Podoconiose en andere kwalen

Dinsdagochtend word ik gewekt door het gezang van de 3 zusters en om half 8 zitten we aan het ontbijt. Speciaal voor ons is brood gebakken en er zijn injera's, een soort dunne zure pannenkoeken. Mijn Old Amsterdam kaas valt vooral bij Zr. Emilia in de smaak en we krijgen een omelet met uien. Om half 9 ga ik met zuster Carmina naar de kliniek, die naast het zusterhuis ligt. Eerst wordt gebeden met de staf: 2 nurses, de lab-man en enkele administrateurs. Nurse Regatu doet vandaag de consultations en ik zit naast haar. Ze spreekt goed Engels en vertelt mij wat de klachten van de patiënt zijn. Alles gaat bijzonder traag en we zien in 1 1/2 uur maar 6 patiënten. Ze meet bij iedereen de bloeddruk en luistert uitgebreid naar de longen. Het instrumentarium is veel uitgebreider dan in Karro en er is zelfs een oorspiegel! Ook nu wordt weer enorm veel medicatie voorgeschreven. Voor de nurses hier bestaat de patiënt uit een verzameling klachten en elke klacht wordt medicamenteus behandeld. Zo komt er een 8 jarig jongetje die gister geweest is terug omdat hij nog steeds hoest. Ik zie een niet-ziek kind dat Ciproxin slikt voor de diarree, Chloroquin voor zogenaamd malaria, Vermox voor wormen en Paracetamol voor koorts. Dit is gister voorgeschreven en hij hoest nog steeds. Nurse Regatu kijkt bedenkelijk en schrijft een hoestdrank voor en ook vitamine B want het manneke heeft geen eetlust. Vind je het gek als je al niet lekker bent en ook nog zoveel pillen moet slikken. Mij zou de eetlust ook vergaan. Bijzonder is dat er een uitgebreid kaartsysteem aanwezig is van alle patiënten. Later loop ik mee met de lab-man, een heel aardige jongen die ook z'n tijd neemt. Elke patiënt met diarree wordt verdacht van typhoid fever en krijgt een zogenaamde Widal bloedtest, een test die uitermate onbetrouwbaar is en veel vals positieve uitslagen laat zien. Zo ook hier, wat weer veel onnodige voorschriften genereert. De lab-man neemt ook huidbiopten af en we zien onder de microscoop een prachtig beeld met kleine bewegende wormpjes die in de huid zitten. Deze wormpjes kunnen Elephantiasis (dikke benen door verstopte lymfevaten) en River Blindness veroorzaken. In Ethiopië komt vooral de allergische vorm van Elephantiasis voor, de Podoconiose. Bij deze aandoening raken de lymfebanen verstopt door een immuun reactie van het lichaam op silicaten die in de vulkanische as voorkomen. Een voor de hand liggende manier om deze ziekte te voorkomen is het dragen van schoenen! Ook TBC is een regelmatig voorkomende kwaal, want mensen hebben zeker in de droge tijd als er weinig voedsel is minder weerstand. In deze kliniek kan de TBC-bacil aangetoond worden in het sputum en we mogen wat oude preparaten met de bekende rode zuurvaste staafjes bewonderen. We inspecteren de apotheek en zijn geïmponeerd door de hoeveelheid uitstekende medicijnen die hier in voorraad zijn. Bovendien is van geen enkel medicament de houdbaarheidsdatum overschreden, dus dat klopt allemaal. Er is ook een soort verloskamer en er wordt af en toe nog een bevalling gedaan door Zr. Carmina.

In Sakko hebben we geen bereik voor onze telefoon en met een schooljongen loop ik naar een speciale plek buiten het dorp op een heuvel,  waar ik sms'jes kan sturen en ontvangen. Daar krijg ik bericht van Rob dat hij het bedrag dat hij uitspaart omdat ik uit de kost ben in het kader van de vastenactie in Puiflijk heeft geschonken aan de Daughters of Charity in Addis Ababa. De zusters in Danka en Alecu behoren tot deze orde. Mooi gebaar vinden de zusters hier als ik het ze vertel.

Onverwacht blijkt vrijdag hier een nationale feestdag en is de kliniek gesloten. We willen proberen om vrijdag naar Danka te gaan en na het weekend naar Abba Dawit in Addo. Wouter belt Zr. Evelyn in Danka en dan blijkt dat zij de komende 2 weken al gasten heeft en dat wij daar dus niet kunnen slapen. Een fikse streep door de rekening! We hebben in de planning aangegeven dat we de laatste week in Danka willen logeren ivm bezoek aan klinieken in de buurt en horen nu voor het eerst dat dat niet kan. Hoe gaan we dat regelen? Hopelijk weet Abba Dawit raad, maar voorlopig neemt hij de telefoon niet op, dus we blijven proberen!                               

Widal test

                                                                                                                  

                                                      

BIER!