Gelukkig is de overtocht van Gili naar het vasteland van Lombok niet zo heftig als de oversteek vanaf Bali. Toch ook nu niet zonder slag of stoot, want als wij inclusief onze koffers in zwemvesten maatje XXXL als haringen in een ton in een kanariegeel racebootje gepropt zitten, laat één van de motoren het afweten. Er klinkt alleen een onderdrukt gepruttel, maar daar blijft het bij. Onze "kapitein" stapt in het water en frummelt wat in het apparaat. Er worden achtereenvolgens diverse maten schroevendraaiers vanaf de wal aangereikt door een ijverige bediende, maar de motor geeft geen sjoege. Wij krijgen het steeds benauwder in de stijve zwemvesten en het publiek aan de wal gaat er eens lekker voor zitten onder het genot vaneen hapje en een drankje. Dan komt er een forse Australiër in een bontgekleurde zwemshort en voorzien van diverse tatoo's aankuieren en ook hij werpt een blik op het weigerachtige apparaat. Uiteindelijk, na schoonspoelen met zoet water, komt het handeltje tot leven. De behulpzame badgast krijgt applaus vanaf de kant en vanaf de boot en weg stuiven we. In een kwartier zijn we overgezet en met een busje worden we naar ons laatste hotel gebracht. Nou, dat is alle moeite meer dan waard, want het is een plaatje. Prachtige huisjes met groot balkon met ligbank (formaat 2-persoons bed) en zeezicht. Een groot zwembad, dat zo over lijkt te lopen in zee, omzoomd door een houten plankier met grote divans. Natuurlijk ligstoelen met parasols en een open ontbijt- en dinerruimte. Erg vriendelijk personeel, dus een ideale plek om onze vakantie af te sluiten. In zee kan gesnorkeld worden en ik zie eindelijk "Nemo's" (clownvisjes), die tussen de armen van zee-anemonen rondzwemmen. Zaterdag nemen we een taxi naar Sengigi, een toeristisch stadje, waar M&M de laatste inkopen doen. 's Avonds eten we in het maanlicht aan het strand seafood bbq. Het stormt zo gigantisch de laatste dagen dat de gingerale van Frank met ijsblokjes en al van tafel waait. Gelukkig blijft de zon wel schijnen en is de temperatuur aangenaam.
Zondagavond sluiten we af met een rijsttafel in het hotel en maandag zwaaien Rob en ik de kids uit, die om half 4 's middags naar het vliegveld vertrekken. Wij blijven eenzaam achter en gaan ons vanaf nu richten op ons PUM project. Morgenochtend 3 uur opstaan en 1,5 uur rijden naar het nieuwe vliegveld van Lombok. We vertrekken om 6 uur naar Jakarta en vandaar om 13.10 naar Bandur Lampong. Dus alle tijd om in de VIP lounge op Sukarno-Hatti Airport in Jakarta mijn laatste vakantiestukje te schrijven.
De kanariegele boot
Bungalow op Lombok
Ons hemelbed
Laatste inkopen
Het zwembad bij zonsondergang
Ons laatste avondmaal
Geen opmerkingen:
Een reactie posten