Dokter Christmas

Vandaag is het woensdag en ik ben al helemaal thuis. Gister spreekuur voor 25 patiënten alweer in een soort kerkje. Heerlijk in de schaduw van bananenbomen waarvan de trossen voor de ramen bengelen. Weer 2 schattige jongens van 7 jaar met hun vader. Bij navraag geen tweeling, maar zoons van dezelfde vader maar verschillende moeders. Ja, dat is hier heel gewoon. Allebei bloedplassen omdat ze bij het vissen de hele dag met hun blote voeten in het water staan. Joseph liet mij het preparaat van de urine zien en het zat stampvol met ovale eitjes met een soort stekel aan het eind. In Nederland nooit gezien en amper van gehoord. Hier na 2 dagen al 4 kinderen met deze kwaal. Ook 2 kindjes met waterpokken dieer op een donkere huid heel anders uitzien als op een blanke. Toen ik een plaatje van waterpokken in de tropen ’s avonds opzocht in de dermatologie-atlas, stond op de volgende pagina toevallig een afbeelding van een jonge vrouw met wat zweertjes op de onderlip. Ik had zo’n vrouw op het spreekuur gezien en zij was al door 2 voorgangers met van alles behandeld zonder resultaat. Ik wist er ook geen raad mee en heb op proef weer een ander zalfje voorgeschreven. Bij het betreffende plaatje in het dermatologieboek stond dat dit vaak gezien wordt bij een HIV-infectie bij zwarte Afrikanen. Schrikken natuurlijk en volgende keer verwijzen naar V(oluntary) T(esting) C(entrum). ’s Middags werden Bart en ik uitgenodigd op de koffie bij Wim vd Burg, over wie ik al geschreven heb. Uitermate interessante man die veel te vertellen heeft en veel goeds doet voor de lokale bevolking. Hij ging mee met ons om de nieuwe Dental Clinic te bekijken die mede dankzij zijn inspanning tot stand is gekomen in Mpeketoni en die door Bart wordt ingericht en gebruiksklaar gemaakt. Inmiddels waren de zachte banden van onze fietsen opgepompt door Wim’s mannetjes en konden Bart en ik naar het dorp om wat inkopen voor de jeepline te doen. Op de markt kocht ik ook 9 bananen voor 30 cent om mee te nemen voor mijn team als lunchhapje. ’s Avonds gezellig met Bart zitten kletsen onder het genot van een whiskey voor hem en een Bailey’s voor mij (hadden we op Schiphol nog snel gekocht). Het is ’s nachts bijna even warm als overdag, dus het slapen gaat wat wisselend. Vandaag diabetes- en hypertensiespreekuur. Jaja, zelfs met onderzoek van de voeten! Ik zal er een protocolletje voor schrijven, aangepast aan de situatie hier en aan de voorradige medicatie. Vandaag kwam het team erachter dat Chris Maas verdacht veel lijkt op Christmas, dus van nu af aan ben ik dokter Christmas. Grote hilariteit natuurlijk. Als ik thuis kom zit Sammy erwtjes te doppen, dus dat wordt weer smullen vanavond. Vlees of vis is schaars, maar ik mis het niet. Sammy kookt prima en leert mij Swahili.