellen, dat ze kan doorstuderen. Ze is de koning te rijk!

Vrijdagmorgen hebben Dick, Rob en ik een afspraak op de Universiteit van Nekemte met het hoofd van de medische faculteit. De opleiding van jonge dokters is vorig jaar gestart en vanaf januari 2014 moeten ze hun klinische stage gaan lopen. Het nieuwe Universiteits-ziekenhuis is echter nog lang niet klaar, dus er moeten plaatsen gezocht worden in het oude ziekenhuis in Nekemte. Daar is enkele maanden geleden door de nieuwe medisch directeur met harde hand ingegrepen om paal en perk te stellen aan de slechte medische zorg die door diverse specialisten geleverd werd. De eigen particuliere praktijk kreeg voorrang en patiënten die lagen te wachten op een sectio of een spoedoperatie overleden omdat de specialist weigerde te komen. Niemand durfde actie te ondernemen tegen deze uitwassen tot de jonge huidige directeur hen aanklaagde via de tuchtraad. Resultaat is dat voor het eerst in Ethiopië specialisten veroordeeld zijn wegens wanbeleid en in het gevang gezet zijn voor 2 tot 4 jaar!

Hulde aan deze dappere man! Ondertussen is er maar 1 chirurg en 1 internist over met enkele eerstehulp artsen en general practitioners voor een ziekenhuis van 200 bedden. Bovendien is het er zo druk dat ook de gangen en zusterposten vol liggen met patiënten. Hier moeten dus vanaf januari 64 3e-jaars studenten stage gaan lopen. Wij als Rotary Doctors willen hier ondersteuning bieden door specialisten vanuit Holland in te zetten voor onderwijs en werkzaamheden in de kliniek. Het aanbod wordt dankbaar aanvaard en Rob maakt kennis met degene die verantwoordelijk is voor de bouw van het nieuwe Universiteits-ziekenhuis. Hij maakt een afspraak voor volgende week om te bespreken of hij hen met zijn ervaring kan ondersteunen.

Zaterdagochtend om 8 uur hebben we een afspraak met de dappere jonge medisch directeur. Een geweldige vent met prima ideeën over patiëntenzorg. Hij probeert nieuwe mensen om zich heen te verzamelen die oog en hart hebben voor de patiënten en niet alleen voor hun eigen portemonnaie. Hij stelt paal en perk aan oude gewoontes zoals smeergeld en corruptie. Hij is zeer gedreven en in mijn ogen een echte held! Hij leidt ons rond in het ziekenhuis en stelt ons voor aan de chirurg en de internist. Er zijn 2 OK's, maar geen recovery room. Er is gebrek aan alles, mn aan instrumentarium. Er staat een prachtige sterilisator die 3 mnd gewerkt heeft en er daarna mee ophield.  Niemand kan het toestel weer aan de praat krijgen. Anaesthesie-apparaten zijn kapot en er zijn geen reserve-onderdelen. Ze zouden enorm geholpen zijn met technici die verstand hebben van de apparatuur en specialisten die ook instrumentarium meenemen. Kamers en gangen liggen vol patiënten met allerlei familieleden eromheen, er komt onder luid gekerm een stoet mensen langs die een overleden familielid meedraagt, voor de poort verdringen zich allerlei zieken die naar binnen willen, kortom een indrukwekkend geheel. We zijn vol bewondering voor de werkers die onder deze omstandigheden hun beroep uitoefenen. Tijdens ons nagesprek vertelt de medisch directeur dat hij uitgeput is van alle gebeurtenissen de laatste tijd. Hij is general practitioner en zijn grote droom is zich te specialiseren tot chirurg. Maar of hij nog welkom is in één van de Ethiopische ziekenhuizen is de vraag nu hij het heeft aangedurft om de corrupte specialisten aan te pakken.

Diep onder de indruk van deze bijzondere man nemen we afscheid.

Pasgeboren tweeling

Patiënten tot in de gang

Gebroken beentje

De internist maakt visite

Dick, Rob + de Medical Director

De chirurg

Sinds kort bestrate weg naar het huis van Abba Tesfaye

De voordeur

Onze slaapkamer

Rob met onze keukenhulp

Enge douchekop voor warm water

Doucheruimte