Chris op reis: Welkom voor de eerste Rotary Vroedvrouw!

Zondag 27 oktober.

Een heugelijke dag want onze eerste verloskundige arriveert. Ze heet Annet en komt uit Almelo, maar spreekt met een duidelijk Gronings accent. Het is een vrolijke dame die uitstekend in ons team past. Nu zijn de vrouwen tenminste met z'n tweeën!

Deze week ga ik naar Konchi, waar de Indiasche zuster Oudaya de scepter zwaait. Tot vrijdag zit ze in Addis, dus Eric, de tandarts, en ik drinken beneden thee en krijgen er een heerlijke oliebol bij. Als de zuster thuis is wordt van ons verwacht dat we bij haar boven thee drinken met een oud mariakaakje, dus ze mag nog even wegblijven! Ik doe spreekuur met Gutu, de Health Officer, die meteen meedeelt dat het weinig motiverend is om als Health Officer te werken maar als Diploma Nurse betaald te krijgen. Zuster Oudaya houdt de hand op de knip en dat zit Gutu duidelijk niet lekker. Aanvankelijk toont hij weinig interesse in wat ik doe en als ik zeg dat ik een klinische les wil geven over diarree (veel voorkomend in Ethiopië) zegt hij: O, daar weet ik al alles van! Okay, zeg jij dan maar waar je het wel over wil hebben. Dat is in de roos en hij stelt een les voor over hoge bloeddruk en hoe dat te behandelen valt. Prima! Met hem heb ik eind van de week een heel leuk leergesprek over hypertensie en daarna is het ijs gebroken. Hij wordt spraakzaam, maakt grapjes en blijkt toch wel te willen leren. Donderdag gaat Annet met mij mee en ze draait samen met Nurse Dawide het zwangeren-spreekuur. Ook hier blijkt veel te verbeteren. Ze maakt een begin met het invoeren van een speciaal kaartsysteem dat door de Ethiopische overheid gestimuleerd wordt. De kaarten liggen al tijden op de plank maar niemand heeft tot nu toe de moeite genomen om het nieuwe systeem in te voeren. De mensen zijn hier armer dan arm. Sommigen kunnen medicijnen die ze echt nodig hebben niet betalen, al gaat het maar om 12 Birr (= 0,45 cent). Hun kleren zijn 20 keer versteld en de draden hangen erbij. Voor verschillende schrijnende gevallen heb ik de medicijnen betaald, maar het is een druppel op een gloeiende plaat. Ik zie verschillende vrouwen met een dikke hals door een opgezette schildklier veroorzaakt door Jodiumgebrek. Een Nederlandse Stichting levert Jodiumtabletten en Jozo-zout. Een uitkomst voor deze mensen. Ook zie ik een man met een buik alsof hij 6 maanden zwanger is. Hij blijkt een blaasretentie te hebben en na katheterisatie voelt hij zich enorm opgelucht. Naast ernstig zieke mensen die op soort een houten ligstoel naar de kliniek worden gedragen zie ik ook de huis-tuis en keukenklachten zoals hoofdpijn, rugpijn en "total body pain". We proberen de nurses te leren lichamelijk onderzoek te doen en minder antibiotica voor te schrijven. Na een goed onderzoek accepteren mensen veel makkelijker dat ze geen injectie maar een paracetamolletje krijgen.

Vrijdag meldt Annet aan het ontbijt dat het haar verjaardag is. Ze wordt vandaag 50!! In de auto naar Konchi zingen we lang zal ze leven en onderweg bestelt ze bij de plaatselijke bakker een verjaardagstaart. In Konchi ga ik tijdens het spreekuur, als ik even geen patiënt heb, bij haar kijken en tot mijn verbazing houdt Annet een pasgeboren baby omhoog. De navelstreng moet nog doorgeknipt worden! Deze zwangere vrouw kwam aanlopen, werd op het verlosbed gehezen en beviel een paar minuten later van een gezonde dochter van 3015 gram. Heel bijzonder en dat nog wel op de verjaardag van Annet. De eerste Ethiopische baby die door de eerste Rotary Vroedvrouw op de wereld is geholpen. De moeder heeft geen kleertjes bij zich, dus het kindje wordt in aluminiumfolie gepakt om warm te houden. Prachtig! Op de terugweg de taart gehaald en thuis heerlijk gesmuld. Eric maakt vanavond tomatensoep met tomaten, uien en knoflook van de markt en wij kopen voor Annet een karton met Zuid Afrikaanse wijn die we vanavond soldaat maken. We zijn hier één happy family! Morgen, zaterdag, vertrekken we al om 8 uur naar een waterproject van Dick op zo'n 100 km van hier. Omdat het de laatste week goed weer geweest is zal de weg waarschijnlijk goed berijdbaar zijn.

Zaterdag 2 november.

Helaas, een sms van de Abba uit het gebied van het waterproject: het is gisteravond enorm gaan regenen en de weg is onbegaanbaar. Dit uitje gaat dus niet door. Tijd om te vergaderen en het progamma voor onze laatste 2 weken door te spreken. Ook moet de voortgang van dit project behandeld worden, want de subsidie loopt tot 1 juli 2014. Daarna moet een nieuw plan ingediend worden. Dick en ik zullen ons daarover buigen. Tussen de bedrijven door neem ik tijd om te kijken hoe de injerra's (de Ethiopische pannenkoeken) gebakken worden. Tarife gebruikt een ijzeren plaat die in een grote steen verzonken is met een houtvuur eronder. Het doet me denken aan het bakken van Franse crèpes. Mooi om te zien en te fotograveren. Rob maakt er een film van.
We hebben allemaal een prachtige uitnodiging gekregen voor de inhuldiging van bisschop George op 10 november. Het verkleden van alle bisschoppen schijnt hier op de binnenplaats van ons huis plaats te gaan vinden, dus dat zal een spektakel worden! Ben benieuwd of we foto's mogen maken.