DANKA

Donderdag 8 maart
Het ontbijt bij de Daughters of Charity waartoe Zr. Evelyn en de anderen behoren is voortreffelijk. We starten met havermoutpap en daarna, wellicht speciaal vanwege alle Amerikaanse gasten, pancakes met maple sirup. Ik zal hier niet afvallen zoals in Kenia!

Om 9 uur lopen we 100 meter naar Danka Clinic waar we ontvangen worden door Mr Megersa, de Health Officer. Hij is een zeer aimabele man die punctueel is en met wie je afspraken kunt maken. Wouter en ik gaan allebei bij een mannelijke nurse zitten en volgen het spreekuur. Er komen hier gemiddeld 50-60 patiënten per dag. Het gebouw is ruim opgezet en er is een uitgebreide apotheek. Hier veel patiënten met opgezette schildklier vanwege jodiumgebrek. Ze kopen ter plekke 3 Lipiodol tabletten en gaan naar huis met een zak jodiumhoudend zout. Jaarlijks komen ze een nieuwe dosis Lipiodol halen. Ik zie een vrolijk lachende baby van 7 maanden die nog maar 6,5 kg weegt en zo slap is dat hij zo uit je handen glipt. Hier helpen geen antibiotica of vitamines zoals de nurse voorstelt. Dit kind moet naar de kinderarts, die er wsl ook niks aan kan doen. Een dove man hoeft niet te betalen voor zijn medicijnen en ook een oude blinde man wordt gratis behandeld. Het is heerlijk om rond 1 uur bij de Zusters te kunnen gaan lunchen en even te relaxen. 's Avonds is er plots weer elektriciteit, dus ik kan mijn telefoon en IPad opladen. Ik slaap hier goed!

Vrijdagochtend hebben we een afspraak met de hotemetoten van het gouvernement. Megersa gaat mee en we spreken met 4 heren, die doen of ze het verschrikkelijk druk hebben. De laagste eenheid is het district, verdeeld in een town en een rural area. Één trap hoger heet zone en weer hoger heet region. We worden geïntroduceerd door Megersa en Wouter vertelt wat we van plan zijn. Het viertal heren laat met veel omhaal van woorden weten dat de clinics op moeten schalen naar Health Clinics of anders degraderen tot Health Posts. Als eerste komt voor opschalen Alecu in aanmerking, daarna Karro en vervolgens Addo en Danka. Een Health Clinic moet beschikken over een Health Officer, gediplomeerde nurses, lab.man en vroedvrouwen. Bovendien moet het gebouw aan diverse eisen voldoen. Wie zal dat betalen? Nou, het gouvernement niet! De aanwezige baas van het district vraagt of we ook de gouvernementele Health Clinic in Dembi Dolo in ons plan willen opnemen. Dat is een nieuwe invalshoek die ons bevalt. Zo'n nauw contact met het gouvernement kan alleen maar voordelig zijn. Hij leidt ons later rond in deze Health Clinic, waar 4 Health Officers en ook vroedvrouwen werken. Het is een stuk viezer dan de Danka Clinic, maar er is zo te zien voldoende klandizie. Later op de dag praten we na met Megersa, die ons van alles vertelt over het aanvragen van licenties en de geldproblemen van de NCS, de katholieke organisatie die de klinieken beheert. Hun voornaamste Spaanse donor heeft de geldkraan dichtgedraaid en men is druk op zoek naar nieuwe sponsoren. In Alecu moet nodig nieuwbouw komen, Karro wacht op inventaris voor de nieuwe kliniek en personele kosten zullen alleen maar stijgen als de upgrading naar Health Clinic lukt. De klinieken kunnen zichzelf niet bedruipen en er zal altijd geld bij moeten. Het lijkt mij een failliete boedel, want het gouvernement is voorlopig niet van plan bij te springen. Megersa hoopt tegen beter weten in dat er sponsors zullen komen, maar gezien de wereldwijde recessie vrees ik het ergste.



Terug bij de Zusters blijken 2 Amerikaaanse echtparen gearriveerd die lesgeven aan de plaatselijke school. Één stel zit hier 1,5 jaar en de anderen zijn hier 6 weken om te helpen.

De zusters verzorgen een koffie ceremonie en we praten gezellig met de Amerikanen die laat in de middag weer vertrekken. Hoe meer gasten hoe beter voor Zuster Evelyn die stralend iedereen over de bol strijkt en overal een praatje maakt. De zusters giebelen wat af onderling. Zelfs tijdens de bijbellezing na het eten krijgen ze de slappe lach. Het kan hier allemaal!





Dembidolo



Zr Evelyn