ADDIS ABABA

Woensdag 14 maart
Om kwart voor 10 rijdt Abba Dawit voor en vertrekken we richting Gambela na roerend afscheid te hebben genomen van Zr. Evelyn en haar companen. Natuurlijk heeft Abba niet van tevoren getankt en staat er een rij voor ons. Dan zet hij de sokken erin na een gebed van zr Brenda, die met ons meerijdt en hotsen en klotsen we in een grote stofwolk naar Gambela. We doen er ruim 2 uur over zonder lekke banden of motorpech en alleen de laatste kilometers zijn geasfalteerd.

In Gambela nemen we even de gelegenheid te baat om in de "tuin" van het plaatselijke hotel een glaasje fris te drinken en dan hobbelen we nog een kwartier door naar het vliegveld. We krijgen een eau de colognedoekje van Zr. Brenda en als ik mijn gezicht afveeg is het doekje meteen diep-oranje. Mijn broek, mijn t-shirt en zelfs mijn ondergoed is inmiddels koninklijk gekleurd. We nemen afscheid van Abba Dawit, die meteen teruggaat en dan in de rij voor de bagagecheck. Het kost ons een uur wachten, want men is vandaag van de securen omdat er gister een schietpartij in de buurt van het vliegveld heeft plaatsgehad. Alle tassen en koffers moeten open en worden leeggehaald. Iedereen kan van iedereen zien wat hij in z'n koffer heeft, want het gebeurt voor het front van alle wachtenden. Dan in de rij voor de ticketcontrole en dan nog eens door de scanner, dus riem af en schoenen uit. Het voordeel is dat we daarna vrijwel meteen het vliegtuig inkunnen en een kwartier voor tijd zijn we al in de lucht. We zweten als een otter want in Gambela is het zo'n 40 graden, dus het glaasje sinaasappelsap in het vliegtuig smaakt goed. In Addis verloopt alles gesmeerd en staat Lami, een chauffeur van de NCS ons op te wachten. Hij brengt ons in 3 kwartier naar Mother Anna's Home van de Helpers of Mary, net buiten de stad. We krijgen een keurige kamer en nemen een fris "bad" in 2 emmers koud water. Je wilt niet weten wat een vieze troep er uit mijn haren komt! Als ik lekker even de benen strek op mijn bed hoor ik uit de kapel naast mijn kamer het gezang van de zusters. Heerlijk rustgevend. In mijn laatste schone kleren verschijn ik om 8 uur aan het diner.

We eten met Zr. Stella, die evenals de zusters uit Sakko uit India komt. Met haar en zuster Jessy hebben we een leuk gesprek over onze reis en de financiële problemen van de NCS. Stella is een reële vrouw die verder kijkt dan haar eigen communiteit. Ik slaap heerlijk onder 2 dekens, want in Addis is het 's avonds behoorlijk fris.

Donderdag rijdt volgens afspraak om half 10 Lami voor om ons naar Addis te brengen. Eerst stoppen we bij een internetcafé waar we via de KLM-website inchecken en onze boarding pass printen. Kosten 2 birr (25 birr=1 euro). Dan naar de markt. Lami begeleidt ons naar een mooie souvernierwinkel, waar ik bezwijk voor een koptisch kruis. Vraagprijs 65 euro. Ik bied 40 en wil na mijn eindbod van 45 euro weggaan, want de baas wil hem niet voor minder dan 55 verkopen. Hij komt mij achterna en ik krijg mijn kruis voor 45 euro. Wouter valt voor een zilveren vogel en we lopen de hele markt af voor een paar schoenen voor hem. Op de valreep slaagt hij met een paar leren instappers voor 360 birr. De chauffeur brengt ons dan naar het paleis van Haile Selassie, waar we diverse Ethiopische kunstvoorwerpen en ook de slaapkamer en de badkamers van het echtpaar Selassie bewonderen.

Warm en dorstig lopen we naar een restaurant en laten bier en pizza's aanrukken.

Voortreffelijk lokaal bier en overheerlijke pizza's. 

                                      










Nieuwe schoenen kopen
en oude laten poetsen

  Proost!

We zitten lekker koel buiten onder de bomen tot Lami ons om 4 uur komt halen.  

Onderweg naar huis vertelt hij dat hij volgende week gaat trouwen. Zijn a.s. vrouw is vroedvrouw en er komen 2000 mensen op de bruiloft die allemaal naar vermogen de nodige birrs meenemen. Lami wil 2 kinderen, niet meer. Op mijn vraag of hij bij 2 jongens nog voor een meisje gaat is het antwoord nee, maar bij 2 meisjes doet hij nog wel een 3e poging. We hebben met z'n drieën de grootste lol en geven Lami 10 dollar als huwelijksgeschenk.

Om 8 uur 's avonds pikt Lami ons op om naar het vliegveld te gaan. Onze vlucht is mooi op tijd en rond half 7 vrijdagochtend 16 maart landen we op Schiphol. Thuis duik ik meteen in een warm bad en ik ben blij dat ik weer in mijn eigen bed kan slapen!